ΕΛΜΕ & Σύλλογος εκπαιδευτικών Π.Ε.
Άνω Λιοσίων - Ζεφυρίου - Φυλής
ΔΕ ΘΑ ΓΙΝΟΥΜΕ ΟΙ ΡΑΓΙΑΔΕΣ του 21ου αιώνα.
Λαϊκή εξέγερση ενάντια σε κυβέρνηση – ΕΕ – ΔΝΤ.
Λίγες μέρες μετά το κούρεμα, ο υπουργός Σαχινίδης δήλωσε ξεδιάντροπα ότι τη χασούρα των τραπεζών, που έχουν ομόλογα του ελληνικού δημοσίου, θα την πληρώσουν οι φορολογούμενοι. Επίσης, ο «υπουργός του συγκροτήματος Λαμπράκη», Καψής δηλώνει με αλαζονεία ότι «είναι υπόθεση της κυβέρνησης το πότε θα γίνουν εκλογές» λες και τους ψήφισε κανείς…
Είναι βέβαιο ότι η αρπαγή 12-15 δις ευρώ από τα ασφαλιστικά ταμεία, μέσω του κουρέματος, θα οδηγήσει σε σοβαρή μείωση όλες τις συντάξεις κι όχι μόνο τις επικουρικές. Την ίδια στιγμή η κοινωνία βρίσκεται σε οριακό σημείο. Επίσημα υπάρχουν 1.000.000 άνεργοι, 400.000 εργαζόμενοι απλήρωτοι για πάνω από 6 μήνες, 30.000 άστεγοι στην πρωτεύουσα, δεκάδες χιλιάδες άνθρωποι στα συσσίτια, μισθοί των 400, 500 κι 600 ευρώ. Υπάρχουν υποσιτισμένοι μαθητές σε σχολεία «ψυγεία» απ΄ το κρύο λόγω έλλειψης πετρελαίου, νοσοκομεία και σχολεία που συγχωνεύονται και κλείνουν, νέοι φόροι, απολύσεις, νέα χαράτσια, αστυνομική βία και καταστολή.
Στην περιοχή μας υπάρχει η χωματερή 45 χρόνια και καταστρέφει το περιβάλλον και τις ανθρώπινες ζωές. Όμως, αποφάσισαν να μας βάλουν την τελική ταφόπλακα φτιάχνοντας 2 εργοστάσια καύσης σκουπιδιών, πιστοί στην πολιτική που δε διστάζει να ξεπουλήσει τις ζωές μας. Είναι βορά στους κάθε λογής εργολάβους που θα αναλάβουν το έργο εμπορευματοποιώντας ακόμη και αυτό το κομμάτι των απορριμμάτων. Παράλληλα, η δημοτική αρχή, λόγω των αντιδράσεων του κόσμου, παίρνει αποφάσεις κατά των 2 εργοστασίων, αλλά «ξεχνά» να τις υποστηρίξει όπως «ξέχασε» να στηρίξει την απόφαση για τα χαράτσια της ΔΕΗ.
Θα σκύψουμε το κεφάλι και θα περιμένουμε μοιρολατρικά τα νέα μέτρα; Μετά την ψήφιση της Νέας Δανειακής Σύμβασης των 130 δις ευρώ, που υποθηκεύει το μέλλον μας για δεκαετίες, και την ηρωική αντίσταση του λαού σε όλη την Ελλάδα, πρέπει να ξαναπιάσουμε το νήμα της αντίστασης. Εμείς οι εκπαιδευτικοί στις ομιλίες μας και στο μάθημα λέμε: « ραγιάς ήταν ο δούλος της εποχής. Οι ραγιάδες επαναστάτησαν παρά τις αντιρρήσεις των κοτσαμπάσηδων κι άλλων ισχυρών ότι δήθεν δεν είχε έρθει ακόμη η ώρα του ξεσηκωμού…».
Το τσάκισμα της τυραννίας κι η απόκρουση των αντιλαϊκών μέτρων σε κάθε εποχή είναι υπόθεση δική μας, του λαού. Γι΄αυτό οφείλουμε να ξεχυθούμε στους δρόμους και τις πλατείες την Κυριακή 25 Μάρτη, επέτειο του ξεσηκωμού για την ανεξαρτησία αυτής της χώρας. Να την ορίσουμε ως μέρα έναρξης της λαϊκής εξέγερσης μέχρι να φύγουν οι νέοι δυνάστες. Καλούμε το λαό να συνεχίσει τους αγώνες με καταλήψεις και πολιτικές απεργίες διαρκείας.
ΔΕΝ ΠΑΡΑΔΙΝΟΜΑΣΤΕ ΣΤΙΣ ΤΡΑΠΕΖΕΣ, ΣΤΟ ΚΕΦΑΛΑΙΟ ΚΑΙ ΤΟ ΠΟΛΙΤΙΚΟ ΤΟΥΣ ΠΡΟΣΩΠΙΚΟ.
ΟΛΟΙ στις παρελάσεις, 24 & 25 Μάρτη, στο Συντάγμα
& 25 Μάρτη, 9.30πμ, στην πλατεία των Άνω Λιοσίων
Αυτές οι παρελάσεις θα είναι του Λαού
Σάββατο 24 Μαρτίου 2012
Κυριακή 11 Μαρτίου 2012
ΝΕΟ ΛΥΚΕΙΟ: Μια αόρατη θηλιά για μαθητές και εκπαιδευτικούς
Αν κανείς κοιτάξει, τα τελευταία τριάντα χρόνια, τις διακηρύξεις των υπουργών Παιδείας, και άλλων παραγόντων, κάθε φορά που μιλούσαν για αλλαγή ή άλλαζαν το σύστημα πρόσβασης στην τριτοβάθμια εκπαίδευση, θα εκπλαγεί: τα αποτελέσματα των νέων τρόπων πρόσβασης στα ΑΕΙ - ΤΕΙ ήταν εντελώς αντίθετα από τις υποσχέσεις τους!
Παράλληλα οι ίδιοι που πανηγύριζαν πριν λίγα χρόνια για τις αλλαγές που έκαναν στο σύστημα πρόσβασης, οι ίδιοι ακριβώς ανακαλύπτουν σήμερα ότι «το σημερινό σύστημα εισαγωγικών εξετάσεων δεν είναι έγκυρο» και ότι «με το σημερινό σύστημα, ανθεί ένα τεράστιο οικονομικό κύκλωμα παραπαιδείας, και δυστυχώς είναι σαφές ότι δημιουργούνται και αναπαράγονται κοινωνικοί φραγμοί, καθώς τα παιδιά των ασθενέστερων οικονομικά οικογενειών έχουν σαφέστατα πολύ λιγότερες ευκαιρίες».
ΣΤΗΝ ΟΥΣΙΑ ΤΗΣ ΠΡΟΤΑΣΗΣ ΤΟΥ ΥΠΟΥΡΓΕΙΟΥ ΠΑΙΔΕΙΑΣ
Αν κανείς ανιχνεύσει το «σώμα» της πρότασης για το Λύκειο και την πρόσβαση στην ανώτατη εκπαίδευση, θα διαπιστώσει ότι κεντρική θέση στις αλλαγές έχει μια ρύθμιση για την οποία οι επιτελείς του Υπουργείου Παιδείας και οι συνοδοιπόροι τους έδειξαν ιδιαίτερο ενδιαφέρον να «καταθέσουν» το ρεπερτόριο της υλοποίησής της: πανελλαδικού τύπου εξετάσεις σε όλες τις τάξεις του Λυκείου. Αυτές φαίνεται να αποτελούν το «παιδαγωγικό ευαγγέλιο» και τη «γραμματική» του και καθορίζονται με τέτοιο τρόπο ώστε να πριμοδοτούν, χωρίς να το δηλώνουν, την «παλινόρθωση» μιας εξεταστικοκεντρικής οργάνωσης του Λυκείου.
Πράγματι! Αν κανείς ξύσει τα γνωστά παραπλανητικά σοβατίσματα, θα ανακαλύψει ότι το Υπουργείο Παιδείας προτείνει το παρακάτω: Σε όλα τα μήκη και τα πλάτη του Λυκείου, από την Α΄ έως την Γ΄ τάξη, οι μαθητές θα διαγωνίζονται στο τέλος της χρονιάς σε εξετάσεις πανελλαδικού χαρακτήρα σε όλα τα μαθήματα με κοινά θέματα που θα έρχονται τον λεγόμενο Ανεξάρτητο Εθνικό Οργανισμό Εξετάσεων και όποιος καταφέρει και «επιζήσει σχολικά» και ενδιαφέρεται να διεκδικήσει την εισαγωγή του στην Ανώτατη εκπαίδευσης, στην τελευταία τάξη του Λυκείου, περνάει από έναν ακόμη γύρο πανελλαδικών εξετάσεων
Αντικειμενική μεταμφίεση ανισοτήτων
Με τις πανελλαδικού τύπου εξετάσεις το Υπουργείο Παιδείας επιδιώκει να καλλιεργήσει την αυταπάτη ότι το σύνολο της διαδικασίας θα είναι απόλυτα αντικειμενικό και αξιοκρατικό, αποκρύπτοντας έντεχνα το γεγονός ότι όσο «αντικειμενικό» κι αν είναι το διαδικαστικό μέρος, τα υπόλοιπα στοιχεία που «συναρμολογούν» τη λογική του, και διαμορφώνουν την κρίση για την επιλογή / πρόκριση - απόρριψη του μαθητικού πληθυσμού δεν μπορούν να «απογαλακτιστούν» από τις ανισωτικές λειτουργίες της εκπαιδευτικής διαδικασίας.
Όσοι έχουν ασχοληθεί με αυτήν και τις λειτουργίες της, γνωρίζουν καλά ότι αν οι εκπαιδευτικές ανισότητες μεταξύ των μαθητών αποτελούσαν στο σύστημα των πανελλαδικών εξετάσεων την εκπαιδευτική τους ιστορία, τώρα θα είναι το ζωντανό τους παρόν. Παράλληλα, η κρυφή ενσωμάτωση του συστήματος επιλογής στην καρδιά της λυκειακής βαθμίδας, με τις ετήσιες πανελλαδικές εξετάσεις από την Α΄ τάξη - που όλοι γνωρίζουν πόσο εύκολα μπορεί να απλώσουν τη «σκιά τους» στην ημερήσια διάταξη της εκπαιδευτικής διαδικασίας - μεταμφιέζεται από το Υπουργείο Παιδείας σε «απελευθέρωση του λυκείου ως αυτόνομης μορφωτικής βαθμίδας». Ωστόσο, τα αποτελέσματα στις ετήσιες εξετάσεις πανελλαδικού τύπου δεν θα φωτογραφίζουν, δεν θα αποτιμούν απλώς την απόδοση και την πρόοδο του μαθητή από τάξη σε τάξη, αλλά θα καθορίζουν (νωρίς - νωρίς) ποιες σχολές θα «ανοίξουν» γι’ αυτόν στο μέλλον και αν θα «ανοίξουν».
Δεν υπάρχει καλύτερο έδαφος για να βαθύνει, από τη μια, ακόμη περισσότερο τις ρίζες της η εκπαίδευση της ακριβοπληρωμένης αμάθειας, ενώ από την άλλη θα νομιμοποιείται με τον πιο «αντικειμενικό» τρόπο το στένεμα των διόδων! Στην υλοποίηση των προτάσεων του Υπουργείου Παιδείας, εμφιλοχωρεί ο κίνδυνος, η μαθησιακή διαδικασία να καταδυναστευτεί ολοκληρωτικά από το «άπλωμα» των εξεταστικών δοκιμασιών και την ανάγκη ανταπόκρισης σ’ αυτές και εκπαιδευτικοί και εκπαιδευόμενοι να μεταφέρουν στην «καρδιά» της σχολικής αίθουσας ρόλους εξεταστών - διορθωτών – βαθμολογητών, αφ’ ενός, και εξεταζομένων, αφ’ ετέρου, αφού το εκπαιδευτικό έργο καλείται να εστιάσει σε μια «τεχνολογία» των εξετάσεων, στην οργάνωση και διευθέτηση των προβλεπόμενων εξεταστικών δοκιμασιών. Στο πλαίσιο αυτό, η λυκειακή βαθμίδα θα «ξεχάσει» πολύ γρήγορα, περισσότερο από κάθε άλλη φορά, ότι οι μαθητές που φοιτούν στις τάξεις της έχουν διαφορετικές, άνισες μορφωτικές «αποσκευές», καθώς θα είναι επιφορτισμένη όχι στο να προετοιμάσει το σύνολο του μαθητικού πληθυσμού αλλά κυρίως να διαπιστώσει - νομιμοποιήσει την ικανότητα εκείνων που προορίζονται να φοιτήσουν στις «καλές» σχολές, μέσα από διαδικασία επιλογής που θα επεκτείνεται χρονικά σε όλο το εύρος του Λυκείου και θα προσφέρει στη διαχειριστική αρμοδιότητα των καθηγητών - κριτών, ως στοιχεία για την κρίση των υποψηφίων, «αυτούσια» την ποιότητα των μορφωτικών «αποσκευών» που ο κάθε ένας θα μεταφέρει ανάλογα με το κοινωνικό - οικονομικό του «βάρος».
ΝΕΟ ΛΥΚΕΙΟ – ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΩΝ: Μια θηλιά που υφαίνεται αθόρυβα!
Το «νέο Λύκειο» δένεται με ένα νήμα με την πολιτική των συγχωνεύσεων και της αξιολόγησης των εκπαιδευτικών με βάση τις επιδόσεις των μαθητών. Γιατί είναι φανερό ότι το Υπουργείο Παιδείας σκοπεύει να χρησιμοποιήσει τις διαφοροποιημένες επιδόσεις των Λυκείων στις πανελλαδικού τύπου εξετάσεις στα όρια των τριών τάξεων για να νομιμοποιήσει την απορριπτική αξιολόγηση των σχολείων και των εκπαιδευτικών καθώς θα τους συνδέει με τα αποτελέσματα των μαθητών.
Στο νέο πλαίσιο, οι εκπαιδευτικοί «χρεώνονται» την επιτυχία ή αποτυχία των μαθητών τους και η διοίκηση του σχολείου «χρεώνεται» με τη σειρά της την επιτυχία και την αποτυχία όλων. Δεν είναι, βέβαια, τυχαίο ότι από την επίσημη αξιολόγηση ουσιαστικά «αγνοούνται» ή καταγράφονται τυπικά οι αμέτρητοι κοινωνικοί και εκπαιδευτικοί παράγοντες που επηρεάζουν και συνδιαμορφώνουν την εκπαιδευτική διαδικασία και το εκπαιδευτικό έργο. Κοινωνική προέλευση, οικογενειακή κατάσταση, συνθήκες διαβίωσης και κατοικίας, υλικοτεχνική υποδομή σχολείου, τύπος εξετάσεων, σχολικά βιβλία, εκπαιδευτικό κλίμα, παιδαγωγικές μέθοδοι, τα πάντα γίνονται καπνός. «Αγνοούνται» οι κοινωνικές και γεωγραφικές ανισότητες που διαμορφώνουν αντίξοες συνθήκες για την εκπαίδευση των μαθητών από τα ασθενέστερα οικονομικά και κοινωνικά στρώματα.
Η αντίληψη αυτή «επιβλέπει» τη σχολική επιτυχία/αποτυχία μέσα από την «κλειδαρότρυπα» της αίθουσας διδασκαλίας, όπου όλα εξαφανίζονται εκτός από το δάσκαλο και το μαθητή. Δεν είναι, ωστόσο, λίγοι αυτοί που κατανοούν ή διαισθάνονται ότι το σχολείο δεν είναι «θερμοκήπιο» όπου τα παιδιά αναπτύσσονται ομαλά και απρόσκοπτα με καλό πότισμα και συστηματική φροντίδα!
Είναι προφανές ότι η πολιτική ηγεσία και οι τεχνοκράτες του Υπουργείου Παιδείας γνωρίζουν πολύ καλά τις κοινωνικές παραμέτρους της σχολικής επίδοσης. Η στόχευση είναι αλλού και «φωτογραφίζει» κατευθείαν τον εκπαιδευτικό.
Το ΥΠΕΠΘ θεωρεί κατάλληλο το χρόνο να προβάλει συστηματικά μια, έτσι κι αλλιώς, διαδεδομένη αντίληψη σύμφωνα με την οποία για ό,τι «καλό» ή «κακό» γίνεται στα σχολεία την ευθύνη την έχει ο εκπαιδευτικός. «Το παν εξαρτάται από το δάσκαλο» θα αναφωνήσει σε λίγο με βικτοριανή υποκρισία.
Μια τέτοια αντίληψη, όπως γίνεται φανερό, εναποθέτει μεγάλο φορτίο ευθύνης στους ώμους του δασκάλου και συνήθως, όταν τίθεται θέμα σχολικής αποτυχίας ή εκπαιδευτικής κρίσης, ο δάσκαλος είναι ο «αποδιοπομπαίος τράγος». Με αυτό τον τρόπο γίνεται ευκολότερη υπόθεση η επιβολή αυταρχικών μέτρων αξιολόγησης, εντατικοποίησης και διοικητικού ελέγχου.
ΠΑΡΕΜΒΑΣΗ - ΓΛΗΝΟΣ
ΕΛΜΕ ΚΑΛΛΙΘΕΑΣ-Ν.ΣΜΥΡΝΗΣ - ΜΟΣΧΑΤΟΥ
Παράλληλα οι ίδιοι που πανηγύριζαν πριν λίγα χρόνια για τις αλλαγές που έκαναν στο σύστημα πρόσβασης, οι ίδιοι ακριβώς ανακαλύπτουν σήμερα ότι «το σημερινό σύστημα εισαγωγικών εξετάσεων δεν είναι έγκυρο» και ότι «με το σημερινό σύστημα, ανθεί ένα τεράστιο οικονομικό κύκλωμα παραπαιδείας, και δυστυχώς είναι σαφές ότι δημιουργούνται και αναπαράγονται κοινωνικοί φραγμοί, καθώς τα παιδιά των ασθενέστερων οικονομικά οικογενειών έχουν σαφέστατα πολύ λιγότερες ευκαιρίες».
ΣΤΗΝ ΟΥΣΙΑ ΤΗΣ ΠΡΟΤΑΣΗΣ ΤΟΥ ΥΠΟΥΡΓΕΙΟΥ ΠΑΙΔΕΙΑΣ
Αν κανείς ανιχνεύσει το «σώμα» της πρότασης για το Λύκειο και την πρόσβαση στην ανώτατη εκπαίδευση, θα διαπιστώσει ότι κεντρική θέση στις αλλαγές έχει μια ρύθμιση για την οποία οι επιτελείς του Υπουργείου Παιδείας και οι συνοδοιπόροι τους έδειξαν ιδιαίτερο ενδιαφέρον να «καταθέσουν» το ρεπερτόριο της υλοποίησής της: πανελλαδικού τύπου εξετάσεις σε όλες τις τάξεις του Λυκείου. Αυτές φαίνεται να αποτελούν το «παιδαγωγικό ευαγγέλιο» και τη «γραμματική» του και καθορίζονται με τέτοιο τρόπο ώστε να πριμοδοτούν, χωρίς να το δηλώνουν, την «παλινόρθωση» μιας εξεταστικοκεντρικής οργάνωσης του Λυκείου.
Πράγματι! Αν κανείς ξύσει τα γνωστά παραπλανητικά σοβατίσματα, θα ανακαλύψει ότι το Υπουργείο Παιδείας προτείνει το παρακάτω: Σε όλα τα μήκη και τα πλάτη του Λυκείου, από την Α΄ έως την Γ΄ τάξη, οι μαθητές θα διαγωνίζονται στο τέλος της χρονιάς σε εξετάσεις πανελλαδικού χαρακτήρα σε όλα τα μαθήματα με κοινά θέματα που θα έρχονται τον λεγόμενο Ανεξάρτητο Εθνικό Οργανισμό Εξετάσεων και όποιος καταφέρει και «επιζήσει σχολικά» και ενδιαφέρεται να διεκδικήσει την εισαγωγή του στην Ανώτατη εκπαίδευσης, στην τελευταία τάξη του Λυκείου, περνάει από έναν ακόμη γύρο πανελλαδικών εξετάσεων
Αντικειμενική μεταμφίεση ανισοτήτων
Με τις πανελλαδικού τύπου εξετάσεις το Υπουργείο Παιδείας επιδιώκει να καλλιεργήσει την αυταπάτη ότι το σύνολο της διαδικασίας θα είναι απόλυτα αντικειμενικό και αξιοκρατικό, αποκρύπτοντας έντεχνα το γεγονός ότι όσο «αντικειμενικό» κι αν είναι το διαδικαστικό μέρος, τα υπόλοιπα στοιχεία που «συναρμολογούν» τη λογική του, και διαμορφώνουν την κρίση για την επιλογή / πρόκριση - απόρριψη του μαθητικού πληθυσμού δεν μπορούν να «απογαλακτιστούν» από τις ανισωτικές λειτουργίες της εκπαιδευτικής διαδικασίας.
