Το αριστερό μνημόνιο και το τέλος των ψευδαισθήσεων (*)

(*)  του Βαγγέλη Ζέρβα, Παράθεση από το site  PRAXIS 
-----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

1. Κάποια μέτρα.....

 Το βράδυ της 13ης Αυγούστου μέχρι τις πρώτες πρωινές ώρες της 14ης η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ κάλεσε αιφνιδιαστικά συνεδρίαση στην βουλή. Ακολούθησε μία συνεδρίαση παρωδία (1) και μέχρι το πρωί-με ορισμένους απο τους εθνοπατέρες να κοιμούνται πάνω στα έδρανα περιμένοντας την ψηφοφορία- το νέο μνημόνιο της αριστεράς είχε πάρει την έγκριση 222 βουλευτών μαζί με την ΝΔ, το ΠΑΣΟΚ και το Ποτάμι. Λίγες μέρες αργότερα, ο πρωθυπουργός προκήρυξε-σε συντονισμό και συννενόηση με την Ε.Ε- και εκλογές εξπρές (για να μην προλάβει να καταλάβει ο κόσμος τι έχει κάνει). Έτσι μπήκε και το τυπικό-γιατί το πραγματικό είχε ξεκαθαρίσει πολύ πρίν- τέλος των ψευδαισθήσεων όχι πια μόνο για τα παραδοσιακά αστικά κόμματα αλλά ιδιαίτερα για την αριστερή εκδοχή της σοσιαλδημοκρατίας που ζήσαμε ως κυβέρνηση τους τελευταίους μήνες (μαζί με τους δεξιούς συμμάχους της).

Τις τελευταίες εβδομάδες, απο την ψήφιση των προαπαιτουμένων και μετά, πολλά στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ προσπάθησαν να συγκρίνουν τα μέτρα με την παρουσία της κυβέρνησης της αριστεράς, η οποία δεν θα έπρεπε να πέσει επειδή αναγκάστηκε να εφαρμόσει “κάποια μέτρα” (2). Ήδη σε ευρύτερα στρώματα εργαζομένων επιχειρείται να καλλιεργηθεί η εντύπωση ότι ναι μεν έχουμε μνημόνιο, αλλά είναι διαφορετικό, λίγο έως πολύ καλύτερο απο τα προηγούμενα η το καλύτερο που μπορούμε να έχουμε (λόγω της .....σκληρής διαπραγμάτευσης και της μη ύπαρξης εναλλακτικής) και ότι στο μέλλον η αριστερά είναι εγγύηση για την...δίκαιη εφαρμογή του. Η ερμηνεία και θέση για το πακέτο των αντεργατικών μέτρων της αριστερής σοσιαλδημοκρατίας (που μετατράπηκε τώρα σε δεξιά) είναι λοιπόν σημαντική για την αποκάλυψη της χυδαίας προπαγάνδας του ΣΥΡΙΖΑ στην εργατική τάξη και τα λαικά στρώματα. Και μπορεί να δείξει πολλά και για τα γενικότερα σχέδια που ετοιμάζονται.

ΣΤΙΣ 23 ΑΥΓΟΥΣΤΟΥ τους καλούμε όλους να βρίσκονται στις Σκουριές

ΣΤΙΣ 23 ΑΥΓΟΥΣΤΟΥ τους καλούμε όλους να βρίσκονται εκεί!!!

 Όχι στην αναμονή, στην αναβολή, στα λόγια, στις υποσχέσεις, στην αδράνεια,  στις διώξεις, στην αναβολή, στα ψεύτικα διλήμματα, στην καταστολή και το φόβο.

«Απ τα τσακάλια δεν γλιτώνεις με ευχές και παρακάλια»

Στις 29/7 ο Α. Τσίπρας έδωσε καινούριο περιεχόμενο στην έννοια της «κοινωνικής δικαιοσύνης», λέγοντας ότι κοινωνική δικαιοσύνη είναι να μην πεταχθούν 5000 εργαζόμενοι της Ελληνικός Χρυσός στο δρόμο. Την επόμενη μέρα, ο αριθμός κατέβηκε στους 2000, η ουσία όμως έμεινε η ίδια, αφού μία κυβέρνηση της αριστεράς δεν μπορεί να είναι εκδικητική με τους εργαζόμενους, είπε.

Μία κυβέρνηση της αριστεράς, μπορεί όμως να στηρίζει εργαζόμενους σε μία παράνομη εταιρεία; Μπορεί να ολιγωρεί απέναντι σε αυτές τις παρανομίες και να μην προχωράει σε όσα οφείλει; Μπορεί να αδιαφορεί ουσιαστικά για τις εκατοντάδες θέσεις εργασίας, που θα θιγούν, αν προχωρήσει η επένδυση; Μπορεί τελικά μία κυβέρνηση της αριστεράς να θυσιάζει μια ολόκληρη περιοχή για να κερδίσουν οι πολυεθνικές; Μήπως προεκλογικά- όταν δήλωνε ότι θα κλείσει την «επένδυση- ο κ. Τσίπρας δεν ήξερε ότι η εταιρεία θα έβγαζε τους εργαζόμενους μπροστά και θα καλλιεργούσε εργατικά ψευτοδιλλήματα;

Προεκλογικά όμως, ο Σύριζα στήριξε το κίνημα, πήρε ξεκάθαρη θέση, ήξερε πού βρίσκονται οι Σκουριές και ο λόγος πλέον ήταν προφανής. Η χρησιμοποίηση του κινήματος μέχρι να γίνει κυβέρνηση και μετά η κωλοτούμπα.

Προεκλογικά ο κ. Τσίπρας και οι πλειονότητα των κυβερνητικών βουλευτών είχαν πολλά να πουν και για τους 350 διωκόμενους συναγωνιστές μας, πράγμα που δεν θυμήθηκε να αναφέρει στην τελευταία του συνέντευξη ο πρωθυπουργός, ούτε θυμήθηκε ότι το κόμμα του χαρακτήριζε τις διώξεις αυτές σχεδόν φρονηματικές.