Όσοι έχουν ασχοληθεί με αυτήν και τις λειτουργίες της, γνωρίζουν καλά ότι αν οι εκπαιδευτικές ανισότητες μεταξύ των μαθητών αποτελούσαν στο σύστημα των πανελλαδικών εξετάσεων την εκπαιδευτική τους ιστορία, τώρα θα είναι το ζωντανό τους παρόν. Παράλληλα, η κρυφή ενσωμάτωση του συστήματος επιλογής στην καρδιά της λυκειακής βαθμίδας, με τις ετήσιες πανελλαδικές εξετάσεις από την Α΄ τάξη - που όλοι γνωρίζουν πόσο εύκολα μπορεί να απλώσουν τη «σκιά τους» στην ημερήσια διάταξη της εκπαιδευτικής διαδικασίας - μεταμφιέζεται από το Υπουργείο Παιδείας σε «απελευθέρωση του λυκείου ως αυτόνομης μορφωτικής βαθμίδας». Ωστόσο, τα αποτελέσματα στις ετήσιες εξετάσεις πανελλαδικού τύπου δεν θα φωτογραφίζουν, δεν θα αποτιμούν απλώς την απόδοση και την πρόοδο του μαθητή από τάξη σε τάξη, αλλά θα καθορίζουν (νωρίς - νωρίς) ποιες σχολές θα «ανοίξουν» γι’ αυτόν στο μέλλον και αν θα «ανοίξουν».
Δεν υπάρχει καλύτερο έδαφος για να βαθύνει, από τη μια, ακόμη περισσότερο τις ρίζες της η εκπαίδευση της ακριβοπληρωμένης αμάθειας, ενώ από την άλλη θα νομιμοποιείται με τον πιο «αντικειμενικό» τρόπο το στένεμα των διόδων! Στην υλοποίηση των προτάσεων του Υπουργείου Παιδείας, εμφιλοχωρεί ο κίνδυνος, η μαθησιακή διαδικασία να καταδυναστευτεί ολοκληρωτικά από το «άπλωμα» των εξεταστικών δοκιμασιών και την ανάγκη ανταπόκρισης σ’ αυτές και εκπαιδευτικοί και εκπαιδευόμενοι να μεταφέρουν στην «καρδιά» της σχολικής αίθουσας ρόλους εξεταστών - διορθωτών – βαθμολογητών, αφ’ ενός, και εξεταζομένων, αφ’ ετέρου, αφού το εκπαιδευτικό έργο καλείται να εστιάσει σε μια «τεχνολογία» των εξετάσεων, στην οργάνωση και διευθέτηση των προβλεπόμενων εξεταστικών δοκιμασιών. Στο πλαίσιο αυτό, η λυκειακή βαθμίδα θα «ξεχάσει» πολύ γρήγορα, περισσότερο από κάθε άλλη φορά, ότι οι μαθητές που φοιτούν στις τάξεις της έχουν διαφορετικές, άνισες μορφωτικές «αποσκευές», καθώς θα είναι επιφορτισμένη όχι στο να προετοιμάσει το σύνολο του μαθητικού πληθυσμού αλλά κυρίως να διαπιστώσει - νομιμοποιήσει την ικανότητα εκείνων που προορίζονται να φοιτήσουν στις «καλές» σχολές, μέσα από διαδικασία επιλογής που θα επεκτείνεται χρονικά σε όλο το εύρος του Λυκείου και θα προσφέρει στη διαχειριστική αρμοδιότητα των καθηγητών - κριτών, ως στοιχεία για την κρίση των υποψηφίων, «αυτούσια» την ποιότητα των μορφωτικών «αποσκευών» που ο κάθε ένας θα μεταφέρει ανάλογα με το κοινωνικό - οικονομικό του «βάρος».
ΝΕΟ ΛΥΚΕΙΟ – ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΩΝ: Μια θηλιά που υφαίνεται αθόρυβα!
Το «νέο Λύκειο» δένεται με ένα νήμα με την πολιτική των συγχωνεύσεων και της αξιολόγησης των εκπαιδευτικών με βάση τις επιδόσεις των μαθητών. Γιατί είναι φανερό ότι το Υπουργείο Παιδείας σκοπεύει να χρησιμοποιήσει τις διαφοροποιημένες επιδόσεις των Λυκείων στις πανελλαδικού τύπου εξετάσεις στα όρια των τριών τάξεων για να νομιμοποιήσει την απορριπτική αξιολόγηση των σχολείων και των εκπαιδευτικών καθώς θα τους συνδέει με τα αποτελέσματα των μαθητών.
Στο νέο πλαίσιο, οι εκπαιδευτικοί «χρεώνονται» την επιτυχία ή αποτυχία των μαθητών τους και η διοίκηση του σχολείου «χρεώνεται» με τη σειρά της την επιτυχία και την αποτυχία όλων. Δεν είναι, βέβαια, τυχαίο ότι από την επίσημη αξιολόγηση ουσιαστικά «αγνοούνται» ή καταγράφονται τυπικά οι αμέτρητοι κοινωνικοί και εκπαιδευτικοί παράγοντες που επηρεάζουν και συνδιαμορφώνουν την εκπαιδευτική διαδικασία και το εκπαιδευτικό έργο. Κοινωνική προέλευση, οικογενειακή κατάσταση, συνθήκες διαβίωσης και κατοικίας, υλικοτεχνική υποδομή σχολείου, τύπος εξετάσεων, σχολικά βιβλία, εκπαιδευτικό κλίμα, παιδαγωγικές μέθοδοι, τα πάντα γίνονται καπνός. «Αγνοούνται» οι κοινωνικές και γεωγραφικές ανισότητες που διαμορφώνουν αντίξοες συνθήκες για την εκπαίδευση των μαθητών από τα ασθενέστερα οικονομικά και κοινωνικά στρώματα.
Η αντίληψη αυτή «επιβλέπει» τη σχολική επιτυχία/αποτυχία μέσα από την «κλειδαρότρυπα» της αίθουσας διδασκαλίας, όπου όλα εξαφανίζονται εκτός από το δάσκαλο και το μαθητή. Δεν είναι, ωστόσο, λίγοι αυτοί που κατανοούν ή διαισθάνονται ότι το σχολείο δεν είναι «θερμοκήπιο» όπου τα παιδιά αναπτύσσονται ομαλά και απρόσκοπτα με καλό πότισμα και συστηματική φροντίδα!
Είναι προφανές ότι η πολιτική ηγεσία και οι τεχνοκράτες του Υπουργείου Παιδείας γνωρίζουν πολύ καλά τις κοινωνικές παραμέτρους της σχολικής επίδοσης. Η στόχευση είναι αλλού και «φωτογραφίζει» κατευθείαν τον εκπαιδευτικό.
Το ΥΠΕΠΘ θεωρεί κατάλληλο το χρόνο να προβάλει συστηματικά μια, έτσι κι αλλιώς, διαδεδομένη αντίληψη σύμφωνα με την οποία για ό,τι «καλό» ή «κακό» γίνεται στα σχολεία την ευθύνη την έχει ο εκπαιδευτικός. «Το παν εξαρτάται από το δάσκαλο» θα αναφωνήσει σε λίγο με βικτοριανή υποκρισία.
Μια τέτοια αντίληψη, όπως γίνεται φανερό, εναποθέτει μεγάλο φορτίο ευθύνης στους ώμους του δασκάλου και συνήθως, όταν τίθεται θέμα σχολικής αποτυχίας ή εκπαιδευτικής κρίσης, ο δάσκαλος είναι ο «αποδιοπομπαίος τράγος». Με αυτό τον τρόπο γίνεται ευκολότερη υπόθεση η επιβολή αυταρχικών μέτρων αξιολόγησης, εντατικοποίησης και διοικητικού ελέγχου.
ΠΑΡΕΜΒΑΣΗ - ΓΛΗΝΟΣ
ΕΛΜΕ ΚΑΛΛΙΘΕΑΣ-Ν.ΣΜΥΡΝΗΣ - ΜΟΣΧΑΤΟΥ
Σάββατο 25 Φεβρουαρίου 2012
Κάτω τα χέρια από τους μαθητές μας!
Σχολεία χωρίς βιβλία γιατί η Υπουργός δεν φρόντισε την έγκαιρη εκτύπωσή τους.
Χίλια σχολεία καταργημένα γιατί η Υπουργός ενδιαφέρεται πρώτα να πληρωθούν οι τοκογλύφοι που απομυζούν τη χώρα μας.
Χιλιάδες μαθητές χωρίς τη δυνατότητα να πάνε στα σχολειά τους γιατί η Υπουργός δεν φρόντισε να υπάρχουν λεωφορεία.
Χιλιάδες μαθητές υποσιτίζονται γιατί οι γονείς τους είναι άνεργοι και η Υπουργός υπόσχεται .. «μικρογεύματα» που θα τα πληρώνει με χρήματα της Ευρωπαϊκής Ένωσης! Να σε κάψω Γιάννη, να σ' αλείψω λάδι λέει ο λαός.
Χιλιάδες μαθητές έχουν καταδικαστεί από την Υπουργό να εγκαταλείψουν την εκπαίδευση με το σχεδιαζόμενο "Νέο σχολείο" που τους ετοιμάζει.
Ολόκληρη η νεολαία βιώνει τον εφιάλτη που η Υπουργός μαζί με τους συναδέλφους της μέσα κι έξω από τη χώρα δημιουργεί με περισσή προσήλωση. Έναν εφιάλτη που έχει αντικαταστήσει τα οράματα της νεολαίας για το μέλλον. Η κυρία Υπουργός θέλει η νεολαία να είναι κόσμια. Να μην αντιδρά σε όλα αυτά και να σωπαίνει! Να ασχολείται μόνο με τα βιβλία της. Αυτά που δεν έχει. Να στρέφει με σεβασμό το κεφάλι και να χαιρετάει τους δημίους της. Κι όταν δεν το κάνει πρέπει να τιμωρηθεί. Να αποβληθεί από το σχολείο. Στα σχολεία πρέπει να είναι μόνο οι μαθητές που θα πειθαρχούν στις αποφάσεις της Υπουργού και των ομοίων της.
Τα παιδιά μούντζωσαν, τα παιδιά γύρισαν τα κεφάλια τους αριστερά. Ποιος τους ώθησε να το κάνουν; Εσείς τους ωθήσατε κυρία Υπουργέ. Εσείς και η πολιτική σας εξωθείτε τη νεολαία σε τέτοιες πράξεις. Εσείς και η πολιτική σας τους καταστρέφετε το μέλλον. Εσείς και η πολιτική σας τους κάνετε κόλαση το παρόν. Βία δεν είναι το άνοιγμα της παλάμης. Βία είναι η απόλυση του γονιού του μαθητή. Βία είναι η επίθεση των ΜΑΤ στους γαλακτοπαραγωγούς μπροστά στα μάτια των παιδιών τους. Βία είναι η επίθεση των ΜΑΤ κατά των μαθητών προχθές στο Σύνταγμα με γκλομπ και δακρυγόνα. Βία είναι η διάλυση της δημόσιας Παιδείας που εσείς και η πολιτική σας προωθείτε.
Καλούμε τους συναδέλφους καθηγητές των μαθητών που εγκαλούνται από την Υπουργό να πράξουν το ύψιστο παιδαγωγικό τους καθήκον. Όχι μόνο να μη τιμωρήσουν τα παιδιά μας αλλά ούτε καν να τα "δικάσουν". Να δικάσουν την Κυβέρνηση κι αυτούς που μας οδηγούν στην εξαθλίωση και να την καταδικάσουν. Η αδούλωτη νεολαία μας είναι η ελπίδα μας. Να την υπερασπιστούμε από τους "σωτήρες" της. Είναι υποχρέωσή μας.
Αντωνόπουλος Παύλος
Ζωγραφάκη Ελένη
Κοτσιφάκης Θέμης
Μέλη του ΔΣ της ΟΛΜΕ
Δευτέρα 13 Φεβρουαρίου 2012
"Αφήστε ήσυχη την Ελλάδα!!!"
"Αφήστε ήσυχη την Ελλάδα", τιτλοφορείται άρθρο της γερμανικής Zeit, στο οποίο αναφέρεται πως η χώρα μας δεν είναι παράδειγμα προς αποφυγή, αλλά ευκαιρία για την Ευρώπη να αποδείξει ότι πρόκειται για μία ένωση, με την πραγματική έννοια του όρου.
Το άρθρο παραθέτει τις εικόνες δύο χωρών της ΕΕ. Από τη μία η Γερμανία, όπου τα έσοδα αυξάνονται, η ανεργία πέφτει και τα συνδικάτα ζητούν αυξήσεις με το επιχείρημα ότι η οικονομία πάει καλά, "μία νησίδα ευτυχίας".
Από την άλλη η Ελλάδα, η οποία υπό την πίεση της τρόικας εγκρίνει όλο και περισσότερα μέτρα λιτότητας, όπου οι μισθοί μειώνονται ως και κατά 30%, όπου πρέπει να απολυθούν ως το 2015 περίπου 150.000 δημόσιοι υπάλληλοι.
Την ίδια στιγμή η χώρα βρίσκεται στα πρόθυρα της χρεοκοπίας.
Ο αρθρογράφος αναφέρει ότι αυτή τη στιγμή η βοήθεια καθυστερεί, γιατί οι Ευρωπαίοι αμφιβάλλουν ότι η κυβέρνηση μπορεί να εφαρμόσει τα μέτρα.
"Και δίκαια", προσθέτει, "καθώς οι ήδη αποφασισμένες περικοπές δεν αποδίδουν και εντείνουν το πρόβλημα" και την ίδια στιγμή "η αντίσταση των Ελλήνων κατά του προγράμματος πτώχευσης των ιδίων και της αποδυνάμωσης της χώρας τους είναι μεγάλη".
"Είναι αυτή η προοπτική μίας ενωμένης Ευρώπης;" αναρωτιέται ο συντάκτης: "Μία χώρα από όπου ξεπήδησε η δυτική κουλτούρα και η Δημοκρατία, να γίνει προτεκτοράτο των Βρυξελλών, χωρίς ελπίδα αλλά και χωρίς βελτίωση;".
"Μία ήπειρος που χωρίζεται βαθύτερα σε έναν βορρά που ευημερεί και έναν νότο που υποφέρει, όπου οι άνθρωποι δεν ξέρουν αν θα μπορέσουν να πληρώσουν την τροφή της ημέρας;", προσθέτει, αναφέροντας ότι τη στιγμή που η Γερμανία ζητεί όλο και μεγαλύτερη φορολόγηση των Ελλήνων, σκέφτεται να μειώσει τους φόρους των πολιτών της.
Σημειώνει επίσης ότι δεν ήταν η Ελλάδα εκείνη που ωφελήθηκε περισσότερο από τα προγράμματα σωτηρίας, από το κοινό νόμισμα και την κοινή αγορά, αλλά η Γερμανία, η οποία αν επέστρεφε στο μάρκο θα έβλεπε τα προϊόντα της να ακριβαίνουν κατά 40%, λόγω της μείωσης των εξαγωγών. Το άρθρο αναφέρει ότι η πολιτική της Μέρκελ είναι αυτή της αποσύνθεσης της Ευρώπης και προκαλεί ύφεση που θα πλήξει κάποια στιγμή και την ίδια τη Γερμανία, γιατί δεν θα μπορεί να ζήσει για πάντα στο "ευτυχισμένο νησί".
"Η Ελλάδα χρειάζεται την αλληλεγγύη μας, μία απαλλαγή από το χρέος και ένα πρόγραμμα στήριξης αντί για νέα προγράμματα λιτότητας- βοήθειας, ώστε να σταθεί στα πόδια της και να γίνει ισότιμος εταίρος", υποστηρίζει ο αρθρογράφος και προσθέτει: "Αυτό θα έδινε στην Ελλάδα και στην Ευρώπη προοπτική.Χρειαζόμαστε την Ελλάδα ως παράδειγμα ότι η Ευρώπη μπορεί να καθορίσει τη μοίρα της", καταλήγει.
Το άρθρο παραθέτει τις εικόνες δύο χωρών της ΕΕ. Από τη μία η Γερμανία, όπου τα έσοδα αυξάνονται, η ανεργία πέφτει και τα συνδικάτα ζητούν αυξήσεις με το επιχείρημα ότι η οικονομία πάει καλά, "μία νησίδα ευτυχίας".
Από την άλλη η Ελλάδα, η οποία υπό την πίεση της τρόικας εγκρίνει όλο και περισσότερα μέτρα λιτότητας, όπου οι μισθοί μειώνονται ως και κατά 30%, όπου πρέπει να απολυθούν ως το 2015 περίπου 150.000 δημόσιοι υπάλληλοι.
Την ίδια στιγμή η χώρα βρίσκεται στα πρόθυρα της χρεοκοπίας.
Ο αρθρογράφος αναφέρει ότι αυτή τη στιγμή η βοήθεια καθυστερεί, γιατί οι Ευρωπαίοι αμφιβάλλουν ότι η κυβέρνηση μπορεί να εφαρμόσει τα μέτρα.
"Και δίκαια", προσθέτει, "καθώς οι ήδη αποφασισμένες περικοπές δεν αποδίδουν και εντείνουν το πρόβλημα" και την ίδια στιγμή "η αντίσταση των Ελλήνων κατά του προγράμματος πτώχευσης των ιδίων και της αποδυνάμωσης της χώρας τους είναι μεγάλη".
"Είναι αυτή η προοπτική μίας ενωμένης Ευρώπης;" αναρωτιέται ο συντάκτης: "Μία χώρα από όπου ξεπήδησε η δυτική κουλτούρα και η Δημοκρατία, να γίνει προτεκτοράτο των Βρυξελλών, χωρίς ελπίδα αλλά και χωρίς βελτίωση;".
"Μία ήπειρος που χωρίζεται βαθύτερα σε έναν βορρά που ευημερεί και έναν νότο που υποφέρει, όπου οι άνθρωποι δεν ξέρουν αν θα μπορέσουν να πληρώσουν την τροφή της ημέρας;", προσθέτει, αναφέροντας ότι τη στιγμή που η Γερμανία ζητεί όλο και μεγαλύτερη φορολόγηση των Ελλήνων, σκέφτεται να μειώσει τους φόρους των πολιτών της.
Σημειώνει επίσης ότι δεν ήταν η Ελλάδα εκείνη που ωφελήθηκε περισσότερο από τα προγράμματα σωτηρίας, από το κοινό νόμισμα και την κοινή αγορά, αλλά η Γερμανία, η οποία αν επέστρεφε στο μάρκο θα έβλεπε τα προϊόντα της να ακριβαίνουν κατά 40%, λόγω της μείωσης των εξαγωγών. Το άρθρο αναφέρει ότι η πολιτική της Μέρκελ είναι αυτή της αποσύνθεσης της Ευρώπης και προκαλεί ύφεση που θα πλήξει κάποια στιγμή και την ίδια τη Γερμανία, γιατί δεν θα μπορεί να ζήσει για πάντα στο "ευτυχισμένο νησί".
"Η Ελλάδα χρειάζεται την αλληλεγγύη μας, μία απαλλαγή από το χρέος και ένα πρόγραμμα στήριξης αντί για νέα προγράμματα λιτότητας- βοήθειας, ώστε να σταθεί στα πόδια της και να γίνει ισότιμος εταίρος", υποστηρίζει ο αρθρογράφος και προσθέτει: "Αυτό θα έδινε στην Ελλάδα και στην Ευρώπη προοπτική.Χρειαζόμαστε την Ελλάδα ως παράδειγμα ότι η Ευρώπη μπορεί να καθορίσει τη μοίρα της", καταλήγει.
Δευτέρα 23 Ιανουαρίου 2012
Η εφημερίδα του ΕΠΑ.Λ. Άνω Λιοσίων
2o φύλλο … στα σκαριά !!
Δείτε – Θυμηθείτε το 1ο φύλλο στο http://efimepal.blogspot.com/
Το e-mail της εφημερίδας για άρθρα, εικόνες, σχόλια, προτάσεις είναι: efimliosia@gmail.com
Όποιοι ΜΑΘΗΤΕΣ (κατά προτεραιότητα) και ΚΑΘΗΓΗΤΕΣ θέλουν, μπορούν να φέρουν θέματα για την εφημερίδα του σχολείου μας. Η θεματολογία είναι ελεύθερη, διαλέξτε θέμα σχετικό με τα ενδιαφέροντά σας, π.χ. Αθλητισμός, Μουσική, Κινηματογράφος, Ζωγραφική, Θέατρο ….. κ.ά.
Γράψτε κείμενα, ποιήματα, ζωγραφίστε, σκιτσάρετε, φωτογραφίστε, αυτοσχεδιάστε, διασκεδάστε, δημιουργήστε.
Ενδεικτικά θέματα έχουν αναρτηθεί στο site της εφημερίδας. Ας παρακινήσουμε τους μαθητές μας να εκφραστούν.
Σάββατο 14 Ιανουαρίου 2012
Αλήθεια,ποιός πιστεύει ότι η αξιολόγηση είναι για το καλό της παιδείας;Σίγουρα υπάρχουν πολλοί.Κάποιοι αισθάνονται ότι η μόνη λύση για μια ενιαία πορεία προς το μέλλον περνάει από ενιαίους μηχανισμούς ελέγχου της ποιότητας της παρεχόμενης παιδείας στους νέους μας.Κάποιοι αλλοι ίσως έχουν ιδιοτελείς σκοπούς πίσω από την προσφερόμενη υποστήριξη τους στο μέτρο.Θέλουν να ξεχωρίσουν άμεσα από τους υπόλοιπους και την υπεροχή τους να την εξαργυρώσουν με διοικητική σταδιοδρομία.θεμιτό(;).
Ποια είναι τα ποιοτικά χαρακτηριστικά της αξιολόγησης;
Ηθικές αρετές ενός εκπαιδευτικού(αυταπαρνηση,ευσυνειδησία)αξιολογούνται; Κι αν ναι, πώς;
Η αυτοαξιολόγηση γιατί δε είναι πια στην ατζέντα των συζητήσεων;(¨ηταν μέχρι να ολοκληρωθούν τα πιλοτικά προγράμματα και να καταναλωθούν τα κονδύλια
).
Υπάρχει κάποιος συνολικός σχεδιασμός για την παιδεία κι απο εκεί να καθοριστούν οι επιμέρους στόχοι προς αξιολόγηση;
Ο ευρύτερος σχεδιασμός, ο παραπάνω,καθορίζεται από τον ΟΟΣΑ;
Οι απαντήσεις μάλλον είναι απότέλεσμα του πώς βλέπει ο καθένας τον μικρόκοσμό του....
Τι χρειάζεται; Κοινωνικό συμβόλαιο για την παιδεία.Προϊόν διαλόγου. Να καθορίσουμε τι παιδιά θέλουμε να βγαίνουν από τα σχολεία μας.Τιμέλλον κτίζουμε για αυτά και μέσα από αυτά.Ένα μέλλον με χαρακτηριστικά του τόπου και της παράδοσης του ίσως και όχι σχεδιασμούς που αφορούν σε αποικιοκρατούμενη πνευματικα και ηθικά περιοχή.
Η αξιολόγηση είναι μια μυστικιστική διαδικασία που μετατρέπει το υλικό σε θείο, τις απολύσεις (ή τον φόβο των απολύσεων) σε επάνασταση για την παιδεία........
Ποια είναι τα ποιοτικά χαρακτηριστικά της αξιολόγησης;
Ηθικές αρετές ενός εκπαιδευτικού(αυταπαρνηση,ευσυνειδησία)αξιολογούνται; Κι αν ναι, πώς;
Η αυτοαξιολόγηση γιατί δε είναι πια στην ατζέντα των συζητήσεων;(¨ηταν μέχρι να ολοκληρωθούν τα πιλοτικά προγράμματα και να καταναλωθούν τα κονδύλια
).
Υπάρχει κάποιος συνολικός σχεδιασμός για την παιδεία κι απο εκεί να καθοριστούν οι επιμέρους στόχοι προς αξιολόγηση;
Ο ευρύτερος σχεδιασμός, ο παραπάνω,καθορίζεται από τον ΟΟΣΑ;
Οι απαντήσεις μάλλον είναι απότέλεσμα του πώς βλέπει ο καθένας τον μικρόκοσμό του....
Τι χρειάζεται; Κοινωνικό συμβόλαιο για την παιδεία.Προϊόν διαλόγου. Να καθορίσουμε τι παιδιά θέλουμε να βγαίνουν από τα σχολεία μας.Τιμέλλον κτίζουμε για αυτά και μέσα από αυτά.Ένα μέλλον με χαρακτηριστικά του τόπου και της παράδοσης του ίσως και όχι σχεδιασμούς που αφορούν σε αποικιοκρατούμενη πνευματικα και ηθικά περιοχή.
Η αξιολόγηση είναι μια μυστικιστική διαδικασία που μετατρέπει το υλικό σε θείο, τις απολύσεις (ή τον φόβο των απολύσεων) σε επάνασταση για την παιδεία........
Παρασκευή 6 Ιανουαρίου 2012
ΚΑΛΗ ΧΡΟΝΙΑ ΜΕ ... ΒΙΒΛΙΑ
Σε ζοφερούς καιρούς, το βιβλίο είναι όαση ελπίδας και ζωής. Αφιερωμένο στη νεογέννητη Βιβλιοθήκη μας.
Ο Αναγνώστης
ΒΙΒΛΙΑ, εικόνες, λόγος, γνώση
Άστρα ανέσπερα λαμπρά
Άστρα ανέσπερα λαμπρά
Δαίμονες, Θεοί κι αγγέλοι
Ιππότες, πρίγκιπες, θεριά
Λουλούδια, αγκάθια, αλήθειες, πλάνες
Πόλεμοι, σύννεφα, θάνατοι, πάθη
Τραγούδια, θρήνοι, μοιρολόγια
Φόβοι, χαρές, έρωτες, λύπες
Ο χρόνος χάνεται, τρέχει, προφταίνω
Μα πού είμαι τώρα, ποιος είμαι, τι κάνω
Σ’ άγνωστα μέρη, γεννιέμαι, πεθαίνω
Ζωή χαμένη, στη νιότη επάνω
Ταξιδευτής σε ουράνια πλοία
Φτάνω σε χώρες ονειρεμένες
Δραπέτης άλλοτε, κυνηγημένος
ή βασιλιάς σε μια στιγμή
Στη ζωή μου δε φοβάμαι
Δυσκολία κι αν τυχαίνει
στων ΒΙΒΛΙΩΝ τις σελίδες
Τ’ όνειρο με περιμένει
Λοιπόν ΚΑΛΗ ΧΡΟΝΙΑ ΜΕ ... ΒΙΒΛΙΑ
Κυριακή 1 Ιανουαρίου 2012
Ευτυχές το 2012 για τους Δασκάλους κι όλον τον κόσμο.
"Υπάρχει πάντα στην παιδική μας ηλικία μια στιγμή
που ανοίγει μια πόρτα και μπαίνει το μέλλον."
Graham Green
Σε κάθε σχολείο ανάμεσα στους δέκα-είκοσι δασκάλους υπάρχει και ένας που ξεχωρίζει. Ένας δάσκαλος που τον θυμόμαστε για χρόνια μετά, μέχρι τα γεράματα μας, με αγάπη και αληθινή συγκίνηση. Ένας δάσκαλος που κατάφερε να τρυπώσει στο άβατο της παιδικής μας ψυχής και έφερε ένα εντελώς νέο φως. Και χάρη σ' αυτό το "Δεύτε λάβετε φως" - φως μικρού κεριού ή ολόλαμπρου ήλιου δεν έχει σημασία - μέσα στην κυνικότητα και στην αδιάφορη καθημερινότητα του ενήλικα, που μοιραία όλοι μεταμορφωθήκαμε, διασώζεται και αχνοφέγγει ακόμα ό,τι καλό διαθέτουμε εντός μας.
Σε ένα μικρό χωριό του ορεινού Ρεθύμνου, τον Φουρφουρά, οι γιοί και οι κόρες των 560 μόλις κατοίκων του δέχτηκαν την ευεργεσία μιας αναπάντεχης τύχης. Χωρίς να το ξέρει, κάποιος βαριεστημένος δημόσιος υπάλληλος του υπουργείου Παιδείας σφράγισε πριν από λίγα χρόνια τον διορισμό στο χωρίο τους ενός τέτοιου ξεχωριστού δασκάλου, του Άγγελου Πατσιά.
Ο νεαρός δάσκαλος δεν είδε αυτόν τον διορισμό του στην άκρη του πουθενά σαν μια καταναγκαστική προσγείωση, σαν δυσάρεστο πάρεργο εν όψει μιας ευνοϊκότερης μετάθεσης ή σαν μια ευκαιρία για ατελείωτη ραστώνη.
Αντιθέτως! Διέθεσε και διαθέτει μέχρι σήμερα ό,τι φωτεινότερο κρύβει η ψυχή του. Μακριά από κάθε λογική κέρδους - βλέπε αντιπαροχή υπό την μορφή μισθού, προσωπικής προβολής και ό,τι παρόμοιο σκεφθεί ο κακοπροαίρετος νους μας - άνοιξε στους ολιγάριθμους μαθητές του την αυλαία ενός εντελώς καινούργιου κόσμου, χαρίζοντας τους την σπάνια ευκαιρία να γίνουν καλύτεροι άνθρωποι.
Στην άκρη το "εβδομαδιαίο πρόγραμμα"
Και τι δεν έκανε ο ευφάνταστος αυτός δάσκαλος! Και πρώτα από όλα έγκαιρα πήρε την ορθή και γενναία απόφαση να αποδράσει από τα ασφυκτικά όρια του γραφειοκρατικού «Εβδομαδιαίου Προγράμματος» που ορίζει το Υπουργείο Παιδείας. Στο δικό του σχολείο αποφάσισε πως κράτος και εξουσία θα είχαν οι ανάγκες και οι νόμοι της παιδικής ηλικίας και όχι το στενάχωρο πλαίσιο του νομοθέτη. Έβαλε τα τυχερά Φουρφουργιανάκια στις φτερούγες του και ξεκίνησαν όλοι μαζί την πτήση τους προς τον ευαίσθητο ουρανό της Φαντασίας – ή προς τον φανταστικό ουρανό της Ευαισθησίας, αν προτιμάτε.
Μέσα στα λίγα χρόνια που ο Άγγελος Πατσιάς είναι δάσκαλος στο 4θέσιο Δημοτικό σχολείο Φουρφουρά πραγματοποίησε ένα μικρό θαύμα.
Δεν στάθηκε στις ανεπάρκειες της ελληνικού κράτους, αγνόησε τις αβελτηρίες της δημόσιας παιδείας, υπερπήδησε κάθε βολική δικαιολογία προκειμένου να αρκεστεί στο νόμο της ήσσονος προσπάθειας. Οργάνωσε το παλιό σχολείο του χωριού, μεταμορφώνοντας το από ένα εγκαταλειμμένο οίκημα σε σχολείο του 21ου αιώνα. «Σχολείο της φύσης και των χρωμάτων» το ονόμασε και βάλθηκε να το φτιάξει.
Ζωγράφισε φωτεινούς και έγχρωμους τους τοίχους, πλούτισε την βιβλιοθήκη του, έφερε υπολογιστές. Μα πάνω από όλα αποφάσισε να μάθει στα παιδιά αληθινά "γράμματα", παναπεί να ξυπνήσει εντός τους τον αχόρταγο προσανατολισμό προς το Καλό και το Ωραίο.
Γι' αυτό και βάλθηκε να μάθει τα παιδιά να τραγουδούν, να νοιώθουν την ποίηση, να παίζουν θέατρο, να χορεύουν - μέχρι και "μάχη χορευτικών συγκροτημάτων" διοργάνωσε ο αθεόφοβος! Οργάνωσε τους μικρούς του μαθητές για καλλιεργούν μποστάνια και να φτιάξουν το δικό τους κοτέτσι. Κατόπιν τους έμαθε να πουλάνε την παραγωγή τους - αυγά, καρπούζια και λαχανικά - προκειμένου να εξασφαλίσουν χρήματα για τα έξοδα του σχολείου. Κανονικό πρότυπο αυτοδιαχείρισης δηλαδή.
Διαβάζoυμε στο Διαδίκτυο την άποψη του για την εκπαίδευση.
"Η εκπαίδευση", λέει ο Άγγελος Πατσιάς, "κρύβεται στα απλά πράγματα. Εγώ αυτό που έκανα είναι να πειραματίζομαι". Και συνεχίζει: "Δεν θέλει φόβο στον πειραματισμό και μάλλον αυτό είναι το πιο σημαντικό. Πάντα όμως να έχουμε ως γνώμονα ότι τα παιδιά δεν θα ζημιωθούν από τους πειραματισμούς. Λάθη θα γίνουν, τα παιδιά δείχνουν κατανόηση. Ο δάσκαλος δεν είναι θεός. Είναι κάτι το οποίο κινείται ανάμεσά τους πολλές ώρες την ημέρα και ο ένας μαθαίνει από τον άλλο".
Η Φουρφουράς Web TV
Δεν είναι απλά μια ακόμη διαδικτυακή τηλεόραση ανάμεσα στις χιλιάδες που μπορεί να βρει κανείς σήμερα στο Ίντερνετ. Είναι κάτι πολύ περισσότερο: αποτελεί έναν δίαυλο επαφής και επικοινωνίας των παιδιών με την υπόλοιπη Κρήτη, με την Ελλάδα και – γιατί όχι; - με όλο τον κόσμο. Μέσα από αυτήν τα παιδιά αυτοσχεδιάζουν, δημιουργούν, αλλά επίσης λύνουν τις απορίες τους, μαθαίνουν εξ αποστάσεως… Πάνω από όλα τα παιδιά το διασκεδάζουν. Αρκεί να επισκεφτεί κανείς τον σχετικό διαδικτυακό τόπο – site επί το … ελληνικότερον - για να διαπιστώσει, ότι όσα γράφω είναι αλήθεια μέχρι κεραίας.
Ας είμαστε ειλικρινείς. Ο κόσμος μας λειτουργεί με γνώμονα την ανισότηταµ στα όνειρα και τις προοπτικές των ανθρώπων καμιά δημοκρατία και δικαιοσύνη δεν λειτουργεί. Έχεις αναρωτηθεί, άραγε αναγνώστη μου, τι είδους ισονομία ορίζει ο Θεός, η Τύχη, το Κισμέτ, η φυσική επιλογή, το Κάρμα - ή έστω ό,τι πιστεύει ο καθένας - ανάμεσα στο παιδάκι που γεννιέται σε μια εύπορη αστική οικογένεια στα προάστια της Αθήνας και στα παιδιά ενός μεροκαματιάρη αγρότη ή κτηνοτρόφου σε κάποιο απομονωμένο χωρίο των συνόρων;
Τα παιδιά του Φουρφουρά γεννήθηκαν με τα σύνορα τους κατ’ αρχήν κλειστά στην αποδημία των ονείρων και της ίσης ευκαιρίας. Αναλογιστείτε τα δεδομένα και προβλέψτε τις δυνατότητες: ένα ορεινό χωριό 500 ανθρώπων που στην πλειονότητα είναι υπερήλικες χωρίς ιδιαίτερη μόρφωση, λασπόδρομοι, το Ρέθυμνο χιλιόμετρα μακριά και στη γλώσσα του χωρίου πολλές λέξεις, όπως "κινηματογράφος», «θέατρο», «συναυλία», «λεωφόρος» κ.ά., χωρίς αντίκρισμα. Τα παιδιά του Φουρφουρά έπρεπε να τρέξουν, αμέσως αφότου γεννήθηκαν, αν ήθελαν να «προλάβουν» τους συνομηλίκους τους των πόλεων. Βλέπεις οι τελευταίοι είχαν όλον τον χρόνο, πρώτα να μπουσουλήσουν, μετά να σηκωθούν στα δυο τους πόδια και να μάθουν με την ησυχία τους να περπατούν. Κι όμως η παρουσία ενός μόνου ανθρώπου, του δάσκαλου Άγγελου Πατσιά, έφτασε να ανατρέψει την προδιαγεγραμμένη μοίρα των παιδιών, κατάφερε να ανοίξει ρωγμές στην απομόνωση τους και να εγγράψει οριστικά στην καρδιά τους στέρεες παρακαταθήκες για το μέλλον. Με άλλα λόγια, ο εμπνευσμένος δάσκαλος μπόρεσε να ακυρώσει τα βαρίδια της καταγωγής και να αποκαταστήσει μια κάποια πιο δίκαια κανοναρχία στην πτήση της ζωής τους.
Μα γιατί τα γράφω όλα αυτά; Δεν ξέρω και εγώ στ’ αλήθεια, αναγνώστη μου. Ίσως να ματαιοπονώ γράφοντας τούτες τις σκέψεις, για να διεκδικήσω φρούδες απαντήσεις σε μάταιες απορίες. Φερ’ ειπείν σε τούτα τα χρόνια της δημόσιας ρητορείας και της ιδιωτικής ιστορίας, όπου όλα τριγύρω είναι «ωραία κιόλας ερείπια»2, τι μπορούμε να λογαριάσουμε για Πράξη; Κι ακόμη: ποια Πράξη, μέσα σε τούτο το ετοιμόρροπο σκηνικό μες στο οποίο περιφέρουμε κομπάρσο τη ζωή μας, μπορεί να σταθεί όρθια σαν αλεξικέραυνο;
Ζούμε στα χρόνια, που το τιποτένιο κάνει μεγάλο σαματά. "Πάμε ΠΟΥΘΕΝΑ, να δούμε ΚΑΝΕΝΑΝ για να πούμε ΤΙΠΟΤΑ", είναι το σλόγκαν της νέας εποχής. Η βιαστική πλειοψηφία, που ξεχαρμανιάζει μπροστά στους ήρωες της lifestyle υποκατάστατης πραγματικότητας, έχει τυφλά και κωφά τα αισθητήρια της για τέτοιες λογής Πράξεις, όπως τούτο το ευαίσθητο δασκαλίκι του νεαρού Άγγελου. Μοιάζει για αυτούς αποκοτιά, γραφικότητα, καπρίτσιο ή τέλος πάντων μια ασήμαντη και δυσδιάκριτη ψηφίδα στο οπτικό τους πεδίο. Στο βάθος ίσως και να την αγνοούν, επειδή γίνονται ενοχλητικοί όσοι επιμένουν ακόμα να θυμίζουν πως είμαστε φτιαγμένοι για να γίνουμε Άνθρωποι ...
...θα ήθελα να φωνάξω στον αληθινό Δάσκαλο τα λόγια του Ποιητή:
"Κι όρθια η Πράξη σαν αλεξικέραυνο".
που ανοίγει μια πόρτα και μπαίνει το μέλλον."
Graham Green
Σε κάθε σχολείο ανάμεσα στους δέκα-είκοσι δασκάλους υπάρχει και ένας που ξεχωρίζει. Ένας δάσκαλος που τον θυμόμαστε για χρόνια μετά, μέχρι τα γεράματα μας, με αγάπη και αληθινή συγκίνηση. Ένας δάσκαλος που κατάφερε να τρυπώσει στο άβατο της παιδικής μας ψυχής και έφερε ένα εντελώς νέο φως. Και χάρη σ' αυτό το "Δεύτε λάβετε φως" - φως μικρού κεριού ή ολόλαμπρου ήλιου δεν έχει σημασία - μέσα στην κυνικότητα και στην αδιάφορη καθημερινότητα του ενήλικα, που μοιραία όλοι μεταμορφωθήκαμε, διασώζεται και αχνοφέγγει ακόμα ό,τι καλό διαθέτουμε εντός μας.
Σε ένα μικρό χωριό του ορεινού Ρεθύμνου, τον Φουρφουρά, οι γιοί και οι κόρες των 560 μόλις κατοίκων του δέχτηκαν την ευεργεσία μιας αναπάντεχης τύχης. Χωρίς να το ξέρει, κάποιος βαριεστημένος δημόσιος υπάλληλος του υπουργείου Παιδείας σφράγισε πριν από λίγα χρόνια τον διορισμό στο χωρίο τους ενός τέτοιου ξεχωριστού δασκάλου, του Άγγελου Πατσιά.
Ο νεαρός δάσκαλος δεν είδε αυτόν τον διορισμό του στην άκρη του πουθενά σαν μια καταναγκαστική προσγείωση, σαν δυσάρεστο πάρεργο εν όψει μιας ευνοϊκότερης μετάθεσης ή σαν μια ευκαιρία για ατελείωτη ραστώνη.
Αντιθέτως! Διέθεσε και διαθέτει μέχρι σήμερα ό,τι φωτεινότερο κρύβει η ψυχή του. Μακριά από κάθε λογική κέρδους - βλέπε αντιπαροχή υπό την μορφή μισθού, προσωπικής προβολής και ό,τι παρόμοιο σκεφθεί ο κακοπροαίρετος νους μας - άνοιξε στους ολιγάριθμους μαθητές του την αυλαία ενός εντελώς καινούργιου κόσμου, χαρίζοντας τους την σπάνια ευκαιρία να γίνουν καλύτεροι άνθρωποι.