Η δικιά μας όμως μνήμη δεν είναι τόσο κοντή. Και η επιλογή μας να συνεχίσουμε αυτόν τον αγώνα είναι μονόδρομος. Δεν μπορούμε να αφήσουμε στην μοίρα του το βουνό μας και να αναθέτουμε για λύσεις, ενώ ουσιαστικά παίζονται οι ζωές μας.

Εμείς είμαστε εδώ και έχουμε δει την τεράστια καταστροφή του βουνού μας, που έγινε πολύ πιο έντονη τους τελευταίους 5 μήνες. Αυτούς τους μήνες βέβαια δεν ήταν δυνατόν για μας να βρεθούμε στο βουνό, καθώς τα δεδομένα με την νέα κυβέρνηση άλλαξαν και η αστυνομία μας επέτρεπε να φτάνουμε μόνο μέχρι τον δρόμο.

Τα περιστατικά πολλά με πιο χαρακτηριστικό αυτό που έγινε στις 5/4, όπου αστυνομία και εργαζόμενοι επιχείρησαν από κοινού κατά των διαδηλωτών. Αστυνομία; Ποια αστυνομία; Αυτή που είχε δεσμευθεί ο Σύριζα ότι θα απομακρύνει από τις Σκουριές και από την φύλαξη μιας ιδιωτικής «επένδυσης». Να και κάτι ακόμα που ξέχασε ο πρωθυπουργός!

Οι ευθύνες για αυτήν την δυσχερή κατάσταση βαραίνουν όλους μας και για τον χρόνο που χάθηκε και για την μεγάλη επένδυσή μας στην ελπίδα, που έγινε ουσιαστικά αδράνεια. Βαραίνουν όμως και τους εκλεγμένους ανθρώπους από το κίνημα, που δεν άφησαν ούτε μία χαραμάδα αμφισβήτησης απέναντι στην κυβέρνηση και καλλιέργησαν την ιστορία της αναμονής του χαρτιού που θα δικαίωνε τον αγώνα μας. Τώρα, απαιτούμε όλοι όσοι είναι εκλεγμένοι από το κίνημα να σταθούν όχι απλώς κριτικά, αλλά απέναντι από μία κυβέρνηση που αποδείχθηκε μία από τα ίδια με αριστερή προβιά.

Κι εμείς όλοι είμαστε εδώ μην έχοντας να περιμένουμε τίποτα από την κυβέρνηση και απέναντί της, όπως κάναμε και θα κάνουμε με τις κυβερνήσεις που βάζουν πάνω από όλα τα κέρδη των πολυεθνικών.

Είμαστε εδώ ξέροντας ότι εμείς πρέπει να παλέψουμε για τον τόπο μας και κανένας δεν θα το κάνει για μας. Είμαστε εδώ χωρίς λογικές ανάθεσης, αναμονής, θαυμάτων και λύσεων από τα πάνω.

Είμαστε εδώ και για όλους αυτούς τους διωκόμενους συναγωνιστές μας, που είναι υποχρέωσή μας να μην τους αφήσουμε μόνους και να τους καταδικάσουμε πρώτοι εμείς.

Είμαστε εδώ γιατί πιστεύουμε ότι η ελπίδα θα σκουριάσει αν την αφήσουμε εμείς.

Είμαστε εδώ δίνοντας ραντεβού για νέους αγώνες στο βουνό και στο δρόμο, με πρώτο στις 23/8 καλώντας όλους να βρίσκονται εκεί.

Είμαστε εδώ και θα είμαστε μέχρι να νικήσουμε.

Επιτροπή Νεολαίας Ιερισσού - Νέων Ρόδων - Ουρανούπολης 

Κατά της Εξόρυξης Χρυσού

Πρόσφυγες, καλοκαίρι 2015

Ημερολόγια Αλληλεγγύης από τη Λέσβο

Οι λέξεις είναι φτωχές για να περιγράψουν αυτό που γίνεται τους τελευταίους μήνες στη Μυτιλήνη, τη Σάμο, τη Λέρο, την Κω και τα άλλα νησιά. Κάθε μέρα φτάνουν εκατοντάδες, ίσως και χιλιάδες, πρόσφυγες, κυρίως από το Αφγανιστάν και τη Συρία, άνθρωποι κατατρεγμένοι και τσακισμένοι από τον πόλεμο, που αναζητούν σωτηρία για τους ίδιους και τα παιδιά τους. Οι λέξεις είναι φτωχές για να περιγράψουν όχι μόνο την τραγωδία, αλλά και την αλληλεγγύη και την ανθρωπιά. Γιατί, εκτός από το δράμα, τις τρομακτικές ελλείψεις των υποδομών, την ξενοφοβία και τον ρατσισμό, υπάρχει και μια άλλη όψη, φωτεινή, που δεν ξέρουμε καλά ή πολλές φορές την ξεχνάμε, κι αυτή είναι οι συμπολίτες μας, σε τούτα τα νησιά, που έχουν κινητοποιηθεί αγκαλιάζοντας τους πρόσφυγες.

Η «Αγκαλιά» στην Καλλονή της Λέσβου είναι μια ΜΚΟ με σπουδαίο έργο στον τομέα αυτό. Οι άνθρωποί της, από το υστέρημα του χρόνου τους και το περίσσευμα της ψυχής τους, δίνουν καθημερινά τη μάχη της αλληλεγγύης και της αγάπης. Δημοσιεύουμε σήμερα αποσπάσματα από το «ημερολόγιο», τις σημειώσεις που κρατάει κάθε βράδυ, ο Γιώργος Τυρίκος-Εργάς, ένας από τους πρωτεργάτες της «Αγκαλιάς». Γιατί μέσα από τις σελίδες αυτού του «ημερολογίου εκστρατείας» (μια διαρκής εκστρατεία που κρατάει χρόνια) αναδεικνύονται ο πόνος και η αγάπη, η δυσκολία και τα γέλιο, ο αγώνας και η φροντίδα — όλα μαζί.