Στην άκρη το "εβδομαδιαίο πρόγραμμα"
Και τι δεν έκανε ο ευφάνταστος αυτός δάσκαλος! Και πρώτα από όλα έγκαιρα πήρε την ορθή και γενναία απόφαση να αποδράσει από τα ασφυκτικά όρια του γραφειοκρατικού «Εβδομαδιαίου Προγράμματος» που ορίζει το Υπουργείο Παιδείας. Στο δικό του σχολείο αποφάσισε πως κράτος και εξουσία θα είχαν οι ανάγκες και οι νόμοι της παιδικής ηλικίας και όχι το στενάχωρο πλαίσιο του νομοθέτη. Έβαλε τα τυχερά Φουρφουργιανάκια στις φτερούγες του και ξεκίνησαν όλοι μαζί την πτήση τους προς τον ευαίσθητο ουρανό της Φαντασίας – ή προς τον φανταστικό ουρανό της Ευαισθησίας, αν προτιμάτε.
Μέσα στα λίγα χρόνια που ο Άγγελος Πατσιάς είναι δάσκαλος στο 4θέσιο Δημοτικό σχολείο Φουρφουρά πραγματοποίησε ένα μικρό θαύμα.
Δεν στάθηκε στις ανεπάρκειες της ελληνικού κράτους, αγνόησε τις αβελτηρίες της δημόσιας παιδείας, υπερπήδησε κάθε βολική δικαιολογία προκειμένου να αρκεστεί στο νόμο της ήσσονος προσπάθειας. Οργάνωσε το παλιό σχολείο του χωριού, μεταμορφώνοντας το από ένα εγκαταλειμμένο οίκημα σε σχολείο του 21ου αιώνα. «Σχολείο της φύσης και των χρωμάτων» το ονόμασε και βάλθηκε να το φτιάξει.
Ζωγράφισε φωτεινούς και έγχρωμους τους τοίχους, πλούτισε την βιβλιοθήκη του, έφερε υπολογιστές. Μα πάνω από όλα αποφάσισε να μάθει στα παιδιά αληθινά "γράμματα", παναπεί να ξυπνήσει εντός τους τον αχόρταγο προσανατολισμό προς το Καλό και το Ωραίο.
Γι' αυτό και βάλθηκε να μάθει τα παιδιά να τραγουδούν, να νοιώθουν την ποίηση, να παίζουν θέατρο, να χορεύουν - μέχρι και "μάχη χορευτικών συγκροτημάτων" διοργάνωσε ο αθεόφοβος! Οργάνωσε τους μικρούς του μαθητές για καλλιεργούν μποστάνια και να φτιάξουν το δικό τους κοτέτσι. Κατόπιν τους έμαθε να πουλάνε την παραγωγή τους - αυγά, καρπούζια και λαχανικά - προκειμένου να εξασφαλίσουν χρήματα για τα έξοδα του σχολείου. Κανονικό πρότυπο αυτοδιαχείρισης δηλαδή.
Διαβάζoυμε στο Διαδίκτυο την άποψη του για την εκπαίδευση.
"Η εκπαίδευση", λέει ο Άγγελος Πατσιάς, "κρύβεται στα απλά πράγματα. Εγώ αυτό που έκανα είναι να πειραματίζομαι". Και συνεχίζει: "Δεν θέλει φόβο στον πειραματισμό και μάλλον αυτό είναι το πιο σημαντικό. Πάντα όμως να έχουμε ως γνώμονα ότι τα παιδιά δεν θα ζημιωθούν από τους πειραματισμούς. Λάθη θα γίνουν, τα παιδιά δείχνουν κατανόηση. Ο δάσκαλος δεν είναι θεός. Είναι κάτι το οποίο κινείται ανάμεσά τους πολλές ώρες την ημέρα και ο ένας μαθαίνει από τον άλλο".
Η Φουρφουράς Web TV
Δεν είναι απλά μια ακόμη διαδικτυακή τηλεόραση ανάμεσα στις χιλιάδες που μπορεί να βρει κανείς σήμερα στο Ίντερνετ. Είναι κάτι πολύ περισσότερο: αποτελεί έναν δίαυλο επαφής και επικοινωνίας των παιδιών με την υπόλοιπη Κρήτη, με την Ελλάδα και – γιατί όχι; - με όλο τον κόσμο. Μέσα από αυτήν τα παιδιά αυτοσχεδιάζουν, δημιουργούν, αλλά επίσης λύνουν τις απορίες τους, μαθαίνουν εξ αποστάσεως… Πάνω από όλα τα παιδιά το διασκεδάζουν. Αρκεί να επισκεφτεί κανείς τον σχετικό διαδικτυακό τόπο – site επί το … ελληνικότερον - για να διαπιστώσει, ότι όσα γράφω είναι αλήθεια μέχρι κεραίας.
Ας είμαστε ειλικρινείς. Ο κόσμος μας λειτουργεί με γνώμονα την ανισότηταµ στα όνειρα και τις προοπτικές των ανθρώπων καμιά δημοκρατία και δικαιοσύνη δεν λειτουργεί. Έχεις αναρωτηθεί, άραγε αναγνώστη μου, τι είδους ισονομία ορίζει ο Θεός, η Τύχη, το Κισμέτ, η φυσική επιλογή, το Κάρμα - ή έστω ό,τι πιστεύει ο καθένας - ανάμεσα στο παιδάκι που γεννιέται σε μια εύπορη αστική οικογένεια στα προάστια της Αθήνας και στα παιδιά ενός μεροκαματιάρη αγρότη ή κτηνοτρόφου σε κάποιο απομονωμένο χωρίο των συνόρων;
Τα παιδιά του Φουρφουρά γεννήθηκαν με τα σύνορα τους κατ’ αρχήν κλειστά στην αποδημία των ονείρων και της ίσης ευκαιρίας. Αναλογιστείτε τα δεδομένα και προβλέψτε τις δυνατότητες: ένα ορεινό χωριό 500 ανθρώπων που στην πλειονότητα είναι υπερήλικες χωρίς ιδιαίτερη μόρφωση, λασπόδρομοι, το Ρέθυμνο χιλιόμετρα μακριά και στη γλώσσα του χωρίου πολλές λέξεις, όπως "κινηματογράφος», «θέατρο», «συναυλία», «λεωφόρος» κ.ά., χωρίς αντίκρισμα. Τα παιδιά του Φουρφουρά έπρεπε να τρέξουν, αμέσως αφότου γεννήθηκαν, αν ήθελαν να «προλάβουν» τους συνομηλίκους τους των πόλεων. Βλέπεις οι τελευταίοι είχαν όλον τον χρόνο, πρώτα να μπουσουλήσουν, μετά να σηκωθούν στα δυο τους πόδια και να μάθουν με την ησυχία τους να περπατούν. Κι όμως η παρουσία ενός μόνου ανθρώπου, του δάσκαλου Άγγελου Πατσιά, έφτασε να ανατρέψει την προδιαγεγραμμένη μοίρα των παιδιών, κατάφερε να ανοίξει ρωγμές στην απομόνωση τους και να εγγράψει οριστικά στην καρδιά τους στέρεες παρακαταθήκες για το μέλλον. Με άλλα λόγια, ο εμπνευσμένος δάσκαλος μπόρεσε να ακυρώσει τα βαρίδια της καταγωγής και να αποκαταστήσει μια κάποια πιο δίκαια κανοναρχία στην πτήση της ζωής τους.
Μα γιατί τα γράφω όλα αυτά; Δεν ξέρω και εγώ στ’ αλήθεια, αναγνώστη μου. Ίσως να ματαιοπονώ γράφοντας τούτες τις σκέψεις, για να διεκδικήσω φρούδες απαντήσεις σε μάταιες απορίες. Φερ’ ειπείν σε τούτα τα χρόνια της δημόσιας ρητορείας και της ιδιωτικής ιστορίας, όπου όλα τριγύρω είναι «ωραία κιόλας ερείπια»2, τι μπορούμε να λογαριάσουμε για Πράξη; Κι ακόμη: ποια Πράξη, μέσα σε τούτο το ετοιμόρροπο σκηνικό μες στο οποίο περιφέρουμε κομπάρσο τη ζωή μας, μπορεί να σταθεί όρθια σαν αλεξικέραυνο;
Ζούμε στα χρόνια, που το τιποτένιο κάνει μεγάλο σαματά. "Πάμε ΠΟΥΘΕΝΑ, να δούμε ΚΑΝΕΝΑΝ για να πούμε ΤΙΠΟΤΑ", είναι το σλόγκαν της νέας εποχής. Η βιαστική πλειοψηφία, που ξεχαρμανιάζει μπροστά στους ήρωες της lifestyle υποκατάστατης πραγματικότητας, έχει τυφλά και κωφά τα αισθητήρια της για τέτοιες λογής Πράξεις, όπως τούτο το ευαίσθητο δασκαλίκι του νεαρού Άγγελου. Μοιάζει για αυτούς αποκοτιά, γραφικότητα, καπρίτσιο ή τέλος πάντων μια ασήμαντη και δυσδιάκριτη ψηφίδα στο οπτικό τους πεδίο. Στο βάθος ίσως και να την αγνοούν, επειδή γίνονται ενοχλητικοί όσοι επιμένουν ακόμα να θυμίζουν πως είμαστε φτιαγμένοι για να γίνουμε Άνθρωποι ...
...θα ήθελα να φωνάξω στον αληθινό Δάσκαλο τα λόγια του Ποιητή:
"Κι όρθια η Πράξη σαν αλεξικέραυνο".
Παρασκευή 23 Δεκεμβρίου 2011
Ο δρόμος μπροστά μας.
Εχουν λυσσάξει για να καταργήσουν τη μονιμότητα των δημοσίων υπαλλήλων και να απολύσουν δεκάδες χιλιάδες εργαζόμενους στο δημόσιο τομέα. Έχουν στείλει στην ανεργία εκατοντάδες χιλιάδες ανθρώπους, με αποτέλεσμα η επίσημη στατιστική να μιλά για 870.000 άτομα και 17,7% ήδη. Έχουν οδηγήσει στη φτώχεια εκατομμύρια εργαζόμενους και στην απόγνωση έναν ολόκληρο λαό. Και τώρα, απαιτούν και εκβιάζουν, για να σώσουν την Ελλάδα βεβαίως, να παραμείνουν στην κυβέρνηση, να επεκταθεί ο βίος της κυβέρνησης του μαύρου μετώπου, να αποκτήσει μονιμότητα η πολιτική καριέρα των επαγγελματιών πολιτικών και πολύ περισσότερο η άγρια αντιλαϊκή πολιτική της συγκυβέρνησης ΠΑΣΟΚ, ΝΔ, ΛΑΟΣ. Περιφρονώντας κυνικά τη λαϊκή θέληση, η ιερή συμμαχία του ελληνικού και του ξένου κεφαλαίου, υπό την άμεση επιτροπεία της ΕΕ, του Βερολίνου και του ΔΝΤ, δοκιμάζει τη δυνατότητα χρονικής και πολιτικής επέκτασης του κοινοβουλευτικού πραξικοπήματος. Χωρίς ντροπή μιλούν για ένα ολιγαρχικό πολιτικό σύστημα, μια σύγχρονη δικτατορία των αγορών, όπου ο εργαζόμενος λαός θα βρίσκεται στο ρόλο του ανώριμου και αχρείαστου κομπάρσου, κατάλληλος μόνο για να τον υπερεκμεταλλεύονται και για να πληρώνει τα χαράτσια. Πρόκειται για τον τύπο δημοκρατίας που αντιστοιχεί στην εποχή της άγριας καπιταλιστικής επίθεσης για να ξεπεραστεί η βαθύτατη κρίση σε βάρος των εργαζομένων. Γι’ αυτό θέλουν τους Παπαδήμ(ι)ους. Για να ολοκληρώσουν την ψήφιση της άθλιας Δανειακής Σύμβασης, αλυσοδένοντας το λαό για δεκαετίες, να περάσει τα παλιά και τα νέα μέτρα. Το εργατικό και λαϊκό κίνημα, που δίνει ήδη σκληρές μάχες (στη Χαλυβουργία και σε άλλα μέτωπα) πρέπει να προετοιμάσει μια μεγάλη επανεξόρμηση αγώνα, για ένα πραγματικό πανεργατικό παλλαϊκό ξεσηκωμό, για να μην περάσει η Δανειακή Σύμβαση της χρεωκοπίας του λαού, να ανατραπούν τα μέτρα κοινωνικού κανιβαλισμού, για να πέσει η κυβέρνηση του μαύρου μετώπου και να αναδειχθεί ως αυτοτελής, ισχυρός πολιτικός παράγοντας το μαζικό κίνημα, με τα δημοκρατικά ανεξάρτητα όργανά του...
ΑΠΟ ΕΦΗΜ. "ΠΡΙΝ"
ΑΠΟ ΕΦΗΜ. "ΠΡΙΝ"
Σάββατο 10 Δεκεμβρίου 2011
ΟΛΟΙ στις εκλογές της ΕΛΜΕ, Πέμπτη 15 Δεκεμβρίου
Η ΔΥΣΑΡΕΣΚΕΙΑ ΝΑ ΓΙΝΕΙ ΑΓΩΝΑΣ ΚΑΙ ΣΥΜΜΕΤΟΧΗ!!!
ΝΑΙ ΣΤΗΝ ΨΗΦΟ, ΟΧΙ ΣΤΗΝ ΑΠΟΧΗ,
Υπάρχουν πολλοί λόγοι γι΄αυτό.
Ο Στάθης καταγράφει μερικούς.
Bαστίλη 2011...
του Στάθη
Ο καπιταλισμός συνέδεσε τον εαυτόν του με την αστική δημοκρατία, όμως και με τη φασιστική εκτροπή, όμως και με τις ολιγαρχικές τυραννίδες κακή ώρα σαν και τώρα.
Τώρα η Ευρώπη βλέπει τη Γερμανία «να επανεξοπλίζεται»! Ω, είναι νωρίς ακόμα για τη μεγάλη φρίκη! Αυτοί που σχεδιάζουν την ελεύθερη οικονομία θα μας οδηγήσουν στο κρύο των σπιτιών με τη σβηστή εστία, θα μας οδηγήσουν, ήδη μας οδηγούν απαλά-απαλά αλλά ασφαλώς εκεί που πια δεν θα έχει σημασία ούτε η προσευχή, ούτε η προκήρυξη...
Ενα πακέτο «Ασσος» άφιλτρος σε τροχιά πάνω απ' το κιγκλίδωμα. Νύχτα Νοέμβρη
τότε. Το κρύο θαρρώ δεν ήταν ακόμα τσουχτερό, ή ήταν; Τα τρομαγμένα μάτια του στρατιώτη με το όπλο άτονο και χωρίς σφαίρες -νομίζω- στη θαλάμη, δίπλα του ο μπάτσος με το καδρόνι· ήθελε να χτυπήσει περισσότερο τον στρατιώτη παρά εμένα.
Παλιός καιρός
καρφωμένοι στο καράβι οι κωπηλάτες
καρφωμένοι στο κουπί
θήτες αλλά ελεύθεροι πολίτες, ο καθένας με τον καημό του,
ο Αριστόδημος που δεν τον ήθελε η Σπάρτη
κι ο Αλκιβιάδης πεθαμένος να νοσταλγεί το άστυ,
χρόνια στο κουπί
πότε τριήρης, πότε δρόμων
μαύρο το νερό, μαύρο το πανί.
Και μια τρύπα καταμεσής, στόμα να περνάει
ο άνεμος στην από 'κεί του μεριά
σαράντα χρόνια πηγαινέλα να βλέπει ο Αιγέας το πανί να 'ρχεται - προσπαθούσα πιτσιρικάς, φοιτητής, να φαντασθώ τον Μύρη να γράφει «ακούς να λένε στα χωριά οι γέροντες τα βράδια κάτι μυστήρια πράγματα που χτίζουν τα σκοτάδια...»
...φανταζόμουν μικρό κομμάτι χαρτί σχολικού τετραδίου, λέξεις γραμμένες με μολύβι· οικονομία της γραφής.
Οικονομία της γραφής...
Σήμερα απ' τα μπαλκόνια ουρλιάζουν διαταγές τα Επιτόκια και οι Κύκλωπες απ' τις ταράτσες χτίζουν τον ουρανό με γιγάντιες πέτρες εξορυγμένες απ' τα Τάταρτα
φερμπότεν από 'δώ άχτουνγκ από 'κεί
μέτρα από υγρόν πυρ που ουρλιάζουν σαν ασθενοφόρα - περιπολικά - πυροσβεστικά, μόνον ο φίλος μου ο Μάριος τα ξεχωρίζει. Ηρωας του Πολυτεχνείου με τρύπιες τσέπες
δεν έμαθε ποτέ του να κάνει λογαριασμούς, έμεινε στους λογισμούς
δεν έμαθε ποτέ του να μετράει λεφτά, σόλδια και σκούδα, όλο γελούσε, ένας ήρωας με άδειες τσέπες, ταξιδεύει τώρα κι αυτός ανάσκελα στην ασπίδα του Αχιλλέα, επί τας, αγόρι μου επί τας και ένα τσιγαράκι σκέτο, πικρό-πικρό, να βλέπουν τη φλογίτσα σου τ' αστέρια να σου κρατάνε την τροχιά προς την τέταρτη διάσταση
εκείνην την πρώτη, πάνω απ' το κιγκλίδωμα.
Στο ίδιο τραγούδι που όσες φορές κι αν άλλαξε, με τα ίδια μάτια σε κοιτούν τα δένδρα κι απ' τις φωλιές τους οι νεράιδες-φωλιές ολάνθιστες μέσα στον χειμώνα που πολιορκεί την αλεπού και τον λύκο.
Τώρα, λίγο πριν να σου κόψει το τσιγάρο ο γιατρός, κάνεις ντου στους Τρομοκράτες Τοκογλύφους και τους πετάς λέξεις στο δόξα πατρί
η ίδια παλιά παρέα των λέξεων που τα πίνουν κάθε Παρασκευή, άλλη ούζο, άλλη ρακόμελο, άλλη τσίπουρο στο στέκι με τα αγάλματα, τα επιγράμματα και τα επιτύμβια
λέξεις που μεταξύ τους αγαπιούνται.
Και σχηματίζουν τη μεταξύ μας αγάπη σ' αυτούς τους δύσκολους καιρούς της Αρπυιας και της Μέδουσας.
Την αγάπη που «ουδέποτε εκπίπτει».
Κοίταξε λοιπόν τι σου λένε κι απόψε οι λέξεις σου, αγόρι μου: τέσσερα δάκρυα που τα έκανε η φωτιά διαμάντια το φυλακτό σου
και το ριζικό σου. Τα παιδιά που αγάπησαν την Πράβντα και τη μοτοσυκλέτα του Στηβ Μακ Κουήν να καβαλάει το συρματόπλεγμα -ιστορούνται απ' τις λέξεις σου απόψε, κάνε τες σήματα μορς, βάλε τες στο μπουκάλι κι αμόλα το στη θάλασσα. Τι κι αν είναι μαύρο το πανί με πάντα ολόφρεσκια την παμπάλαιη φάουσα τρύπα του;
Θήτης, θήτης, ελεύθερος πολίτης.
Κι όταν μάθει ο αριστοκράτης να ανασαίνει τον ιδρώτα και τα ούρα του θήτη που λάμνει πλάι του, θα 'ναι ελεύθερες οι λέξεις του, να πάνε να προσκυνήσουν τα μαρμαρωμένα κόκκινα σανδάλια τού Ακτήμονος Αμνού.
Μπαρούτι και λιβάνι...
ΝΑΙ ΣΤΗΝ ΨΗΦΟ, ΟΧΙ ΣΤΗΝ ΑΠΟΧΗ,
Υπάρχουν πολλοί λόγοι γι΄αυτό.
Ο Στάθης καταγράφει μερικούς.
Bαστίλη 2011...
του Στάθη
Ο καπιταλισμός συνέδεσε τον εαυτόν του με την αστική δημοκρατία, όμως και με τη φασιστική εκτροπή, όμως και με τις ολιγαρχικές τυραννίδες κακή ώρα σαν και τώρα.
Τώρα η Ευρώπη βλέπει τη Γερμανία «να επανεξοπλίζεται»! Ω, είναι νωρίς ακόμα για τη μεγάλη φρίκη! Αυτοί που σχεδιάζουν την ελεύθερη οικονομία θα μας οδηγήσουν στο κρύο των σπιτιών με τη σβηστή εστία, θα μας οδηγήσουν, ήδη μας οδηγούν απαλά-απαλά αλλά ασφαλώς εκεί που πια δεν θα έχει σημασία ούτε η προσευχή, ούτε η προκήρυξη...
Ενα πακέτο «Ασσος» άφιλτρος σε τροχιά πάνω απ' το κιγκλίδωμα. Νύχτα Νοέμβρη
τότε. Το κρύο θαρρώ δεν ήταν ακόμα τσουχτερό, ή ήταν; Τα τρομαγμένα μάτια του στρατιώτη με το όπλο άτονο και χωρίς σφαίρες -νομίζω- στη θαλάμη, δίπλα του ο μπάτσος με το καδρόνι· ήθελε να χτυπήσει περισσότερο τον στρατιώτη παρά εμένα.
Παλιός καιρός
καρφωμένοι στο καράβι οι κωπηλάτες
καρφωμένοι στο κουπί
θήτες αλλά ελεύθεροι πολίτες, ο καθένας με τον καημό του,
ο Αριστόδημος που δεν τον ήθελε η Σπάρτη
κι ο Αλκιβιάδης πεθαμένος να νοσταλγεί το άστυ,
χρόνια στο κουπί
πότε τριήρης, πότε δρόμων
μαύρο το νερό, μαύρο το πανί.
Και μια τρύπα καταμεσής, στόμα να περνάει
ο άνεμος στην από 'κεί του μεριά
σαράντα χρόνια πηγαινέλα να βλέπει ο Αιγέας το πανί να 'ρχεται - προσπαθούσα πιτσιρικάς, φοιτητής, να φαντασθώ τον Μύρη να γράφει «ακούς να λένε στα χωριά οι γέροντες τα βράδια κάτι μυστήρια πράγματα που χτίζουν τα σκοτάδια...»
...φανταζόμουν μικρό κομμάτι χαρτί σχολικού τετραδίου, λέξεις γραμμένες με μολύβι· οικονομία της γραφής.
Οικονομία της γραφής...
Σήμερα απ' τα μπαλκόνια ουρλιάζουν διαταγές τα Επιτόκια και οι Κύκλωπες απ' τις ταράτσες χτίζουν τον ουρανό με γιγάντιες πέτρες εξορυγμένες απ' τα Τάταρτα
φερμπότεν από 'δώ άχτουνγκ από 'κεί
μέτρα από υγρόν πυρ που ουρλιάζουν σαν ασθενοφόρα - περιπολικά - πυροσβεστικά, μόνον ο φίλος μου ο Μάριος τα ξεχωρίζει. Ηρωας του Πολυτεχνείου με τρύπιες τσέπες
δεν έμαθε ποτέ του να κάνει λογαριασμούς, έμεινε στους λογισμούς
δεν έμαθε ποτέ του να μετράει λεφτά, σόλδια και σκούδα, όλο γελούσε, ένας ήρωας με άδειες τσέπες, ταξιδεύει τώρα κι αυτός ανάσκελα στην ασπίδα του Αχιλλέα, επί τας, αγόρι μου επί τας και ένα τσιγαράκι σκέτο, πικρό-πικρό, να βλέπουν τη φλογίτσα σου τ' αστέρια να σου κρατάνε την τροχιά προς την τέταρτη διάσταση
εκείνην την πρώτη, πάνω απ' το κιγκλίδωμα.
Στο ίδιο τραγούδι που όσες φορές κι αν άλλαξε, με τα ίδια μάτια σε κοιτούν τα δένδρα κι απ' τις φωλιές τους οι νεράιδες-φωλιές ολάνθιστες μέσα στον χειμώνα που πολιορκεί την αλεπού και τον λύκο.
Τώρα, λίγο πριν να σου κόψει το τσιγάρο ο γιατρός, κάνεις ντου στους Τρομοκράτες Τοκογλύφους και τους πετάς λέξεις στο δόξα πατρί
η ίδια παλιά παρέα των λέξεων που τα πίνουν κάθε Παρασκευή, άλλη ούζο, άλλη ρακόμελο, άλλη τσίπουρο στο στέκι με τα αγάλματα, τα επιγράμματα και τα επιτύμβια
λέξεις που μεταξύ τους αγαπιούνται.
Και σχηματίζουν τη μεταξύ μας αγάπη σ' αυτούς τους δύσκολους καιρούς της Αρπυιας και της Μέδουσας.
Την αγάπη που «ουδέποτε εκπίπτει».
Κοίταξε λοιπόν τι σου λένε κι απόψε οι λέξεις σου, αγόρι μου: τέσσερα δάκρυα που τα έκανε η φωτιά διαμάντια το φυλακτό σου
και το ριζικό σου. Τα παιδιά που αγάπησαν την Πράβντα και τη μοτοσυκλέτα του Στηβ Μακ Κουήν να καβαλάει το συρματόπλεγμα -ιστορούνται απ' τις λέξεις σου απόψε, κάνε τες σήματα μορς, βάλε τες στο μπουκάλι κι αμόλα το στη θάλασσα. Τι κι αν είναι μαύρο το πανί με πάντα ολόφρεσκια την παμπάλαιη φάουσα τρύπα του;
Θήτης, θήτης, ελεύθερος πολίτης.
Κι όταν μάθει ο αριστοκράτης να ανασαίνει τον ιδρώτα και τα ούρα του θήτη που λάμνει πλάι του, θα 'ναι ελεύθερες οι λέξεις του, να πάνε να προσκυνήσουν τα μαρμαρωμένα κόκκινα σανδάλια τού Ακτήμονος Αμνού.
Μπαρούτι και λιβάνι...
Πέμπτη 1 Δεκεμβρίου 2011
ΑΦΙΕΡΩΜΕΝΟ ΣΤΟ ΔΑΣΚΑΛΟ
ΑΦΙΕΡΩΜΕΝΟ ΣΤΟ ΔΑΣΚΑΛΟ
Μη μ’ ενοχλείς
τη σκέψη μου σεβάσου που ερευνάει
δεν μ’ ενδιαφέρει τίποτα
το βλέμμα μου ρουφάει.
Εκείνο το άσπρο, το λευκό, το άψυχο λιθάρι
που ως το κοιτώ μαζεύομαι
και λέω πως θα πάρει ζωή
θα γίνει με φτερά, άγγελος να πετάει
κι ίσως καρδούλα και ψυχή
στο στήθος του χτυπάει.
Έτσι θαρρώ όταν εγώ γλύπτης, σφυρί και σμίλη
θα το λαξεύσω και λευκή μορφή αγγέλου γίνει.
Τώρα το ξέρω πως κι εσύ είσαι αποφασισμένος
Δάσκαλος σ’ ένα όνειρο με βλέμμα καρφωμένο
πάνω στα ακατέργαστα μικρά – μικρά παιδιά μας
σμίλη σου η γνώση που εσύ χαρίζεις κι είναι θαύμα
γιατί μεταμορφώνονται και από άψυχα διαμάντια
σιγά – σιγά λαξεύονται και γίνονται λιοντάρια.
Το ποίημα γράφηκε από τον απεργό-εργαζόμενο στην Ελληνική Χαλυβουργία, Σταύρο Δικαίο Φοινικάκο. Διαβάστηκε στην πύλη του εργοστασίου από τον ίδιο, προς τους συλλόγους εκπαιδευτικών που βρέθηκαν εκεί, σήμερα, 28 Νοέμβρη, στις 4 το απόγευμα, φέρνοντας χρήματα, τρόφιμα, αλληλεγγύη και περίσσευμα ψυχής…
Μη μ’ ενοχλείς
τη σκέψη μου σεβάσου που ερευνάει
δεν μ’ ενδιαφέρει τίποτα
το βλέμμα μου ρουφάει.
Εκείνο το άσπρο, το λευκό, το άψυχο λιθάρι
που ως το κοιτώ μαζεύομαι
και λέω πως θα πάρει ζωή
θα γίνει με φτερά, άγγελος να πετάει
κι ίσως καρδούλα και ψυχή
στο στήθος του χτυπάει.
Έτσι θαρρώ όταν εγώ γλύπτης, σφυρί και σμίλη
θα το λαξεύσω και λευκή μορφή αγγέλου γίνει.
Τώρα το ξέρω πως κι εσύ είσαι αποφασισμένος
Δάσκαλος σ’ ένα όνειρο με βλέμμα καρφωμένο
πάνω στα ακατέργαστα μικρά – μικρά παιδιά μας
σμίλη σου η γνώση που εσύ χαρίζεις κι είναι θαύμα
γιατί μεταμορφώνονται και από άψυχα διαμάντια
σιγά – σιγά λαξεύονται και γίνονται λιοντάρια.
Το ποίημα γράφηκε από τον απεργό-εργαζόμενο στην Ελληνική Χαλυβουργία, Σταύρο Δικαίο Φοινικάκο. Διαβάστηκε στην πύλη του εργοστασίου από τον ίδιο, προς τους συλλόγους εκπαιδευτικών που βρέθηκαν εκεί, σήμερα, 28 Νοέμβρη, στις 4 το απόγευμα, φέρνοντας χρήματα, τρόφιμα, αλληλεγγύη και περίσσευμα ψυχής…
1η Δεκέμβρη 2011
1η Δεκέμβρη κανείς στη δουλειά.
Το ρολόι του κόσμου χτυπά μεσάνυχτα. Το κοντέρ του παγκόσμιου χρέους της ιστοσελίδας του Economist, ανεβάζει τα νούμερα, κάθε λεπτό, σαν τρελό. Κεφάλαια εκτοξεύουν τα κέρδη τους στον ουρανό, εν μέσω κρίσης, την ίδια στιγμή που άλλα καταστρέφονται. Οι ηγέτες της ΕΕ και του ΔΝΤ ζητούν συναίνεση για νέα μέτρα που θα σώσουν τις τράπεζες και θα ανεβάσουν την κερδοφορία των κεφαλαίων τους. Η κυβέρνηση Παπαδήμου, παράνομη, διορισμένη, χωρίς κανένα κοινωνικό έρεισμα, εκφράζει τη συμφωνία του ΠΑΣΟΚ και της ΝΔ στη Συμφωνία της Συνόδου Κορυφής της ΕΕ στις 26 Οκτώβρη, με τη στήριξη ΛΑΟΣ, Μπακογιάννη, Κουβέλη καταδικάζοντας τον ελληνικό λαό σε μια άνευ προηγουμένου καταβαράθρωση του βιοτικού επιπέδου και των δικαιωμάτων του. Κι όλα αυτά κάτω από καθεστώς ταπεινωτικής «Εποπτείας», αναίρεσης βασικών δημοκρατικών και κοινωνικών δικαιωμάτων του. Την ίδια στιγμή η λιτότητα γίνεται πανευρωπαϊκός κανόνας, το σύνολο των εργαζόμενων όλων των χωρών βρίσκεται στο στόχαστρο της πολιτικής της ΕΕ και του ΔΝΤ.
Για να ξεπεράσει την καπιταλιστική κρίση, το κεφάλαιο χρησιμοποιεί την έκρηξη του χρέους, τα δημόσια ελλείμματα, ακόμη και την πιθανή κατάρρευση ολόκληρων κρατών, προκειμένου να δώσει μιας στρατηγικής σημασίας απάντηση, στη βάση και των άμεσων και μακροπρόθεσμων συμφερόντων του, του κέρδους και της εκμετάλλευσης: να ξεπεράσει την κρίση του υποβαθμίζοντας την εργασία, καταδικάζοντας την εργαζόμενη πλειοψηφία σε μια ζωή χωρίς δικαιώματα, χωρίς ελπίδα, παρόν και μέλλον.
Η ΠΑΙΔΕΙΑ ακυρώνεται πλήρως ως κοινωνικό δικαίωμα και παραδίδεται στο ιδιωτικό κεφάλαιο ως νέο πεδίο κερδοφορίας. Τα σχολεία μετατρέπονται σε αποθήκες κατάρτισης φθηνού εργατικού δυναμικού. Ο αριθμός των μαθητών στην τάξη αυξάνει αντιστρόφως ανάλογα με τον αριθμό των διορισμών. Τα βιβλία με δόσεις, οι υποδομές (όπου υπάρχουν) χωρίς δυνατότητα συντήρησης και ό,τι ξεχωρίζει (μουσικά, αθλητικά, μετακινήσεις κ.λπ.) στην κλίνη του Προκρούστη. Η επίθεση στο δημόσιο σχολείο ενισχύεται δημιουργώντας ένα ασφυκτικό πλαίσιο λειτουργίας με την κατηγοριοποίηση των σχολείων και την αξιολόγηση‐χειραγώγηση του εκπαιδευτικού (βλ. νέο μισθολόγιο, συγκεντρωτικός ρόλος των διευθυντών).
Η κυβέρνηση του μαύρου μετώπου ΠΑΣΟΚ – ΝΔ – ΛΑΟΣ, των βιομηχάνων, των τραπεζών, της Ευρωπαϊκής Ένωσης και της τρόικας απειλεί όλους τους εργαζόμενους. Σε Δημόσιο και Ιδιωτικό τομέα. Η εργασιακή εφεδρεία και μελλοντικά οι απολύσεις, η μείωση των αποδοχών, οι ελαστικές εργασιακές σχέσεις με την κατάργηση των Συλλογικών Συμβάσεων Εργασίας, οι συγχωνεύσεις και η υποχρηματοδότηση, η ισοπέδωση της δημόσιας παιδείας και υγείας είναι η πολιτική τους για να ξεπεράσουν την κρίση φορτώνοντάς τη στις πλάτες των εργαζομένων.
1η Δεκέμβρη κανείς στη δουλειά.
Συμμετέχουμε στην πανεργατική απεργία, δυναμώνουμε την αλληλεγγύη. Να αξιοποιήσουμε τη θετική εμπειρία της 48ωρης απεργίας στις 19 και 20 Οκτωβρίου, καθώς και το ξέσπασμα οργής και αγανάκτησης που εκδηλώθηκε με αφορμή τις παρελάσεις της 28ης Οκτωβρίου, και οδήγησαν σε ανατροπή την κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ.
Η απεργία της 1ης Δεκέμβρη δεν θα πρέπει να είναι μία ακόμη απεργία. Αλλά μία καθολική πολιτική απεργία ανυπακοής με κύρια αιτήματα:
• Να ανατραπεί η κυβέρνηση των πολιτικών δυνάμεων του κεφαλαίου, η τρόικα, η Εποπτεία και κάθε διαχειριστής αυτής της πολιτικής.
• Ο λαός δεν αναγνωρίζει το χρέος, στάση πληρωμών στους τοκογλύφους και διαγραφή του. Να χάσουν τα κεφάλαιά τους οι ντόπιοι και ξένοι τοκογλύφοι αντί να ληστευτούν οι εργαζόμενοι για να ικανοποιηθούν οι απαιτήσεις των καπιταλιστών-παρασίτων.
• Να μην περάσει η δανειακή σύμβαση και τα νέα μέτρα! Κατάργηση και όχι «επαναδιαπραγμάτευση» των Μνημονίων κυβέρνησης Ε.Ε‐ΔΝΤ. Κατάργηση όλων των αντεργατικών νόμων.
• Έξοδος από την ΕΕ, το ευρώ και το μηχανισμό της ΟΝΕ.
• Δεν πουλάμε! Δεν παραχωρούμε το δημόσιο πλούτο! Δημόσιες όλες οι κοινωφελείς υπηρεσίες Δωρεάν υγεία, παιδεία, πρόνοια, ασφάλιση.
• Δουλειά για όλους. Όχι στο νέο μισθολόγιο-λαιμητόμο και στη σύνδεση μισθού παραγωγικότητας, στις ατομικές συμβάσεις εργασίας και στην καταστρατήγηση των συλλογικών συμβάσεων. Κλαδική συλλογική σύμβαση. Όχι στην αύξηση των ωρών εργασίας των δημόσιων υπαλλήλων στις 40 ώρες την εβδομάδα. Όχι στην πειθάρχηση του νέου Δημοσιοϋπαλληλικού Κώδικα.
- Νά δωθεί ολόκληρο το ΕΦΑΠΑΞ , καμιά μείωση των συντάξεων , προστασία των ταμείων μας.
• Εκπαίδευση για τις ανάγκες και τα δικαιώματα της νεολαίας και της κοινωνίας. Όχι στο σχολείο της αγοράς! Αγώνας για ένα ενιαίο 12χρovo σχολείο, δημόσιο και δωρεάν, με εκπαιδευτικούς μόνιμους, με σταθερή εργασία, ουσιαστική επιμόρφωση αξιοπρεπείς αποδοχές και ασφάλιση.
Απέναντι στην επέλαση κυβέρνησης ‐ΔΝΤ ‐ΕΕ καλούμε σε
ΜΑΖΙΚΗ ΣΥΜΜΕΤΟΧΗ ΣΤΗΝ ΑΠΕΡΓΙΑ Της 1ΗΣ ΔΕΚΕΜΒΡΗ
Αριστερή Πρωτοβουλία στη 'Β ΕΛΜΕ ΑΧΑIΑΣ
arpabelme.blogspot.com/
Το ρολόι του κόσμου χτυπά μεσάνυχτα. Το κοντέρ του παγκόσμιου χρέους της ιστοσελίδας του Economist, ανεβάζει τα νούμερα, κάθε λεπτό, σαν τρελό. Κεφάλαια εκτοξεύουν τα κέρδη τους στον ουρανό, εν μέσω κρίσης, την ίδια στιγμή που άλλα καταστρέφονται. Οι ηγέτες της ΕΕ και του ΔΝΤ ζητούν συναίνεση για νέα μέτρα που θα σώσουν τις τράπεζες και θα ανεβάσουν την κερδοφορία των κεφαλαίων τους. Η κυβέρνηση Παπαδήμου, παράνομη, διορισμένη, χωρίς κανένα κοινωνικό έρεισμα, εκφράζει τη συμφωνία του ΠΑΣΟΚ και της ΝΔ στη Συμφωνία της Συνόδου Κορυφής της ΕΕ στις 26 Οκτώβρη, με τη στήριξη ΛΑΟΣ, Μπακογιάννη, Κουβέλη καταδικάζοντας τον ελληνικό λαό σε μια άνευ προηγουμένου καταβαράθρωση του βιοτικού επιπέδου και των δικαιωμάτων του. Κι όλα αυτά κάτω από καθεστώς ταπεινωτικής «Εποπτείας», αναίρεσης βασικών δημοκρατικών και κοινωνικών δικαιωμάτων του. Την ίδια στιγμή η λιτότητα γίνεται πανευρωπαϊκός κανόνας, το σύνολο των εργαζόμενων όλων των χωρών βρίσκεται στο στόχαστρο της πολιτικής της ΕΕ και του ΔΝΤ.
Για να ξεπεράσει την καπιταλιστική κρίση, το κεφάλαιο χρησιμοποιεί την έκρηξη του χρέους, τα δημόσια ελλείμματα, ακόμη και την πιθανή κατάρρευση ολόκληρων κρατών, προκειμένου να δώσει μιας στρατηγικής σημασίας απάντηση, στη βάση και των άμεσων και μακροπρόθεσμων συμφερόντων του, του κέρδους και της εκμετάλλευσης: να ξεπεράσει την κρίση του υποβαθμίζοντας την εργασία, καταδικάζοντας την εργαζόμενη πλειοψηφία σε μια ζωή χωρίς δικαιώματα, χωρίς ελπίδα, παρόν και μέλλον.
Η ΠΑΙΔΕΙΑ ακυρώνεται πλήρως ως κοινωνικό δικαίωμα και παραδίδεται στο ιδιωτικό κεφάλαιο ως νέο πεδίο κερδοφορίας. Τα σχολεία μετατρέπονται σε αποθήκες κατάρτισης φθηνού εργατικού δυναμικού. Ο αριθμός των μαθητών στην τάξη αυξάνει αντιστρόφως ανάλογα με τον αριθμό των διορισμών. Τα βιβλία με δόσεις, οι υποδομές (όπου υπάρχουν) χωρίς δυνατότητα συντήρησης και ό,τι ξεχωρίζει (μουσικά, αθλητικά, μετακινήσεις κ.λπ.) στην κλίνη του Προκρούστη. Η επίθεση στο δημόσιο σχολείο ενισχύεται δημιουργώντας ένα ασφυκτικό πλαίσιο λειτουργίας με την κατηγοριοποίηση των σχολείων και την αξιολόγηση‐χειραγώγηση του εκπαιδευτικού (βλ. νέο μισθολόγιο, συγκεντρωτικός ρόλος των διευθυντών).