Στρατής Μπουρνάζος 

6.7.2015, Το βιβλιαράκι της μικρής Γκαρντένια.

Το πρωί ταΐσαμε βιαστικά τους 30 περίπου ανθρώπους που διανυκτέρευσαν στην Καλλονή: είχαμε νέα από Μόλυβο πως έχουν έρθει περισσότεροι. Μέχρι το μεσημέρι, όπως μπόρεσε ο καθένας από τους βραδινούς είχε φύγει. Το απόγευμα ήρθαν τέσσερα παλικάρια από Αφγανιστάν. Κάθισαν λίγο να ξεκουραστούν, είδαν γύρω τους: η «Αγκαλιά» ήταν σε κακά χάλια. Δεν προλαβαίναμε να καθαρίσουμε και φώναξα μια

«Μνήμες των ήχων», με το συνάδελφο Γιαννακόπουλο Κώστα στο portokaliradio.gr (7η, 8η και 9η Εκπομπή)

http://www.portokaliradio.gr/

Μετά το κόκκινο έρχεται και το πορτοκαλί... για τα κινήματα της αλληλεγγύης. Ανοίγουμε τα μικρόφωνα στην κοινωνία.

Η εκπομπή «Μνήμες των ήχων», με το συνάδελφο Γιαννακόπουλο Κώστα, κάθε Τρίτη 19:00-20:00, στο portokaliradio.gr προσπαθεί να ανιχνεύσει την ιστορία του ελληνικού τραγουδιού από τις αρχές του εικοστού αιώνα (ίσως και από τα βάθη του 19^ου) μέχρι τις μέρες μας.

Η Αστυνομία θυμήθηκε και πάλι το καφριλίκι της

Καταδίκες αθώων στον καιρό του 3ου μνημονίου

«Έχω να περάσω τόσo καλά από τo ’12»

κάφρος "αστυνομικός" ενώ βασανίζει στις 15/07/2015

«Σε περίπτωση που κάποιος συλληφθείς έχει τραυματισθεί όλη την αποκατάσταση της υγείας του θα αναλάβει το υπουργείο, αν και μέχρι σήμερα δεν έχει διαπιστωθεί κάτι τέτοιο…»

ο Υπουργός των "αστυνομικών"

Οι πρώτες διαδηλώσεις εναντίον του νέου, τρίτου μνημονίου. Οι πρώτες μαζικές συλλήψεις και δίκες. Οι πρώτες καταδίκες αθώων αγωνιστών. Το γνωστό, χιλιοπαιγμένο σενάριο να ανεβαίνει ξανά στους δρόμους του κέντρου της Αθήνας, στη ΓΑΔΑ, στις αίθουσες των δικαστηρίων. Αυτή τη φορά υπό μια νέα σκηνοθετική ομάδα: τη νέα διεύθυνση του αρμόδιου υπουργείου υπό τον Γ. Πανούση και υπό τη σκέπη της νέας κυβέρνησης του ΣΥΡΙΖΑ στην οποία ο ίδιος ανήκει, σε συνεργασία με το γνωστό κατασταλτικό οικοδόμημα των ειδικών αστυνομικών δυνάμεων και των δικαστικών αρχών.

Φυσικά δε μας αποθαρρύνει -ποτέ δεν το έκανε- αυτή η επανάληψη της καταστολής και της εκδικητικότητας. Αντίθετα, μας χαλυβδώνει η συνείδηση ότι δεν έχουμε καμία αυταπάτη σχετικά με το πώς θα διαχειρίζεται το πολιτικό σύστημα τη συνέχιση και την ανανέωση των μνημονίων και γενικότερα των οποιωνδήποτε εφαρμοζόμενων, αντιλαϊκών πολιτικών. Και μας πεισμώνει ώστε να συνεχίσουμε να παλεύουμε για το δίκιο μας και τα δικαιώματά μας.

Ένα δίκιο που φαίνεται να απουσίαζε από τα γεγονότα που έλαβαν χώρα τις τελευταίες ημέρες στην πολιτική δίκη express στην οποία οδηγηθήκαμε. Μια δίκη που χαρακτηρίστηκε από μια διαδικασία-παρωδία και που αποκάλυψε συμπεριφορές ανθρώπων που έχουν απωλέσει κάθε έννοια αξιοπρέπειας και ανθρωπιάς. Μια δίκη που στην ουσία ξεκίνησε με τα τα ουρλιαχτά των αστυνομικών της ΔΕΛΤΑ την ώρα που εξαπέλυαν την επίθεσή τους στη διαδήλωση και τελείωσε 2 βδομάδες αργότερα με τα παρόμοια

«Μνήμες των ήχων», με το συνάδελφο Γιαννακόπουλο Κώστα στο portokaliradio.gr (5η και 6η Εκπομπή)

http://www.portokaliradio.gr/

Μετά το κόκκινο έρχεται και το πορτοκαλί... για τα κινήματα της αλληλεγγύης. Ανοίγουμε τα μικρόφωνα στην κοινωνία.

Η εκπομπή «Μνήμες των ήχων», με το συνάδελφο Γιαννακόπουλο Κώστα, κάθε Τρίτη 19:00-20:00, στο portokaliradio.gr προσπαθεί να ανιχνεύσει την ιστορία του ελληνικού τραγουδιού από τις αρχές του εικοστού αιώνα (ίσως και από τα βάθη του 19^ου) μέχρι τις μέρες μας.