Η κυβέρνηση του μαύρου μετώπου ΠΑΣΟΚ – ΝΔ – ΛΑΟΣ, των βιομηχάνων, των τραπεζών, της Ευρωπαϊκής Ένωσης και της τρόικας απειλεί όλους τους εργαζόμενους. Σε Δημόσιο και Ιδιωτικό τομέα. Η εργασιακή εφεδρεία και μελλοντικά οι απολύσεις, η μείωση των αποδοχών, οι ελαστικές εργασιακές σχέσεις με την κατάργηση των Συλλογικών Συμβάσεων Εργασίας, οι συγχωνεύσεις και η υποχρηματοδότηση, η ισοπέδωση της δημόσιας παιδείας και υγείας είναι η πολιτική τους για να ξεπεράσουν την κρίση φορτώνοντάς τη στις πλάτες των εργαζομένων.
1η Δεκέμβρη κανείς στη δουλειά.
Συμμετέχουμε στην πανεργατική απεργία, δυναμώνουμε την αλληλεγγύη. Να αξιοποιήσουμε τη θετική εμπειρία της 48ωρης απεργίας στις 19 και 20 Οκτωβρίου, καθώς και το ξέσπασμα οργής και αγανάκτησης που εκδηλώθηκε με αφορμή τις παρελάσεις της 28ης Οκτωβρίου, και οδήγησαν σε ανατροπή την κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ.
Η απεργία της 1ης Δεκέμβρη δεν θα πρέπει να είναι μία ακόμη απεργία. Αλλά μία καθολική πολιτική απεργία ανυπακοής με κύρια αιτήματα:
• Να ανατραπεί η κυβέρνηση των πολιτικών δυνάμεων του κεφαλαίου, η τρόικα, η Εποπτεία και κάθε διαχειριστής αυτής της πολιτικής.
• Ο λαός δεν αναγνωρίζει το χρέος, στάση πληρωμών στους τοκογλύφους και διαγραφή του. Να χάσουν τα κεφάλαιά τους οι ντόπιοι και ξένοι τοκογλύφοι αντί να ληστευτούν οι εργαζόμενοι για να ικανοποιηθούν οι απαιτήσεις των καπιταλιστών-παρασίτων.
• Να μην περάσει η δανειακή σύμβαση και τα νέα μέτρα! Κατάργηση και όχι «επαναδιαπραγμάτευση» των Μνημονίων κυβέρνησης Ε.Ε‐ΔΝΤ. Κατάργηση όλων των αντεργατικών νόμων.
• Έξοδος από την ΕΕ, το ευρώ και το μηχανισμό της ΟΝΕ.
• Δεν πουλάμε! Δεν παραχωρούμε το δημόσιο πλούτο! Δημόσιες όλες οι κοινωφελείς υπηρεσίες Δωρεάν υγεία, παιδεία, πρόνοια, ασφάλιση.
• Δουλειά για όλους. Όχι στο νέο μισθολόγιο-λαιμητόμο και στη σύνδεση μισθού παραγωγικότητας, στις ατομικές συμβάσεις εργασίας και στην καταστρατήγηση των συλλογικών συμβάσεων. Κλαδική συλλογική σύμβαση. Όχι στην αύξηση των ωρών εργασίας των δημόσιων υπαλλήλων στις 40 ώρες την εβδομάδα. Όχι στην πειθάρχηση του νέου Δημοσιοϋπαλληλικού Κώδικα.
- Νά δωθεί ολόκληρο το ΕΦΑΠΑΞ , καμιά μείωση των συντάξεων , προστασία των ταμείων μας.
• Εκπαίδευση για τις ανάγκες και τα δικαιώματα της νεολαίας και της κοινωνίας. Όχι στο σχολείο της αγοράς! Αγώνας για ένα ενιαίο 12χρovo σχολείο, δημόσιο και δωρεάν, με εκπαιδευτικούς μόνιμους, με σταθερή εργασία, ουσιαστική επιμόρφωση αξιοπρεπείς αποδοχές και ασφάλιση.
Απέναντι στην επέλαση κυβέρνησης ‐ΔΝΤ ‐ΕΕ καλούμε σε
ΜΑΖΙΚΗ ΣΥΜΜΕΤΟΧΗ ΣΤΗΝ ΑΠΕΡΓΙΑ Της 1ΗΣ ΔΕΚΕΜΒΡΗ
Αριστερή Πρωτοβουλία στη 'Β ΕΛΜΕ ΑΧΑIΑΣ
arpabelme.blogspot.com/
Τρίτη 22 Νοεμβρίου 2011
(ΠΑΠΑ)ΔΕΙΜΟΣ και ΦΟΒΟΣ
Η ιθύνουσα τάξη επιστράτευσε τα πιο ικανά της τέκνα για να εξασφαλίσει τη διαιώνιση της πάνω στα ερείπια.......
Σάββατο 19 Νοεμβρίου 2011
Η σκληρή Αλήθεια
«Μόνο ένα κτήνος μπορεί να συνιστά στους φτωχούς να κάνουν οικονομία… Tο να συνιστούμε οικονομία στους φτωχούς είναι κάτι τόσο εξωφρενικό, όσο και υβριστικό. Είναι σαν να συμβουλεύουμε έναν που πεινάει να τρώει λιγότερο»
Απόσπασμα από το δοκίμιο του Όσκαρ Ουάιλντ , «Ο άνθρωπος κάτω από το σοσιαλισμό» («The Soul of Man under Socialism»), 1891.
Απόσπασμα από το δοκίμιο του Όσκαρ Ουάιλντ , «Ο άνθρωπος κάτω από το σοσιαλισμό» («The Soul of Man under Socialism»), 1891.
Πέμπτη 17 Νοεμβρίου 2011
ΠΟΛΥΤΕΧΝΕΙΟ 17 NOEMΒΡΗ 1973 – ΕΛΛΑΔΑ 17 ΝΟΕΜΒΡΗ 2011
ΕΛΜΕ Άνω Λιοσίων – Ζεφυρίου – Φυλής
elme-alzefy.blogspot.com//elmealzefy@gmail.com
Έχουν περάσει 38 χρόνια από εκείνη την ημέρα του 1973, την τελευταία ημέρα της συγκλονιστικής εξέγερσης στο Πολυτεχνείο κατά της φασιστικής δικτατορίας, της γνωστής μας χούντας των συνταγματαρχών. Ήταν μια χούντα που είχε καταπνίξει κάθε δημοκρατική φωνή και δικαίωμα, βάζοντας ολόκληρη την Ελλάδα «στο γύψο».
Ο λαός της Αθήνας - με μπροστάρηδες τη νεολαία, τους φοιτητές που παρέσυραν και τους άλλους εργαζόμενους - πάλεψε εκείνες τις μέρες του Νοέμβρη με μόνα όπλα τα χέρια και τη ψυχή του για δημοκρατία και προκοπή για «ένα κομμάτι καθαρό ουρανό» πάνω από τα κεφάλια μας. Υπήρξαν δεκάδες νεκροί κι εκατοντάδες τραυματίες, βασανισμένοι και φυλακισμένοι εκείνες τις λίγες μέρες, όπως γινόταν και στα 7 χρόνια που κράτησε η δικτατορία, από το 1967 ως το 1974. Οι αγώνες του λαού συμπυκνώνονταν σε εκείνο το ανεπανάληπτο σύνθημα, ΨΩΜΙ – ΠΑΙΔΕΙΑ – ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ. Αυτές οι 3 λέξεις, είναι πραγματικά διαμάντια, αξίες και θεμέλια της Αληθινής Δημοκρατίας.
Σήμερα, σε όλη την Ελλάδα πρέπει να ακουστεί και πάλι η αδιαπραγμάτευτη κι ακλόνητη απαίτηση του λαού για τις ίδιες αξίες. Έχει έλθει η ώρα που πρέπει να μιμηθούμε αυτούς που τιμούμε, να αφήσουμε τα λόγια και να κάνουμε έργα με σεβασμό στον άνθρωπο, τη ζωή και τη Δημοκρατία. Να αγωνιστούμε πάλι για ΨΩΜΙ – ΠΑΙΔΕΙΑ – ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ.
Οφείλουμε να πούμε ΟΧΙ στη χούντα ΕΕ & ΔΝΤ, των πλουσίων, των αγορών και των τραπεζών τους, που βάζουν χέρι στη μία χώρα μετά την άλλη και καταστρέφουν τη ζωή μας. Χάνουμε το ΨΩΜΙ μας. Οι άνεργοι είναι κοντά ένα εκατομμύριο και οι εργαζόμενοι με μισθό κάτω από 500 ευρώ είναι κοντά μισό εκατομμύριο. Οι μισθοί μειώνονται συνεχώς κι η ακρίβεια και τα χαράτσια μας κάνουν να παραμιλάμε.
Οφείλουμε να πούμε ΟΧΙ στη χούντα της αμάθειας και της διαλυμένης παιδείας. Γίνονται περικοπές για να υπάρξει δήθεν οικονομία, ενώ βάζουν κάποιοι στην τσέπη μίζες και τεράστιες επιδοτήσεις από την ΕΕ. Ο αγώνας για Δωρεάν, Δημόσια και Δημοκρατική ΠΑΙΔΕΙΑ είναι πιο επίκαιρος από ποτέ.
Οφείλουμε να πούμε ΟΧΙ στο καθεστώς που πριονίζει δικαιώματα και ελευθερίες και μας σπρώχνει στη φτώχεια και την αμάθεια. Να παλέψουμε για πραγματική ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ κόντρα σε όσους θέλουν να μας κάνουν φτωχούς κι αμόρφωτους, υποτακτικούς και δούλους του κάθε εκμεταλλευτή.
Πάμε όλοι στην Πλατεία, στο Δημαρχείο, στα Άνω Λιόσια, στις 11.00 π.μ., να τιμήσουμε τους αγωνιστές της Δημοκρατίας και της Ελευθερίας. Πάμε όλοι στην Αθήνα, στην παλλαϊκή πορεία για το Πολυτεχνείο, δυναμικά και ειρηνικά, για να βροντοφωνάξουμε:
ΨΩΜΙ – ΠΑΙΔΕΙΑ – ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ – Αγώνας για Αληθινή Δημοκρατία
Το ΔΣ & η Επιτροπή Αγώνα της ΕΛΜΕ
elme-alzefy.blogspot.com//elmealzefy@gmail.com
Έχουν περάσει 38 χρόνια από εκείνη την ημέρα του 1973, την τελευταία ημέρα της συγκλονιστικής εξέγερσης στο Πολυτεχνείο κατά της φασιστικής δικτατορίας, της γνωστής μας χούντας των συνταγματαρχών. Ήταν μια χούντα που είχε καταπνίξει κάθε δημοκρατική φωνή και δικαίωμα, βάζοντας ολόκληρη την Ελλάδα «στο γύψο».
Ο λαός της Αθήνας - με μπροστάρηδες τη νεολαία, τους φοιτητές που παρέσυραν και τους άλλους εργαζόμενους - πάλεψε εκείνες τις μέρες του Νοέμβρη με μόνα όπλα τα χέρια και τη ψυχή του για δημοκρατία και προκοπή για «ένα κομμάτι καθαρό ουρανό» πάνω από τα κεφάλια μας. Υπήρξαν δεκάδες νεκροί κι εκατοντάδες τραυματίες, βασανισμένοι και φυλακισμένοι εκείνες τις λίγες μέρες, όπως γινόταν και στα 7 χρόνια που κράτησε η δικτατορία, από το 1967 ως το 1974. Οι αγώνες του λαού συμπυκνώνονταν σε εκείνο το ανεπανάληπτο σύνθημα, ΨΩΜΙ – ΠΑΙΔΕΙΑ – ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ. Αυτές οι 3 λέξεις, είναι πραγματικά διαμάντια, αξίες και θεμέλια της Αληθινής Δημοκρατίας.
Σήμερα, σε όλη την Ελλάδα πρέπει να ακουστεί και πάλι η αδιαπραγμάτευτη κι ακλόνητη απαίτηση του λαού για τις ίδιες αξίες. Έχει έλθει η ώρα που πρέπει να μιμηθούμε αυτούς που τιμούμε, να αφήσουμε τα λόγια και να κάνουμε έργα με σεβασμό στον άνθρωπο, τη ζωή και τη Δημοκρατία. Να αγωνιστούμε πάλι για ΨΩΜΙ – ΠΑΙΔΕΙΑ – ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ.
Οφείλουμε να πούμε ΟΧΙ στη χούντα ΕΕ & ΔΝΤ, των πλουσίων, των αγορών και των τραπεζών τους, που βάζουν χέρι στη μία χώρα μετά την άλλη και καταστρέφουν τη ζωή μας. Χάνουμε το ΨΩΜΙ μας. Οι άνεργοι είναι κοντά ένα εκατομμύριο και οι εργαζόμενοι με μισθό κάτω από 500 ευρώ είναι κοντά μισό εκατομμύριο. Οι μισθοί μειώνονται συνεχώς κι η ακρίβεια και τα χαράτσια μας κάνουν να παραμιλάμε.
Οφείλουμε να πούμε ΟΧΙ στη χούντα της αμάθειας και της διαλυμένης παιδείας. Γίνονται περικοπές για να υπάρξει δήθεν οικονομία, ενώ βάζουν κάποιοι στην τσέπη μίζες και τεράστιες επιδοτήσεις από την ΕΕ. Ο αγώνας για Δωρεάν, Δημόσια και Δημοκρατική ΠΑΙΔΕΙΑ είναι πιο επίκαιρος από ποτέ.
Οφείλουμε να πούμε ΟΧΙ στο καθεστώς που πριονίζει δικαιώματα και ελευθερίες και μας σπρώχνει στη φτώχεια και την αμάθεια. Να παλέψουμε για πραγματική ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ κόντρα σε όσους θέλουν να μας κάνουν φτωχούς κι αμόρφωτους, υποτακτικούς και δούλους του κάθε εκμεταλλευτή.
Πάμε όλοι στην Πλατεία, στο Δημαρχείο, στα Άνω Λιόσια, στις 11.00 π.μ., να τιμήσουμε τους αγωνιστές της Δημοκρατίας και της Ελευθερίας. Πάμε όλοι στην Αθήνα, στην παλλαϊκή πορεία για το Πολυτεχνείο, δυναμικά και ειρηνικά, για να βροντοφωνάξουμε:
ΨΩΜΙ – ΠΑΙΔΕΙΑ – ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ – Αγώνας για Αληθινή Δημοκρατία
Το ΔΣ & η Επιτροπή Αγώνα της ΕΛΜΕ
Κυριακή 30 Οκτωβρίου 2011
Ζήτω το νέο ΟΧΙ του 2011
Η μαζική λαϊκή κινητοποίηση που έδωσε στην επέτειο του ΟΧΙ πραγματικό περιεχόμενο θα μείνει στην ιστορία σαν μια ξεχωριστή στιγμή αγώνα. Το νέο περήφανο ΟΧΙ στην εξαθλίωση της κοινωνικής πλειοψηφίας και στο ξεπούλημα του δημόσιου πλούτου και της χώρας από την πολιτική κυβέρνησης, ΕΕ και ΔΝΤ είναι μήνυμα αισιοδοξίας για τις δύσκολες στιγμές που έρχονται. Είναι κάλεσμα αγώνα σε αντίσταση για την ανατροπή.
Η κυβέρνηση και τα φερέφωνά της, μαζί με τη ΝΔ, το ΛΑΟΣ και την οικογένεια Μητσοτάκη, όλο δηλαδή το χρεοκοπημένο πολιτικό σκηνικό των κομμάτων του Μνημονίου δεν κρύβουν το μίσος τους για τους αγώνες ενός λαού που δεν προσκυνά και δεν υποτάσσεται, όπως πολύ καθαρά έδειξε η μαζική και πετυχημένη 48ωρη απεργία στις 19-20/10.
Είναι υποκρισία να ζητούν κοινό εορτασμό για την 28η Οκτωβρίου αυτοί που λένε ΝΑΙ σε κάθε απαίτηση του κεφαλαίου, των τραπεζών, της ΕΕ και των ιμπεριαλιστικών μηχανισμών. Είναι απαράδεκτο να ζητούν κάποιοι σεβασμό σε θεσμούς και πρόσωπα που δεν έχουν αφήσει τίποτα όρθιο από τα δικαιώματα του λαού. Είναι συκοφαντικό να κατηγορούν για αντιδημοκρατικές και βίαιες πρακτικές τους εργαζόμενους και τη νεολαία αυτοί που βουλιάζουν την κοινωνία στη βία της φτώχειας, της ανεργίας και της ανασφάλειας, αυτοί που χτυπάνε τις κινητοποιήσεις του λαού με τη βαρβαρότητα της αστυνομικής βίας.
Η τρομοκρατία και συκοφαντία δε θα περάσουν. Ο αγώνας συνεχίζεται. Λέμε ΟΧΙ στην πολιτική ΠΑΣΟΚ-ΕΕ-ΔΝΤ. Με τους δημοκρατικούς, μαζικούς και μαχητικούς αγώνες θα ανατραπεί η κυβέρνηση και θα μπει φραγμός σε κάθε επίδοξο διαχειριστή της. Θα Ανοίξει ο δρόμος για να έρθουν στο προσκήνιο οι ανάγκες και τα δικαιώματα της κοινωνικής πλειοψηφίας.
ΠΑΡΕΜΒΑΣΕΙΣ Δ.Ε.
Αθήνα, 28.10.2011
Η κυβέρνηση και τα φερέφωνά της, μαζί με τη ΝΔ, το ΛΑΟΣ και την οικογένεια Μητσοτάκη, όλο δηλαδή το χρεοκοπημένο πολιτικό σκηνικό των κομμάτων του Μνημονίου δεν κρύβουν το μίσος τους για τους αγώνες ενός λαού που δεν προσκυνά και δεν υποτάσσεται, όπως πολύ καθαρά έδειξε η μαζική και πετυχημένη 48ωρη απεργία στις 19-20/10.
Είναι υποκρισία να ζητούν κοινό εορτασμό για την 28η Οκτωβρίου αυτοί που λένε ΝΑΙ σε κάθε απαίτηση του κεφαλαίου, των τραπεζών, της ΕΕ και των ιμπεριαλιστικών μηχανισμών. Είναι απαράδεκτο να ζητούν κάποιοι σεβασμό σε θεσμούς και πρόσωπα που δεν έχουν αφήσει τίποτα όρθιο από τα δικαιώματα του λαού. Είναι συκοφαντικό να κατηγορούν για αντιδημοκρατικές και βίαιες πρακτικές τους εργαζόμενους και τη νεολαία αυτοί που βουλιάζουν την κοινωνία στη βία της φτώχειας, της ανεργίας και της ανασφάλειας, αυτοί που χτυπάνε τις κινητοποιήσεις του λαού με τη βαρβαρότητα της αστυνομικής βίας.
Η τρομοκρατία και συκοφαντία δε θα περάσουν. Ο αγώνας συνεχίζεται. Λέμε ΟΧΙ στην πολιτική ΠΑΣΟΚ-ΕΕ-ΔΝΤ. Με τους δημοκρατικούς, μαζικούς και μαχητικούς αγώνες θα ανατραπεί η κυβέρνηση και θα μπει φραγμός σε κάθε επίδοξο διαχειριστή της. Θα Ανοίξει ο δρόμος για να έρθουν στο προσκήνιο οι ανάγκες και τα δικαιώματα της κοινωνικής πλειοψηφίας.
ΠΑΡΕΜΒΑΣΕΙΣ Δ.Ε.
Αθήνα, 28.10.2011
Δευτέρα 24 Οκτωβρίου 2011
Το γελαστό παιδί
Eκλογές 1961: Τότε που η ζωή ενός 24χρονου κόστιζε δυο χρόνια φυλακή
Των Μόρφη Στεφούδη – Ηλία Ν. Σμήλιου
Ο Στέφανος Βελδελμίρης γεννήθηκε το 1937 στις Συκιές της Θεσ/νίκης κι από τα εφηβικά του ακόμη χρόνια οργανώθηκε στην Ε.Δ.Α. κι ανέπτυξε σημαντική πολιτική δράση. Σπούδασε ηλεκτρολόγος ενώ οι σπουδές του στη Σχολή Τεχνικών του Ναυτικού διακόπηκαν, όταν απολύθηκε λόγω πολιτικών φρονημάτων. Σημαντικότατη δράση ανέπτυξε και κατά τη διάρκεια της στρατιωτικής του θητείας, διεκδικώντας την κατάργηση των στρατοπέδων εργασίας, όπου το καθεστώς συγκέντρωνε τους αριστερούς φαντάρους.
Στην Ελλάδα, το φθινόπωρο του 1961, το καθεστώς ετοιμαζόταν για τις εκλογές της 29ης Οκτώβρη. Το ζητούμενο δεν ήταν απλά η ανάδειξη ως πρώτου κόμματος της Ε.Ρ.Ε., που υπό την ηγεσία του Κων/νου Καραμανλή (του πρεσβύτερου) είχε την υποστήριξη των Αμερικάνων και συγκέντρωνε στους κόλπους του το σύνολο των ακραία συντηρητικών Ελλήνων.
Των Μόρφη Στεφούδη – Ηλία Ν. Σμήλιου
Ο Στέφανος Βελδελμίρης γεννήθηκε το 1937 στις Συκιές της Θεσ/νίκης κι από τα εφηβικά του ακόμη χρόνια οργανώθηκε στην Ε.Δ.Α. κι ανέπτυξε σημαντική πολιτική δράση. Σπούδασε ηλεκτρολόγος ενώ οι σπουδές του στη Σχολή Τεχνικών του Ναυτικού διακόπηκαν, όταν απολύθηκε λόγω πολιτικών φρονημάτων. Σημαντικότατη δράση ανέπτυξε και κατά τη διάρκεια της στρατιωτικής του θητείας, διεκδικώντας την κατάργηση των στρατοπέδων εργασίας, όπου το καθεστώς συγκέντρωνε τους αριστερούς φαντάρους.
Στην Ελλάδα, το φθινόπωρο του 1961, το καθεστώς ετοιμαζόταν για τις εκλογές της 29ης Οκτώβρη. Το ζητούμενο δεν ήταν απλά η ανάδειξη ως πρώτου κόμματος της Ε.Ρ.Ε., που υπό την ηγεσία του Κων/νου Καραμανλή (του πρεσβύτερου) είχε την υποστήριξη των Αμερικάνων και συγκέντρωνε στους κόλπους του το σύνολο των ακραία συντηρητικών Ελλήνων.
Σάββατο 1 Οκτωβρίου 2011
Το σύνδρομο του Θεατή στην Ελλάδα του 2011
Αν νομίζουμε ότι το σημερινό καθεστώς στην Ελλάδα θα χορτάσει κατασπαράσοντας τους άλλους και θα κάνει εξαίρεση για μας, να διαβάζουμε κάθε πρωί το ακόλουθο κείμενο μέχρι να συνειδητοποιήσουμε ότι θα έρθει και η σειρά μας. Τότε όμως θα είναι αργά!
ΓΡΑΦΕΙ Ο ΜΕΓΑΛΟΣ BERTΗOLD BRECHT ΓΙΑ ΤΗ ΝΑΖΙΣΤΙΚΗ ΓΕΡΜΑΝΙΑ
Οι ναζί πρώτα συνέλαβαν τους κομμουνιστές κι εγώ δεν αντέδρασα γιατί δεν ήμουν κομμουνιστής.
Μετά συνέλαβαν τους Εβραίους κι εγώ δεν αντέδρασα γιατί δεν ήμουν Εβραίος.
Μετά συνέλαβαν τους συνδικαλιστές κι εγώ δεν αντέδρασα γιατί δεν ήμουν συνδικαλιστής.
Μετά συνέλαβαν τους ομοφιλόφιλους και εγώ δεν αντέδρασα γιατί δεν ήμουν ομοφιλόφιλος.
Μετά ήρθαν να συλλάβουν και μένα, αλλά τότε δεν είχε μείνει πια κανείς ελεύθερος για να αντιδράσει.
Σήμερα, παραφρασμένο θα μπορούσε να αποδοθεί,
για όσα διαδραματίζονται στη χώρα μας:
Πρώτα ήρθαν για τους stagers κι εγώ δεν μίλησα γιατί δεν ήμουν stager.
Έπειτα ήρθαν για τους συνταξιούχους κι εγώ δεν μίλησα γιατί δεν ήμουν συνταξιούχος.
Κατόπιν ήρθαν για τους δημοσίους υπαλλήλους κι εγώ δεν μίλησα γιατί δεν ήμουν δημόσιος υπάλληλος.
Στη συνέχεια ήρθαν για τους ιδιωτικούς υπαλλήλους και πάλι εγώ δεν μίλησα γιατί δεν ήμουν ιδιωτικός υπάλληλος.
Μετά για τους φορτηγατζήδες, μετά για τους φαρμακοποιούς, μετά για τους ταξιτζήδες, ...
Μετά ήρθαν για μένα, αλλά τότε πια, δεν είχε απομείνει κανείς για να με υπερασπιστεί.
ΓΡΑΦΕΙ Ο ΜΕΓΑΛΟΣ BERTΗOLD BRECHT ΓΙΑ ΤΗ ΝΑΖΙΣΤΙΚΗ ΓΕΡΜΑΝΙΑ
Οι ναζί πρώτα συνέλαβαν τους κομμουνιστές κι εγώ δεν αντέδρασα γιατί δεν ήμουν κομμουνιστής.
Μετά συνέλαβαν τους Εβραίους κι εγώ δεν αντέδρασα γιατί δεν ήμουν Εβραίος.
Μετά συνέλαβαν τους συνδικαλιστές κι εγώ δεν αντέδρασα γιατί δεν ήμουν συνδικαλιστής.
Μετά συνέλαβαν τους ομοφιλόφιλους και εγώ δεν αντέδρασα γιατί δεν ήμουν ομοφιλόφιλος.
Μετά ήρθαν να συλλάβουν και μένα, αλλά τότε δεν είχε μείνει πια κανείς ελεύθερος για να αντιδράσει.
Σήμερα, παραφρασμένο θα μπορούσε να αποδοθεί,
για όσα διαδραματίζονται στη χώρα μας:
Πρώτα ήρθαν για τους stagers κι εγώ δεν μίλησα γιατί δεν ήμουν stager.
Έπειτα ήρθαν για τους συνταξιούχους κι εγώ δεν μίλησα γιατί δεν ήμουν συνταξιούχος.
Κατόπιν ήρθαν για τους δημοσίους υπαλλήλους κι εγώ δεν μίλησα γιατί δεν ήμουν δημόσιος υπάλληλος.
Στη συνέχεια ήρθαν για τους ιδιωτικούς υπαλλήλους και πάλι εγώ δεν μίλησα γιατί δεν ήμουν ιδιωτικός υπάλληλος.
Μετά για τους φορτηγατζήδες, μετά για τους φαρμακοποιούς, μετά για τους ταξιτζήδες, ...
Μετά ήρθαν για μένα, αλλά τότε πια, δεν είχε απομείνει κανείς για να με υπερασπιστεί.
Πέμπτη 22 Σεπτεμβρίου 2011
ΟΛΕΘΡΟΣ
Το κείμενο είναι παρμένο από τον Τύπο(Αναδημοσίευση):
Κλείνουν και τις 700 σχολικές βιβλιοθήκες!
Παραδώστε τα κλειδιά! Κλείνουν και οι σχολικές βιβλιοθήκες! Η κυβέρνηση του Μνημονίου δεν έφαγε μόνο τα βιβλία από τα σχολεία. Τώρα τρώει και τις λιγοστές βιβλιοθήκες που φτιάχτηκαν με κοινοτικά κονδύλια προκειμένου να εξοικονομήσει το εκπαιδευτικό προσωπικό το οποίο απασχολείται σ' αυτές. Κατά τα άλλα, η πολιτική ηγεσία του υπουργείου Παιδείας εισάγει ως υποχρεωτικό μάθημα την περιβόητη ερευνητική εργασία για την οποία θα βαθμολογηθούν και οι μαθητές, αλλά και οι επιβλέποντες καθηγητές! Σχήμα οξύμωρο μιας πολιτικής που δεν έχει έλεος για κανέναν!
Με εγκύκλιο που υπογράφει ο ειδικός γραμματέας του υπουργείου Παιδείας, Μ. Κοντογιάννης, ζητείται από τους περιφερειάρχες εκπαίδευσης να φροντίσουν για την "παράδοση του εξοπλισμού και της υλικοτεχνικής υποδομής" των 700 βιβλιοθηκών του ΕΠΕΑΕΚ! Σύμφωνα με την εγκύκλιο οι περιφερειάρχες εκπαίδευσης πρέπει να μεριμνήσουν ώστε οι βιβλιοθήκες από ζωντανά κύτταρα να μεταβληθούν σε άψυχες αίθουσες "μέχρι την υπογραφή του Νόμου για την αναδιάρθρωση της διοίκησης της εκπαίδευσης". Για το... φιλόδοξο αυτό σχέδιο ζητείται "να παραδοθούν τα κλειδιά της κάθε σχολικής βιβλιοθήκης από τους μέχρι σήμερα υπεύθυνους που αποχωρούν στους διευθυντές σχολικών μονάδων που εδρεύουν"! Οι υπεύθυνοι είναι εκπαιδευτικοί που δεν αποχωρούν με τη θέλησή τους, αλλά επειδή η θέση που κατέχουν είναι πολυτέλεια για το φθηνό σχολείο της κ. Διαμαντοπούλου. Αυτό σημαίνει ότι η βιβλιοθήκη νεκρώνει αφού χάνει τους ανθρώπους που την κάνουν σημείο αναφοράς για την εκπαιδευτική διαδικασία. Διότι ο ρόλος των υπευθύνων δεν είναι απλώς να κρατούν ανοικτές τις βιβλιοθήκες και να δανείζουν βιβλία, αλλά να οργανώνουν πολλαπλές δράσεις σε συνεργασία με άλλους εκπαιδευτικούς με επίκεντρο τη βιβλιοθήκη.
Στις σχολικές βιβλιοθήκες του ΕΠΕΑΕΚ των σχολείων όπου γίνεται συγχώνευση, προβλέπει η εγκύκλιος, η σχολική βιβλιοθήκη "θα παραδοθεί στον διευθυντή του σχολείου που προκύπτει μέχρι νεωτέρας".
Η κυρία Διαμαντοπούλου ανέλαβε να υλοποιήσει το «θεάρεστο» έργο της διάλυσης της δημόσιας παιδείας, σχολιάζει ο Θ. Κοτσυφάκης, μέλος του Δ.Σ. της ΟΛΜΕ. Το προηγούμενο διάστημα έκλεισε για «παιδαγωγικούς» λόγους 1.000 σχολεία. Κατήργησε για τους ίδιους λόγους σημαντικούς θεσμούς που ήθελαν βελτίωση, όπως η πρόσθετη διδακτική στήριξη και η ενισχυτική διδασκαλία. Υποβάθμισε τη διδασκαλία των ξένων γλωσσών και άλλων μαθημάτων όπως η καλλιτεχνική αγωγή, το δίκαιο, η πληροφορική. Κατήργησε ή υποβάθμισε συνειδητά τις δομές του Σχολικού Επαγγελματικού Προσανατολισμού, τα Σχολεία Δεύτερης Ευκαιρίας, τα Κέντρα Περιβαλλοντικής Εκπαίδευσης, τους Συμβουλευτικούς Σταθμούς Νέων. Άφησε τα σχολεία χωρίς βιβλία. Τώρα ήρθε και η σειρά της κατάργησης των βιβλιοθηκών.
Είναι περίεργο, πικρό, αλλά αληθινό. Μια υπουργός Παιδείας που επαγγέλλεται το «νέο» στην εκπαίδευση να υπογράφει τη ληξιαρχική πράξη θανάτου των σχολικών βιβλιοθηκών. Εύγε, κυρία Διαμαντοπούλου, για το νέο μεταρρυθμισμένο σχολείο σας...
Στεφανάκου Π.
Κλείνουν και τις 700 σχολικές βιβλιοθήκες!
Παραδώστε τα κλειδιά! Κλείνουν και οι σχολικές βιβλιοθήκες! Η κυβέρνηση του Μνημονίου δεν έφαγε μόνο τα βιβλία από τα σχολεία. Τώρα τρώει και τις λιγοστές βιβλιοθήκες που φτιάχτηκαν με κοινοτικά κονδύλια προκειμένου να εξοικονομήσει το εκπαιδευτικό προσωπικό το οποίο απασχολείται σ' αυτές. Κατά τα άλλα, η πολιτική ηγεσία του υπουργείου Παιδείας εισάγει ως υποχρεωτικό μάθημα την περιβόητη ερευνητική εργασία για την οποία θα βαθμολογηθούν και οι μαθητές, αλλά και οι επιβλέποντες καθηγητές! Σχήμα οξύμωρο μιας πολιτικής που δεν έχει έλεος για κανέναν!
Με εγκύκλιο που υπογράφει ο ειδικός γραμματέας του υπουργείου Παιδείας, Μ. Κοντογιάννης, ζητείται από τους περιφερειάρχες εκπαίδευσης να φροντίσουν για την "παράδοση του εξοπλισμού και της υλικοτεχνικής υποδομής" των 700 βιβλιοθηκών του ΕΠΕΑΕΚ! Σύμφωνα με την εγκύκλιο οι περιφερειάρχες εκπαίδευσης πρέπει να μεριμνήσουν ώστε οι βιβλιοθήκες από ζωντανά κύτταρα να μεταβληθούν σε άψυχες αίθουσες "μέχρι την υπογραφή του Νόμου για την αναδιάρθρωση της διοίκησης της εκπαίδευσης". Για το... φιλόδοξο αυτό σχέδιο ζητείται "να παραδοθούν τα κλειδιά της κάθε σχολικής βιβλιοθήκης από τους μέχρι σήμερα υπεύθυνους που αποχωρούν στους διευθυντές σχολικών μονάδων που εδρεύουν"! Οι υπεύθυνοι είναι εκπαιδευτικοί που δεν αποχωρούν με τη θέλησή τους, αλλά επειδή η θέση που κατέχουν είναι πολυτέλεια για το φθηνό σχολείο της κ. Διαμαντοπούλου. Αυτό σημαίνει ότι η βιβλιοθήκη νεκρώνει αφού χάνει τους ανθρώπους που την κάνουν σημείο αναφοράς για την εκπαιδευτική διαδικασία. Διότι ο ρόλος των υπευθύνων δεν είναι απλώς να κρατούν ανοικτές τις βιβλιοθήκες και να δανείζουν βιβλία, αλλά να οργανώνουν πολλαπλές δράσεις σε συνεργασία με άλλους εκπαιδευτικούς με επίκεντρο τη βιβλιοθήκη.
Στις σχολικές βιβλιοθήκες του ΕΠΕΑΕΚ των σχολείων όπου γίνεται συγχώνευση, προβλέπει η εγκύκλιος, η σχολική βιβλιοθήκη "θα παραδοθεί στον διευθυντή του σχολείου που προκύπτει μέχρι νεωτέρας".
Η κυρία Διαμαντοπούλου ανέλαβε να υλοποιήσει το «θεάρεστο» έργο της διάλυσης της δημόσιας παιδείας, σχολιάζει ο Θ. Κοτσυφάκης, μέλος του Δ.Σ. της ΟΛΜΕ. Το προηγούμενο διάστημα έκλεισε για «παιδαγωγικούς» λόγους 1.000 σχολεία. Κατήργησε για τους ίδιους λόγους σημαντικούς θεσμούς που ήθελαν βελτίωση, όπως η πρόσθετη διδακτική στήριξη και η ενισχυτική διδασκαλία. Υποβάθμισε τη διδασκαλία των ξένων γλωσσών και άλλων μαθημάτων όπως η καλλιτεχνική αγωγή, το δίκαιο, η πληροφορική. Κατήργησε ή υποβάθμισε συνειδητά τις δομές του Σχολικού Επαγγελματικού Προσανατολισμού, τα Σχολεία Δεύτερης Ευκαιρίας, τα Κέντρα Περιβαλλοντικής Εκπαίδευσης, τους Συμβουλευτικούς Σταθμούς Νέων. Άφησε τα σχολεία χωρίς βιβλία. Τώρα ήρθε και η σειρά της κατάργησης των βιβλιοθηκών.
Είναι περίεργο, πικρό, αλλά αληθινό. Μια υπουργός Παιδείας που επαγγέλλεται το «νέο» στην εκπαίδευση να υπογράφει τη ληξιαρχική πράξη θανάτου των σχολικών βιβλιοθηκών. Εύγε, κυρία Διαμαντοπούλου, για το νέο μεταρρυθμισμένο σχολείο σας...
Στεφανάκου Π.
Κυριακή 18 Σεπτεμβρίου 2011
Κάλεσμα Αγώνα
Νέοι και νέες, εργαζόμενοι και εργαζόμενες έλληνες και ξένοι,
Το πιο βαθύ σκοτάδι καλύπτει ολόκληρη την κοινωνία. Μια πρωτοφανής επίθεση στα δικαιώματα και τις κατακτήσεις εκατοντάδων χρόνων, στην εργασία, στην παιδεία, στην υγεία, σε όλα τα δημόσια αγαθά, ένας νέος μεσαίωνας επιβάλλεται από την σιδερένια μπότα της κυβέρνησης του ΠΑΣΟΚ, τις διεθνείς μαφίες της Ε.Ε. και του ΔΝΤ και τους συμμάχους τους ΝΔ και ΛΑΟΣ.
Τα αδέρφια μας στα σχολεία όλης της χώρας- όσα η κυβέρνηση δεν έκλεισε με τις συγχωνεύσεις μέσα στο καλοκαίρι-ξεκινούν την χρονιά χωρίς βιβλία με τεράστιες ελλείψεις σε καθηγητές.
Οι γονείς μας ζουν καθημερινά με τον φόβο της απόλυσης τόσο στον ιδιωτικό αλλά και στον δημόσιο τομέα, μετά τις τρομαχτικές μειώσεις στους μισθούς και τα συνεχή χαράτσια αδυνατούν να ανταποκριθούν σε στοιχειώδεις υποχρεώσεις, με τα χρέη στις τράπεζες να αυξάνονται δραματικά.
Οι φίλοι μας μένουν στην ανεργία για χρόνια ενώ οι πιο τυχεροί βρίσκουν περιστασιακές δουλειές με 500 ευρώ το μήνα. Τη νεολαία και ολόκληρη την εργατική τάξη θέλουν να την κάνουν να δουλεύει περιστασιακά για 492 ευρώ, ανασφάλιστη και ελαστική. Θέλουν κάθε οικογένεια με έναν εργαζόμενο.
Νέοι και νέες, εργαζόμενοι και εργαζόμενες έλληνες και ξένοι,
Εδω και τρεις βδομάδες φοιτητές και σπουδαστές μέσα απο Γενικές Συνελέυσεις έχουμε προχωρήσει σε κινητοποιήσεις ενάντια στο νόμο της Διαμαντοπούλου και την πολιτική της κυβέρνησης. Πάνω απο 300 σχολές βρίσκονται σε κατάληψη, χιλιάδες φοιτητές διαδηλώνουν στους δρόμους, ενώ παράλληλα τόσο οι εργαζόμενοι στα πανεπιστήμια όσο και οι καθηγητές προχωρούν σε απεργίες.
Η σφικτή δημοσιονομική λιτότητα του μνημονίου και η πολιτική κατεδάφισης των κοινωνικών παροχών δε θα μπορούσε να αφήσει ανεπηρέαστο το πανεπιστήμιο. Το νέο πανεπιστήμιο της αγοράς και του μνημονίου θα είναι ένα πανεπιστήμιο χωρίς φοιτητικές παροχές, με ριζικά μειωμένη χρηματοδότηση, αυταρχικό πολύ πιο άμαζο και με έντονη την παρουσία της ιδιωτικής -επιχειρηματικής λειτουργίας μέσα σε αυτό. Για να χτυπήσει τους αγώνες μας αλλά κυρίως για να τρομοκρατήσει ολόκληρη την κοινωνία καταργεί την κατάκτηση του Πανεπιστημιακού Ασύλου όταν ακόμα και η Χούντα για να εισβάλλει στο Πολυτεχνείο το 1973 ζήτησε την άδεια του Πρύτανη και της Συγκλήτου οι οποίοι αρνήθηκαν και παραιτήθηκαν!!
Ο νέος νόμος έρχεται να διαμορφώσει έναν αυριανό εργαζόμενο φτηνό, ευέλικτο, άμεσα παραγωγικό και ειδικευόμενο, πειθήνιο και παράλληλα χωρίς συλλογικές αναπαραστάσεις. Έναν εργαζόμενο δηλαδή πολύ πιο εύκολα εκμεταλλεύσιμο από την εργοδοσία σε μια προσπάθεια συμπίεσης των δικαιωμάτων των νέων. Η αντιδραστική κυβερνητική πολιτική προστάζει μια γενιά πιο μορφωμένη από κάθε άλλη , σε κοινωνίες πιο πλούσιες από ποτέ να είναι η πρώτη γενιά που θα ζήσει χειρότερα από τις προηγούμενες.
Οι φοιτητικές κινητοποιήσεις είτε θάβονται καθημερινά είτε κατασυκοφαντούνται από τους πληρωμένους μεγαλοδημοσιογράφους των ΜΜΕ. Όπως γίνεται με όλους τους αγώνες τα τελευταία χρόνια, όπως γίνεται με όποιον τολμά να σηκώσει κεφάλι. Έτσι δε γίνεται με τους εργαζόμενους στο δημόσιο, τους οδηγούς ταξί, τους εργαζόμενους στη ΔΕΗ, τους εκπαιδευτικούς, τους διαδηλωτές των πλατειών; Έτσι δε γίνεται με ολόκληρο τον ελληνικό λαό που προσπαθούν να τον πείσουν ότι φταίει για την κρίση, ότι είναι τεμπέλης και ότι «φάγαμε όλοι μαζί»;
Αδέρφια μας, γονείς μας, γείτονες μας, συνάδερφοί μας,
Εσείς μας ξέρετε. Είμαστε κομμάτι της κοινωνίας αυτής όπως ο κάθε ένας από εσάς.