Ακούστε την 5η και την 6η εκπομπή:

Η άνοια του Φράνκο (**)

(**) Παράθεση από το ιστολόγιο Cogito ergo sum
 --------------------------------------------------------------------------------------------------------------
Στις 2 Νοεμβρίου 1975, στα 83 του πια, ο Φρανθίσκο Παουλίνο Ερμενεχίλντο Τεόδουλο Φράνκο Βααμόντε μπαίνει εσπευσμένα σε νοσοκομείο της Μαδρίτης. Ο στρατάρχης Φρανθίσκο Φράνκο (όπως έγινε γνωστός ο επί τέσσερις δεκαετίες δικτάτορας της Ισπανίας) είχε ήδη σοβαρά προβλήματα υγείας αλλά τώρα πλέον κρατιέται στην ζωή μόνο με μηχανική υποστήριξη. Δεκαεφτά μέρες αργότερα, η κόρη του Νενούκα αποφασίζει την διακοπή τής μηχανικής υποστήριξης. Έτσι, στις 11.15' το πρωί της 19ης Νοεμβρίου 1975 ο Χενεραλίσσιμο φεύγει από τον μάταιο αυτόν κόσμο.

Μια από εκείνες τις τελευταίες μέρες της ζωής του, η σύζυγός του Δόνια Κάρμεν Πόλο άνοιξε το παράθυρο του δωματίου και είπε στον ετοιμοθάνατο Φράνκο, για να του τονώσει το ηθικό: "Έχει μαζευτεί πολύς κόσμος έξω". Ο Φράνκο την κοίταξε με ερωτηματικό βλέμμα κι εκείνη συμπλήρωσε: "Ήρθαν για να σε αποχαιρετήσουν". Και τότε, ο πρώην δικτάτορας, χαμένος στην άνοιά του, ρώτησε με έκδηλη απορία: "Γιατί; Πού πάνε;". Λέγεται πως αυτά ήσαν τα τελευταία λόγια που βγήκαν από τα χείλη του. (*)

Μνήμη Σωτήρη Πέτρουλα

Ο Σωτήρης Πέτρουλας έπεφτε νεκρός

50 χρόνια πριν, την 21η Ιουλίου του 1965

Ο Σωτήρης  σκοτώθηκε κατά τις πολύωρες συγκρούσεις διαδηλωτών και αστυνομίας στην τεράστια φοιτητική και λαϊκή διαδήλωση ενάντια στην κατάλυση της δημοκρατίας και την κυβέρνηση των αποστατών υπό τον Νόβα. Θα γίνει σύνθημα και τραγούδι, θα μείνει ζωντανός στη θύμηση και τους αγώνες μας, ειδικά στην πάλη αυτή της νεολαίας και της εργατικής τάξης για αγώνα μέχρι τη νίκη, για ξεπέρασμα των ηττών και των συνθηκολογήσεων. 

Σχετικό απόσπασμα από τη Χαμένη Άνοιξη του Στρατή Τσίρκα: 

"Κι όταν μπήκε για καλά το πρωινό κι ο ήλιος έπιασε να καίει, ο Σωτήρης ετοιμάστηκε για την τελευταία του κατοικία. Το μοιρολόι της μάνας ακούστηκε πιο γοερό κι οργισμένο. Η μνηστή του, ντυμένη πάντοτε στ’ άσπρα, έκλαιε τώρα σπαραχτικά. Είκοσι πέντε χιλιάδες συγκεντρωμένες από νωρίς στον Κολωνό, ξέσπασαν σ’ ένα πανδαιμόνιο από ζητωκραυγές, χειροκροτήματα, ιαχές, και κατάρες, όταν φάνηκε στο κατώφλι το λείψανο. Σημαίες και λάβαρα υψώνονται, γέρνουν απ’ εδώ

«Μνήμες των ήχων», με το συνάδελφο Γιαννακόπουλο Κώστα στο portokaliradio.gr (3η και 4η Εκπομπή)

http://www.portokaliradio.gr/

Μετά το κόκκινο έρχεται και το πορτοκαλί... για τα κινήματα της αλληλεγγύης. Ανοίγουμε τα μικρόφωνα στην κοινωνία.

Η εκπομπή «Μνήμες των ήχων», με το συνάδελφο Γιαννακόπουλο Κώστα, κάθε Τρίτη 19:00-20:00, στο portokaliradio.gr προσπαθεί να ανιχνεύσει την ιστορία του ελληνικού τραγουδιού από τις αρχές του εικοστού αιώνα (ίσως και από τα βάθη του 19^ου) μέχρι τις μέρες μας.

Ακούστε την 3η και την 4η εκπομπή:

Συλλεκτικά tweets

Επειδή τα  θαυμάσια φιλολαϊκά λόγια   θάβονται σε αντιλαϊκές πράξεις.
Οι όμορφες επαναστατικές προτροπές  την επόμενη στιγμή  γίνονται αντεπαναστατική δράση. Περήφανα όχι  που μετατρέπονται επιδέξια σε  ντροπιαστικά ναι.

Ωστός ένα κομμάτι  πρέπει να  διαθωσεί , να ξεπλυθεί για να φτιαχτεί ένας νέος πιο καθαρός αυτή τη φορά σύριζα ώστε να  συνεχίζεται η δουλειά του εγκλωβισμού του λαού. Και  αυτοί  που το προωθούν να ΜΗΝ ΝΤΡΕΠΟΝΤΑΙ.
Έτσι δεν είναι κύριε Καρτερέ ;


Με την ευκαιρία , μερικά απολαυστικά συλλεκτικά  tweets ,είναι απλώς ένα ελάχιστο  δείγμα από όσα έχουν κυκλοφορήσει.

Μέρες πολλές, μέσα σε λίγη ώρα (μπροστά στο 3ο μνημόνιο)

Ο ΠΑΛΛΑΪΚΟΣ ΑΓΩΝΑΣ

  ΕΠΙΒΑΛΛΕΤΑΙ ΝΑ ΣΥΝΕΧΙΣΤΕΙ 

Θα μαζέψουμε το κουράγιο μας. Θα δέσουμε τις πληγές μας μόνοι μας, γιατί κανένας από κείνους που πετροβολούν από το απέναντι πεζοδρόμιο δεν πρόκειται να σηκώσει το δαχτυλάκι του για μας. Και θα ακούσουμε πάλι τη σιγανή φωνή: «Τις ημέρες εκείνες έκαναν σύναξη μυστική τα παιδιά και λάβανε την απόφαση, επειδή τα κακά μαντάτα πλήθαιναν, να βγουν έξω, σε δρόμους και σε πλατείες με το μόνο πράγμα που τους είχε απομείνει: μια παλάμη τόπο κάτω από τ' ανοιχτό πουκάμισο με τις μαύρες τρίχες και το σταυρουδάκι του ήλιου. Όπου είχε κράτος η Άνοιξη.»

Κι επειδή ο δρόμος είναι εκείνος που εκείνοι άνοιξαν, θα προχωρήσουμε. Όλοι όσοι επιμένουν πως η πολιτική είναι όραμα, ιδανικό, έφοδος στον ουρανό. Και θα ακουμπήσουμε -πού αλλού;- στη φωνή του αναγνώστη: «Νωρίς βγήκανε καταμπροστά στον ήλιο, με πάνου ώς κάτου απλωμένη την αφοβιά σα σημαία, οι νέοι με τα πρησμένα πόδια πού τούς έλεγαν αλήτες. Και ακολουθούσανε άντρες πολλοί, και γυναίκες, και λαβωμένοι με τον επίδεσμο και τα δεκανίκια. Όπου έβλεπες άξαφνα στην όψη τους τόσες χαρακιές, που'λεγες είχανε περάσει μέρες πολλές μέσα σε λίγην ώρα.»

Αλλά το ξέραμε, έπρεπε να το ξέρουμε, όταν λέγαμε ΟΧΙ στην έπαρσή τους. Την ξέραμε, έπρεπε να την ξέρουμε, την πικρή διήγηση του αναγνώστη: «Τέτοιας λογής αποκοτιές μαθαίνοντες οι άλλοι σφοδρά ταράχτηκαν. Και φορές τρεις με το μάτι αναμετρώντας το έχει τους λάβανε την απόφαση να βγουν έξω σε δρόμους και σε πλατείες, με το μόνο πράγμα που τους είχε απομείνει. Μια πήχη φωτιά κάτω απ' τα σίδερα, με τις μαύρες κάννες και τα δόντια του ήλιου. Όπου μήτε κλώνος, μήτε ανθός, δάκρυο ποτές δεν έβγαλαν. Και χτυπούσαν όπου να 'ναι σφαλώντας τα βλέφαρα με απόγνωση.»

«Και περάσανε μέρες πολλές, μέσα σε λίγες ώρες. Και τότε, όπως και τώρα. Τότε όμως θερίσανε πλήθος τα θηρία και άλλους εμάζωξαν. Και την άλλη μέρα εστήσανε στον τοίχο τριάντα.» Τώρα αυτό δεν θα γίνει. Ούτε μια ψυχή δεν θ' αφήσουμε στον μπόγια. Ούτε μια ψυχή να στήσουν στον τοίχο τους. Ξέρουμε ότι ο δρόμος είναι μακρύς, δύσκολος, με πισωγυρίσματα. Αλλά μόνο όποιος αντέχει στις ήττες μπορεί να ελπίζει στη νίκη...

Θανάσης Καρτερός

Δημοσιογράφος στην ΑΥΓΗ

ΟΧΙ ΣΤΑ ΠΑΛΙΑ ΚΑΙ ΣΤΑ ΝΕΑ ΜΝΗΜΟΝΙΑ

Το ΕΝΤΥΠΟ -Τεύχος 11

«Μνήμες των ήχων», με το συνάδελφο Γιαννακόπουλο Κώστα στο portokaliradio.gr (1η και 2η Εκπομπή)

http://www.portokaliradio.gr/

Μετά το κόκκινο έρχεται και το πορτοκαλί... για τα κινήματα της αλληλεγγύης. Ανοίγουμε τα μικρόφωνα στην κοινωνία.

Η εκπομπή «Μνήμες των ήχων», με το συνάδελφο Γιαννακόπουλο Κώστα, κάθε Τρίτη 19:00-20:00, στο portokaliradio.gr προσπαθεί να ανιχνεύσει την ιστορία του ελληνικού τραγουδιού από τις αρχές του εικοστού αιώνα (ίσως και από τα βάθη του 19^ου) μέχρι τις μέρες μας.

Ακούστε τις δύο πρώτες εκπομπές:

ΤΑ ΠΛΗΡΗ ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ ΤΩΝ ΑΡΧΑΙΡΕΣΙΩΝ ΤΟΥ 17ου ΣΥΝΕΔΡΙΟΥ ΤΗΣ ΟΛΜΕ (3/7/2015)

Τα αποτελέσματα έχουν ως εξής:

Δείτε εδώ αναλυτικά: http://www.esos.gr/sites/default/files/articles-legacy/pliriapotelesmata17o1-1.pdf

Α) Για το Δ.Σ. της ΟΛΜΕ και  Εξελεγκτική Επιτροπή:

Σύνολο Αντιπροσώπων 379 Ψήφισαν: 379

Έγκυρα: 375 Λευκά:2 Άκυρα: 2

Έλαβαν:

ΨΗΦΙΣΜΑ του 17ου ΣΥΝΕΔΡΙΟΥ ΤΗΣ ΟΛΜΕ για την ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ της ΓΣΕΕ

2/7/2015

Η ΓΣΕΕ του εργοδοτικού – κρατικού υποταγμένου συνδικαλισμού ξεκαθάρισε περισσότερο τη θέση της. Ενώ είναι παντελώς απούσα όλο το προηγούμενο διάστημα από τη διεκδίκηση στοιχειωδών δικαιωμάτων των εργαζομένων απέναντι στη μνημονιακή λαίλαπα της επίθεσης κεφαλαίου – ΕΕ – ΔΝΤ, βγήκε στο προσκήνιο ξανά για να υπερασπιστεί αυτό το ληστρικό, εχθρικό μέτωπο του μαύρου μπλοκ ΠΑΣΟΚ – ΝΔ-ΠΟΤΑΜΙΟΥ και του ιμπεριαλιστικού σφαγείου της Ε.Ε. Για να ορκιστεί πίστη στο ευρώ και τους κανόνες του, στη λιτότητα, στη σφαγή των εργατικών και κοινωνικών δικαιωμάτων της παιδείας και της υγείας. Τη στιγμή που η τρομοκρατία, οι απειλές απολύσεων και κοψίματος μισθών, ιδιαίτερα αυτές τις μέρες, έχουν χτυπήσει κόκκινο στους χώρους δουλειάς και μέσα από τα κανάλια – ΜΜΕ του φόβου   Με τη θέση της αυτή η ΓΣΣΕ καλεί ουσιαστικά την εργατική τάξη να αποδεχτεί  ως μονόδρομο τη στρατηγική της ΕΕ – ΕΚΤ – ΔΝΤ. Ενισχύει τη γραμμή της υποταγής της εργατικής τάξης στο φόβο και τον εκβιασμό.

Αυτός είναι ο κρατικός συνδικαλισμός του «κοινωνικού εταιρισμού» και έχει πάρει οριστικό διαζύγιο από τις ανάγκες των εργαζομένων.

ΟΧΙ   στον υποταγμένο συνδικαλισμό.

ΟΧΙ   στα βάρβαρα – κανιβαλικά μέτρα των μνημονίων, με την μπότα της ΕΕ και του ΔΝΤ.

ΟΛΕΣ και ΟΛΟΙ    στους δρόμους του αγώνα για να πάρουμε πίσω όσα μας έκλεψαν και να διεκδικήσουμε όσα μας ανήκουν.

Εσύ αποφασίσεις

17ο Συνέδριο της ΟΛΜΕ από 1η έως 3/7/2015 στην Αθήνα στο Ξενοδοχείο ΤΙΤΑΝΙΑ

Το 17^ο Συνέδριο της ΟΛΜΕ θα πραγματοποιηθεί από 1^η έως 3/7/2015 στην Αθήνα στο Ξενοδοχείο ΤΙΤΑΝΙΑ (Πανεπιστημίου 52, τηλ. 210 3326000).  Λόγω των έκτακτων πολιτικών εξελίξεων και την αναγκαιότητα οι σύνεδροι να επιστρέψουν νωρίτερα στις περιοχές τους, το Δ.Σ. αποφάσισε οι εκλογές για την ανάδειξη νέου Δ.Σ. ΟΛΜΕ και αντιπροσώπων στην ΑΔΕΔΥ να πραγματοποιηθούν την Παρασκευή, 3 Ιουλίου 2015 από τις 12 το μεσημέρι έως τις 17.00, αντί του Σαββάτου.

Ανάλογες αλλαγές για να αξιοποιηθεί ο υπόλοιπος χρόνος του Συνεδρίου με τον καλύτερο τρόπο έγιναν στο πρόγραμμα που ακολουθεί.

Τονίζουμε ιδιαίτερα την αναγκαιότητα της έγκαιρης προσέλευση την 1^ης ημέρα ώστε να ξεκινήσει το Συνέδριο στην ώρα του (Τετάρτη, 1/7 προσέλευση στις 9.30 π.μ. και έναρξη εργασιών στις 11.00 π.μ.).

Όσον αφορά τη διαμονή των αντιπροσώπων στα ξενοδοχεία ισχύουν ακριβώς τα ίδια, για τα οποία έχετε ήδη ενημερωθεί με sms.  Η ΟΛΜΕ καλύπτει 3 διανυκτερεύσεις (1/7, 2/7 και 3/7). 

Σας υπενθυμίζουμε, επίσης, ότι για τις εκλογές είναι απαραίτητο να έχετε μαζί σας αστυνομική ταυτότητα και βιβλιάριο υγείας.

Για να δείτε τις αλλαγές στο Πρόγραμμα του Συνεδρίου σε pdf πατήστε … εδώ 

ΚΟΡΦΗ ΤΟΥ ΠΑΓΟΒΟΥΝΟΥ (*)

Η οικονομική κρίση στη χώρα μας έχει ξεδιπλώσει τις πολιτικές, ιδεολογικές και ηθικές της πλευρές με πρωτοφανή ένταση και σ' απεριόριστη έκταση. Βέβαια σε υφεσιακές εποχές η δομική συνολική κρίση, ακόμη κι αν ο όγκος της ξαφνιάζει πολλούς, είναι αυτονόητη συνέπεια. Γι' αυτό πρέπει να πάψουμε να υποκλινόμαστε, έστω κι ασυνειδητα, στο μερικό και να προσπαθούμε να περισώσουμε το ατομικό.

 Μέσα στο μάτι του κυκλώνα της κρίσης η άρχουσα τάξη και της Ελλαδας δεν έχει ελλειμματικό σχέδιο επιβολής των απόψεων της, αλλά μια στρατηγική ευρωπαικής εμβέλειας και σ' αυτό έχει συνεπίκουρους όλους τους θεσμούς -και αυτούς που εξασφαλίζουν την έκφραση της λαϊκής θέλησης, όπως το δημοψήφισμα. Γιατι, η άρχουσα τάξη κρατά για τον εαυτό της και τα κόμματά της και όλες τις εναλλακτικές λύσεις και το κράτος. Γι' αυτό όσο το τελευταίο διάστημα οι νύχτες αλλά και τα ελάχιστα δείγματα του χρόνου εγκυμονούν γεγονότα πολλαπλής σημασίας τόσο πιο υποψιασμένοι πρέπει να είναι οι εργαζόμενοι και πιο συνειδητοποιημένοι πως η δράση τους δεν μπορεί να είναι απολίτικη και αποσπασματική, που να εστιάζεται στην καλή πρόθεση ή την ηθική.

Αυτό το διάστημα μας προέκυψε δημοψήφισμα εν ονόματι της δημοκρατίας, μ' ένα νεφελώδες ερώτημα σχετικά με συγκεχυμενα δεδομένα και με άδηλες συνέπειες. Δίνουν την εικόνα ότι παλι βουλιάζουν οι πολιτικοί της συγκυβέρνησης στην αντίληψη του μερικού, ότι στριφογυρίζουν γύρω από μικροπολιτικές μιζέριες με ιαχές πολεμικές, γιατί στην πραγματικότητα αρνούνται ξανά και ξανά μια αντιπαράθεση συνολική με την κυρίαρχη ιδεολογία και τους θεσμούς της.

Ανακοινώνεται λοιπόν ενα δημοψήφισμα φαινομενικά αποκομμένο από τη συνολικότερη διαπραγματευτική πολιτική της κυβέρνησης, της οποίας η πρόταση έφτασε να αποκλίνει από εκείνη των πιστωτών κάποια εκατομμύρια, και δίνεται η εντύπωση ότι δεν εντάσσεται σε μια συγκεκριμένη στρατηγική της κυρίαρχης τάξης. Ισως γιατί το δημοψήφισμα δεν είναι παρά η κορφή του παγόβουνου των ενδοαστικών αντιθέσεων -χρηματοπιστωτικών, βιομηχανικών, εφοπλιστικών κλπ

Πέντε μήνες τώρα η κυβέρνηση ισχυρίζεται πως αγωνίζεται στην ΕΕ για τους εργαζόμενους, μόνο που αυτή η πάλη της δεν έχει ούτε καν συγκεκριμένη μεθοδολογική κοινωνική ανάλυση που να κάνει κατανοητές τις ενέργειες της και να ξεκαθαρίζει τους στόχους της. Είναι που στην πραγματικότητα δεν έχει άλλη κοσμοθεωρία από την κυρίαρχη, παρόλη τη μαρξιστική ορολογία και τα επαναστατικά τσιτάτα της, κι επομένως έχει το ίδιο σύστημα αξιών και αξιολογήσεων. Η εξαθλίωση των εργαζομένων, που ισχυρίζεται πως επιδιώκει να αποφευχθεί μέσα όμως στην ΕΕ, είναι ο στόχος της ΕΕ για να εξασφαλιστεί η κερδοφορία του κεφαλαίου.

Κι εμείς μη ξεφεύγοντας από τα ασφυκτικά πλαίσια του μικροχώρου και μικροχρόνου μας κι ανατρέχοντας σ' ένα κατασκευασμένο παρελθόν και συλλαμβάνοντας το μέλλον με απόσπαση από την υλική κοινωνική πραγματικότητα, με ροπή προς τη μεταφυσική και τον ιδεαλισμό ακόμη πιστεύουμε πως η ΕΕ των χρόνων της κρίσης είναι μια παρέκκλιση που οφείλεται στους κακούς γερμανούς ή στην επικράτηση ακραίων φιλελεύθερων ιδεοληψιών -αγαπημένη ερμηνεία του ΣΥΡΙΖΑ. Το δημοψήφισμα που προκηρύχτηκε βλέποντας το αποσπασματικά και εντάσσοντας το στα πλαίσια μιας διαπραγματευτικής τακτικής εύκολα χαρακτηρίζεται ενέργεια εθνική, αντισταστασιακή, που διασώζει την αξιοπρέπεια του λαού, και δεν βλέπουμε το μακροπρόθεσμο στρατηγικό σχέδιο στο οποίο υποτάσσεται, γιατί μοιάζει να ξεκόβει την ενέργεια από το στόχο. Γι' αυτό και το ερώτημα δεν αναφέρεται συνολικά στη σχέση μας με την Ευρωζώνη αλλά εξειδικευμένα για την "πρόταση των θεσμών".

Η πράξη αντίστασης στην οποία η συγκυβέρνηση καλεί το εκλογικό σώμα αφορά σε επιλογές για το ύψος του ΦΠΑ, για το χρόνο έναρξης του νέου ασφαλιστικού, για το ποσοστό των κρατήσεων για την υγειονομική περίθαλψη κλπ. Η άρχουσα τάξη, παρόλες τις αντιθέσεις της, διαθέτει ολότητα στη σκέψη και στρατηγική στην εφαρμογή της, και ο ΣΥΡΙΖΑ με τις ενέργειες και το λεκτικό του αν και δίνει την εντύπωση της αντίθεσης στην ουσία εντάσσεται στη στρατηγική της άρχουσας τάξης. Με δημοψηφίσματα που θέτουν διλήμματα τέτοιας εμβέλειας μας προτείνουν στην πραγματικότητα ασκήσεις προπόνησης και ναυμαχίες σε πισίνες ξεγελώντας μας με δράσεις που στη πραγματικότητα ειναι τυφλές και αδιέξοδες, πολιτικά καθυστερημένες, που δεν αίρονται στο υψος των περιστάσεων ούτε καν διευρύνουν τον πολιτικό μας ορίζοντα, τη στιγμή που απαιτείται αποφαση σύγκρουσης με την κυρίαρχη τάξη.
Πέρα όμως από τις σκοπιμότητες των κάθε λογής επίδοξων διαχειριστών του συστήματος, το πιο σπουδαίο είναι η στάση της εργατικής τάξης. Των ανθρώπων της εργασίας που χρειάζεται δυναμικά ν' αρνηθούν τη στάση των θεατών και να μετατρέψουν τις ενδοαστικές αντιθέσεις σε αντίθεση των δυνάμεων του κεφαλαίου και της εργασίας..

(*) Κείμενο  από το ιστολόγιο Dies Brumalis 

ΔΩΡΕΑΝ ΠΑΡΑΣΤΑΣΕΙΣ, πολιτιστική λεσχη KEMETE-OΛΜΕ

Η Πολιτιστική Λέσχη του ΚΕΜΕΤΕ-ΟΛΜΕ διοργανώνει για 2η χρονιά  Πολιτιστικό Φεστιβάλ.

Θα πραγματοποιηθεί στο Θέατρο Ακάδημος, (Ακαδημίας και Ιπποκράτους).

 

την Κυριακή 28 Ιουνίου ,στις 20.00,

όπου θα παρουσιαστεί το έργο "Εγκλημα και Τιμωρία" του Dostoyevsky 

 

και τη Δευτέρα 29 Ιουνίου, στις 19.00  

τα έργα "My name is Rachel Corrie" και "ο Αξιολογητής του Γκογκολ".

 

Η είσοδος είναι ελεύθερη.

Εκδήλωση με θέμα την εναλλακτική διαχείριση απορριμάτων στην Αττική και το ζήτημα του ΧΥΤΑ Φυλής

Δευτέρα, 22 Ιουνίου, στις 8μμ, στην κεντρική πλατεία των Άνω Λιοσίων

 

Θα γίνει εκδήλωση με θέμα την εναλλακτική διαχείριση των απορριμμάτων στην Αττική και τη σχέση αυτής της διαχείρισης με τη λειτουργία του ΧΥΤΑ Φυλής. Αποτελεί ένα πολύ σημαντικό θέμα για την περιοχή μας και οφείλουμε όλοι, κυβέρνηση, περιφέρεια, δήμος, φορείς και πολίτες, να έχουμε σαφή εικόνα και θέσεις. Πριν από ένα μήνα  προγραμματιζόταν ακόμη μια εκδήλωση σχετική, που θα εμπλούτιζε το διάλογο και τον προβληματισμό μας πάνω σε αυτό το τόσο σοβαρό θέμα, αλλά δεν έγινε.

Με την ευκαιρία της εκδήλωσης τη Δευτέρα, παραθέτουμε βασικά σημεία για το ζήτημα της χωματερής, όπως τα έχουμε προσεγγίσει στο Διοικητικό Συμβούλιο και τις Γενικές Συνελεύσεις της ΕΛΜΕ.....

Διαβάστε τη συνέχεια εδώ: elme-alzefy.blogspot.gr

1ο ΓΥΜΝΑΣΙΟ ΑΝΩ ΛΙΟΣΙΩΝ - ΠΡΟΣΚΛΗΣΗ ΓΙΟΡΤΗΣ ΛΗΞΗΣ ΣΧΟΛΙΚΟΥ ΕΤΟΥΣ 2014-2015

Τη Δευτέρα 22 Ιουνίου 2015 και ώρα 7 μμ στο χώρο του σχολείου μας θα πραγματοποιηθεί η ετήσια γιορτή για τη λήξη του διδακτικού έτους 2014 – 2015 στην οποία οι μαθητές θα παρουσιάσουν μέρος της δουλειάς τους, από την εθελοντική τους συμμετοχή στα προγράμματα σχολικών δραστηριοτήτων που υλοποιήθηκαν κατά το τρέχον σχολικό έτος .

Θα χαρούμε να μας τιμήσετε με την παρουσία σας.

         Η Διευθύντρια                          Ο Σύλλογος Διδασκόντων

Τζάμπα εκπαιδευτικό προσωπικό από τους οπλίτες....

Σχέδιο για στρατιωτική θητεία.... στα θρανία και στα κέντρα υγείας νησιωτικών και δυσπρόσιτων περιοχών της χώρας επεξεργάζεται η κυβέρνηση! Σύμφωνα με πληροφορίες που επικαλείται η εφημερίδα «Τα Νεα», προκειμένου να αντιμετωπιστούν τα προβλήματα από την έλλειψη εκπαιδευτικού και υγειονομικού προσωπικού, η κυβέρνηση μελετά τη συμβολή των Ενόπλων Δυνάμεων σε τουλάχιστον δύο νευραλγικούς τομείς, την Παιδεία και την Υγεία.

Χθες, ο υπουργός Εθνικής Άμυνας Πάνος Καμμένος συναντήθηκε με τον υπουργό Παιδείας Αριστείδη Μπαλτά και συζήτησαν «τη δυνατότητα συνεργασίας των δύο υπουργείων σε τρέχοντα και δυσεπίλυτα προβλήματα του υπουργείου Παιδείας».

Όπως επισημαίνει το ρεπορτάζ των «ΝΕΩΝ» το ίδιο μοντέλο, προκρίνεται και για τους στρατεύσιμους γιατρούς.

 http://www.tanea.gr/news/greece/article/5248987/thhteia-sta-thrania/

Τζάμπα πράμα.... 

Πανελλαδική Εκπαιδευτική Συγκέντρωση Σάββατο, 13/6

Σάββατο 13 Ιουνίου, στις 12.00μμ

Πανελλαδική κινητοποίηση στο Υπουργείο Παιδείας

& Πανελλαδική συνάντηση Συντονισμού στις 5.00μμ στη ΔΟΕ

Ο Συντονισμός ΕΛΜΕ & Συλλόγων ΠΕ δυναμικά διεκδικεί και απαιτεί ξεκάθαρες απαντήσεις και λύσεις από την κυβέρνηση για τους αναπληρωτές και τους αδιόριστους συναδέλφους με

·        Μαζικούς-μόνιμους διορισμούς με βάση τις πραγματικές εκπαιδευτικές ανάγκες

·        Διορισμούς με μόνο κριτήριο την προϋπηρεσία και την ημ/νία κτήσης πτυχίου

·        Προσμέτρηση όλης της προϋπηρεσίας από εργασία στα δημόσια σχολεία

·        Κατάργηση των ελαστικών εργασιακών σχέσεων στην εκπαίδευση

·        Κατάργηση του νόμου Διαμαντοπούλου