Δεν διεκδικούμε κάποια προνομιακή μεταχείρηση, δεν είμαστε συντεχνία, δεν ενδιαφερόμαστε για καριέρες, δεν νοιαζόμαστε μόνο για τον εαυτό μας όπως θέλουν να πείσουν όλη την κοινωνία τα παπαγαλάκια των ΜΜΕ. Δεν μας νοιάζουν οι σχέσεις με το κυβερνητικό και καθηγητικό κατεστημένο.
Αγωνιζόμαστε για να μπορεί η νεολαία είτε έχει σπουδάσει, είτε όχι, να ζει με αξιοπρέπεια απο μια δουλεία.
Αγωνιζόμαστε για να έχουν όλοι πρόσβαση στα δημόσια αγαθά, στην παιδεία, στην υγεία, στην ασφάλιση, γιατί είναι δικαιώματα και κατακτήσεις του λαού και όχι εμπορεύματα.
Αγωνιζόμαστε για να μην αμοίβονται οι εργαζόμενοι με μισθούς πείνας, να μην απολύονται, για να μας επιστρέψουν όλα όσα μας κλέβουν οι κυβερνήσεις και τα αφεντικά, οι επιχειρηματίες όλα αυτά τα χρόνια.
Αγωνιζόμαστε γιατί είναι αδιανόητο σ’ αυτή την εποχή των τεράστιων δυνατοτήτων και τις ανάπτυξης των παραγωγικών μέσων να μην μπορούμε να ζούμε όλοι αξιοπρεπώς, να ζούμε μες τη μιζέρια, να υπάρχουν άνθρωποι δίπλα μας που δεν έχουν στέγη και τροφή, που ψάχνουν καθημερινά τα σκουπίδια ή περιμένουν ώρες στις ουρές των συσιτίων για ένα πιάτο φαί.
Φίλοι και συναγωνιστές μας,
Ξέρουμε ότι θα προσπαθήσουν να μας διασπάσουν, όπως κάνουν τόσα χρόνια φτιάχνοντας πλαστούς διαχωρισμούς (εργαζόμενοι στον δημόσιο ενάντια στους εργαζόμενους στον ιδιωτικό τομέα, έλληνες ενάντια στους μετανάστες κλπ).
Ξέρουμε ότι θα θα προσπαθήσουν να μας καταστείλουν με τα ΜΑΤ και με παρακρατικούς μηχανισμούς.
Ξέρουμε όμως, και το ξέρετε και εσείς, ότι αν οι φοιτητές ενωθούν με τους μαθητές και τους εκπαιδευτικούς και με όλους τους εργαζόμενους, αν ο λαός βρεθεί δίπλα μας και αγωνιστούμε μαζί, αυτή η βάρβαρη κυβέρνηση, τα μνημόνια της και η αντιλαϊκή πολιτική συνολικά- που την στηρίζουν μόνο μια χούφτα μεγαλοεπιχειρηματίες, μεγαλοδημοσιογράφοι και οι δυνάμεις καταστολής – θα ανατραπεί.
Δεν μπορούμε να ζήσουμε όπως σχεδιάζουν, δεν θα υποταχτούμε σ’αυτό το απάνθρωπο μέλλον που έχουν ετοιμάσει για όλους μας, δεν θα υποχωρήσουμε.
Έχουμε μόνο μια επιλογή, τον αγώνα μαζί με τους εργαζόμενους για μια άλλη εκπαίδευση, για μια άλλη ζωή, για μια άλλη κοινωνία.
Εμπρός λοιπόν για πανεκπαιδευτικό- πανκοινωνικό ξεσηκωμό.
Εμπρός για καταλήψεις-απεργίες-διαδηλώσεις μέχρι τη νίκη.
Η νύχτα θα περάσει
Μπορεί να φτύσουν τα νερά
Μπορεί να τουφεκίσουν τα σπουργίτια
Μπορεί να κάψουν τους στοίχους
Μπορεί να αποκεφαλίσουν το γλυκό κρίνο
Μπορεί να κομματιάσουν το τραγούδι και
να το εξακοντήσουν στο βάλτο
Αλλά αυτή η νύχτα θα περάσει.
Συντονιστικό Γενικών Συνελεύσεων και Καταλήψεων Αθήνας
Το πιο βαθύ σκοτάδι καλύπτει ολόκληρη την κοινωνία. Μια πρωτοφανής επίθεση στα δικαιώματα και τις κατακτήσεις εκατοντάδων χρόνων, στην εργασία, στην παιδεία, στην υγεία, σε όλα τα δημόσια αγαθά, ένας νέος μεσαίωνας επιβάλλεται από την σιδερένια μπότα της κυβέρνησης του ΠΑΣΟΚ, τις διεθνείς μαφίες της Ε.Ε. και του ΔΝΤ και τους συμμάχους τους ΝΔ και ΛΑΟΣ.
Τα αδέρφια μας στα σχολεία όλης της χώρας- όσα η κυβέρνηση δεν έκλεισε με τις συγχωνεύσεις μέσα στο καλοκαίρι-ξεκινούν την χρονιά χωρίς βιβλία με τεράστιες ελλείψεις σε καθηγητές.
Οι γονείς μας ζουν καθημερινά με τον φόβο της απόλυσης τόσο στον ιδιωτικό αλλά και στον δημόσιο τομέα, μετά τις τρομαχτικές μειώσεις στους μισθούς και τα συνεχή χαράτσια αδυνατούν να ανταποκριθούν σε στοιχειώδεις υποχρεώσεις, με τα χρέη στις τράπεζες να αυξάνονται δραματικά.
Οι φίλοι μας μένουν στην ανεργία για χρόνια ενώ οι πιο τυχεροί βρίσκουν περιστασιακές δουλειές με 500 ευρώ το μήνα. Τη νεολαία και ολόκληρη την εργατική τάξη θέλουν να την κάνουν να δουλεύει περιστασιακά για 492 ευρώ, ανασφάλιστη και ελαστική. Θέλουν κάθε οικογένεια με έναν εργαζόμενο.
Νέοι και νέες, εργαζόμενοι και εργαζόμενες έλληνες και ξένοι,
Εδω και τρεις βδομάδες φοιτητές και σπουδαστές μέσα απο Γενικές Συνελέυσεις έχουμε προχωρήσει σε κινητοποιήσεις ενάντια στο νόμο της Διαμαντοπούλου και την πολιτική της κυβέρνησης. Πάνω απο 300 σχολές βρίσκονται σε κατάληψη, χιλιάδες φοιτητές διαδηλώνουν στους δρόμους, ενώ παράλληλα τόσο οι εργαζόμενοι στα πανεπιστήμια όσο και οι καθηγητές προχωρούν σε απεργίες.
Η σφικτή δημοσιονομική λιτότητα του μνημονίου και η πολιτική κατεδάφισης των κοινωνικών παροχών δε θα μπορούσε να αφήσει ανεπηρέαστο το πανεπιστήμιο. Το νέο πανεπιστήμιο της αγοράς και του μνημονίου θα είναι ένα πανεπιστήμιο χωρίς φοιτητικές παροχές, με ριζικά μειωμένη χρηματοδότηση, αυταρχικό πολύ πιο άμαζο και με έντονη την παρουσία της ιδιωτικής -επιχειρηματικής λειτουργίας μέσα σε αυτό. Για να χτυπήσει τους αγώνες μας αλλά κυρίως για να τρομοκρατήσει ολόκληρη την κοινωνία καταργεί την κατάκτηση του Πανεπιστημιακού Ασύλου όταν ακόμα και η Χούντα για να εισβάλλει στο Πολυτεχνείο το 1973 ζήτησε την άδεια του Πρύτανη και της Συγκλήτου οι οποίοι αρνήθηκαν και παραιτήθηκαν!!
Ο νέος νόμος έρχεται να διαμορφώσει έναν αυριανό εργαζόμενο φτηνό, ευέλικτο, άμεσα παραγωγικό και ειδικευόμενο, πειθήνιο και παράλληλα χωρίς συλλογικές αναπαραστάσεις. Έναν εργαζόμενο δηλαδή πολύ πιο εύκολα εκμεταλλεύσιμο από την εργοδοσία σε μια προσπάθεια συμπίεσης των δικαιωμάτων των νέων. Η αντιδραστική κυβερνητική πολιτική προστάζει μια γενιά πιο μορφωμένη από κάθε άλλη , σε κοινωνίες πιο πλούσιες από ποτέ να είναι η πρώτη γενιά που θα ζήσει χειρότερα από τις προηγούμενες.
Οι φοιτητικές κινητοποιήσεις είτε θάβονται καθημερινά είτε κατασυκοφαντούνται από τους πληρωμένους μεγαλοδημοσιογράφους των ΜΜΕ. Όπως γίνεται με όλους τους αγώνες τα τελευταία χρόνια, όπως γίνεται με όποιον τολμά να σηκώσει κεφάλι. Έτσι δε γίνεται με τους εργαζόμενους στο δημόσιο, τους οδηγούς ταξί, τους εργαζόμενους στη ΔΕΗ, τους εκπαιδευτικούς, τους διαδηλωτές των πλατειών; Έτσι δε γίνεται με ολόκληρο τον ελληνικό λαό που προσπαθούν να τον πείσουν ότι φταίει για την κρίση, ότι είναι τεμπέλης και ότι «φάγαμε όλοι μαζί»;
Αδέρφια μας, γονείς μας, γείτονες μας, συνάδερφοί μας,
Εσείς μας ξέρετε. Είμαστε κομμάτι της κοινωνίας αυτής όπως ο κάθε ένας από εσάς.
Δεν διεκδικούμε κάποια προνομιακή μεταχείρηση, δεν είμαστε συντεχνία, δεν ενδιαφερόμαστε για καριέρες, δεν νοιαζόμαστε μόνο για τον εαυτό μας όπως θέλουν να πείσουν όλη την κοινωνία τα παπαγαλάκια των ΜΜΕ. Δεν μας νοιάζουν οι σχέσεις με το κυβερνητικό και καθηγητικό κατεστημένο.
Αγωνιζόμαστε για να μπορεί η νεολαία είτε έχει σπουδάσει, είτε όχι, να ζει με αξιοπρέπεια απο μια δουλεία.
Αγωνιζόμαστε για να έχουν όλοι πρόσβαση στα δημόσια αγαθά, στην παιδεία, στην υγεία, στην ασφάλιση, γιατί είναι δικαιώματα και κατακτήσεις του λαού και όχι εμπορεύματα.
Αγωνιζόμαστε για να μην αμοίβονται οι εργαζόμενοι με μισθούς πείνας, να μην απολύονται, για να μας επιστρέψουν όλα όσα μας κλέβουν οι κυβερνήσεις και τα αφεντικά, οι επιχειρηματίες όλα αυτά τα χρόνια.
Αγωνιζόμαστε γιατί είναι αδιανόητο σ’ αυτή την εποχή των τεράστιων δυνατοτήτων και τις ανάπτυξης των παραγωγικών μέσων να μην μπορούμε να ζούμε όλοι αξιοπρεπώς, να ζούμε μες τη μιζέρια, να υπάρχουν άνθρωποι δίπλα μας που δεν έχουν στέγη και τροφή, που ψάχνουν καθημερινά τα σκουπίδια ή περιμένουν ώρες στις ουρές των συσιτίων για ένα πιάτο φαί.
Φίλοι και συναγωνιστές μας,
Ξέρουμε ότι θα προσπαθήσουν να μας διασπάσουν, όπως κάνουν τόσα χρόνια φτιάχνοντας πλαστούς διαχωρισμούς (εργαζόμενοι στον δημόσιο ενάντια στους εργαζόμενους στον ιδιωτικό τομέα, έλληνες ενάντια στους μετανάστες κλπ).
Ξέρουμε ότι θα θα προσπαθήσουν να μας καταστείλουν με τα ΜΑΤ και με παρακρατικούς μηχανισμούς.
Ξέρουμε όμως, και το ξέρετε και εσείς, ότι αν οι φοιτητές ενωθούν με τους μαθητές και τους εκπαιδευτικούς και με όλους τους εργαζόμενους, αν ο λαός βρεθεί δίπλα μας και αγωνιστούμε μαζί, αυτή η βάρβαρη κυβέρνηση, τα μνημόνια της και η αντιλαϊκή πολιτική συνολικά- που την στηρίζουν μόνο μια χούφτα μεγαλοεπιχειρηματίες, μεγαλοδημοσιογράφοι και οι δυνάμεις καταστολής – θα ανατραπεί.
Δεν μπορούμε να ζήσουμε όπως σχεδιάζουν, δεν θα υποταχτούμε σ’αυτό το απάνθρωπο μέλλον που έχουν ετοιμάσει για όλους μας, δεν θα υποχωρήσουμε.
Έχουμε μόνο μια επιλογή, τον αγώνα μαζί με τους εργαζόμενους για μια άλλη εκπαίδευση, για μια άλλη ζωή, για μια άλλη κοινωνία.
Εμπρός λοιπόν για πανεκπαιδευτικό- πανκοινωνικό ξεσηκωμό.
Εμπρός για καταλήψεις-απεργίες-διαδηλώσεις μέχρι τη νίκη.
Η νύχτα θα περάσει
Μπορεί να φτύσουν τα νερά
Μπορεί να τουφεκίσουν τα σπουργίτια
Μπορεί να κάψουν τους στοίχους
Μπορεί να αποκεφαλίσουν το γλυκό κρίνο
Μπορεί να κομματιάσουν το τραγούδι και
να το εξακοντήσουν στο βάλτο
Αλλά αυτή η νύχτα θα περάσει.
Συντονιστικό Γενικών Συνελεύσεων και Καταλήψεων Αθήνας
Τρίτη 13 Σεπτεμβρίου 2011
Η ΔΔΕ ΠΕΙΡΑΙΑ...
Η Διεύθυνση Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης Πειραιά, έστειλε στους Διευθυντές των σχολείων αρμοδιότητάς της, το παρακάτω έγγραφο, στις 8 – 9 – 2011.
“Σας ενημερώνουμε ότι σύμφωνα με την 240/5/Γ2/1519/1985 απόφαση του ΥΠΕΠΘ την οποία επισυνάπτουμε, απαγορεύεται κάθε ομιλία πολιτικού περιεχομένου προς μαθητές ή εκπαιδευτικούς μέσα στο χώρο του σχολείου από εκπροσώπους κομμάτων, φορείς συλλογικών οργάνων ή άλλα πρόσωπα”.
Πέμπτη 8 Σεπτεμβρίου 2011
Σάββατο 3 Σεπτεμβρίου 2011
3 του Σεπτέμβρη 1843
"Σαν σήμερα 3 του Σεπτέμβρη 1843 έγινε η επανάσταση η οποία κατέληξε στην παραχώρηση συντάγματος από τον Όθωνα και στην μετάβαση της Ελληνικής πολιτείας από την απόλυτη μοναρχία στη συνταγματική μοναρχία.
Της επανάστασης ηγήθηκε ο Στρατηγός Γιάννης Μακρυγιάννης, ένας εκ των πρωταγωνιστών και ηρώων της Ελληνικής Επανάστασης του 1821. Αγράμματος, έμαθε να γράφει για να συγγράψει τα "Απομνημονεύματα", τα οποία αποτελούν σημαντική, πολύτιμη και μοναδική ιστορική πηγή, η οποία αξίζει ανάγνωσης, ακόμα και σήμερα.
Για το Μακρυγιάννη γράφτηκε, πολλά χρόνια αργότερα, το 1979 το πολύ γνωστό άσμα "Θα σε ξανάβρω στους μπαξέδες", των Ηλία Ανδριόπουλου και Μάνου Ελευθερίου, απο το δίσκο "Γράμματα στο Μακρυγιάννη και άλλα λαϊκά.
Χιλιοτραγουδημένο, συνδεδεμένο, κακώς, με την πιο πρόσφατη 3η Σεπτεμβρίου του 1974 της ίδρυσης του ΠΑΣΟΚ "
Θα σε ξανάβρω στου μπαξέδες
Της επανάστασης ηγήθηκε ο Στρατηγός Γιάννης Μακρυγιάννης, ένας εκ των πρωταγωνιστών και ηρώων της Ελληνικής Επανάστασης του 1821. Αγράμματος, έμαθε να γράφει για να συγγράψει τα "Απομνημονεύματα", τα οποία αποτελούν σημαντική, πολύτιμη και μοναδική ιστορική πηγή, η οποία αξίζει ανάγνωσης, ακόμα και σήμερα.
Για το Μακρυγιάννη γράφτηκε, πολλά χρόνια αργότερα, το 1979 το πολύ γνωστό άσμα "Θα σε ξανάβρω στους μπαξέδες", των Ηλία Ανδριόπουλου και Μάνου Ελευθερίου, απο το δίσκο "Γράμματα στο Μακρυγιάννη και άλλα λαϊκά.
Χιλιοτραγουδημένο, συνδεδεμένο, κακώς, με την πιο πρόσφατη 3η Σεπτεμβρίου του 1974 της ίδρυσης του ΠΑΣΟΚ "
Θα σε ξανάβρω στου μπαξέδες
Τρίτη 2 Αυγούστου 2011
Κρίσιμα(;)διεθνή θέματα
Σιωπή πληροφόρησης από την Ισλανδία. Γιατί;
Αν κάποιος πιστεύει οτι δεν υπάρχει λογοκρισία σήμερα, ας μου πεί πώς, ενώ έγινε γνωστό τι συνέβη στην Αίγυπτο, δεν γράφτηκε ποτέ τι συμβαίνει στην Ισλανδία:
Στην Ισλανδία ο λαός κατάφερε να παραιτηθεί η κυβέρνηση, εθνικοποίησε τις μεγαλύτερες τράπεζες, αποφάσισε να μην πληρώσει το χρέος που είχαν δημιουργήσει αυτές στην Μ. Βρετανία και την Ολλανδία λόγω της κακής οικονομικής πολιτικής τους και κατέληξε να δημιουργήσει ένα λαϊκό σώμα για την αναδιαμόρφωση του συντάγματος.
Και όλο αυτό με ειρηνικές διαδικασίες. Μια πραγματική επανάσταση κόντρα στην εξουσία που μας οδήγησε στην παρούσα κρίση.
Εδώ, γιατί δεν μπορέσαμε να μάθουμε τίποτα γι' αυτά τα γεγονότα εδώ και δύο χρόνια;
Τι θα γινόταν αν όλοι οι Ευρωπαίοι πολίτες έπαιρναν αυτό το παράδειγμα;
Αυτή είναι εν συντομία η ιστορία:
2008. Εθνικοποιείται η κύρια τράπεζα της χώρας. Καταρρέει το νόμισμα, σταματάει τη λειτουργία του το χρηματιστήριο. Η χώρα είναι σε πτώχευση.
2009. Οι διαμαρτυρίες του κόσμου μπρος στην Βουλή καταφέρνουν και κηρύσσονται πρόωρες εκλογές και προκαλούν την παραίτηση του πρωθυπουργού και όλης της κυβέρνησης. Συνεχίζει η άθλια κατάσταση της οικονομίας της χώρας.
Μέσω ενός νόμου προτείνεται να πληρωθεί το χρέος στην Μ.Βρετανία και την Ολλανδία, με την πληρωμή 3.500 εκ. ευρώ, που θα πληρώσουν όλες οι ισλανδικές οικογένειες μηνιαία για 15 χρόνια με 5,5% επιτόκιο.
2010. Ο κόσμος βγαίνει στους δρόμους και ζητάει δημοψήφισμα για το νόμο.
Τον Γενάρη του 2010 ο πρόεδρος αρνείται να θέσει τον νόμο σε ισχύ και ανακοινώνει οτι θα υπάρξει αίτημα για λαϊκή ετυμηγορία.
Τον Μάρτιο γίνεται το δημοψήφισμα και σαρώνει το ΟΧΙ στην πληρωμή με 93% των ψήφων.
H κυβέρνηση αρχίζει δικαστική έρευνα για ευθύνες για την κρίση. Αρχίζουν οι συλλήψεις τραπεζιτών και υψηλόβαθμων στελεχών. Η Interpol εκδίδει διαταγή και όλοι οι εμπλεκόμενοι τραπεζίτες εγκαταλείπουν την χώρα.
Στο πλαίσιο της κρίσης, εκλέγεται ένα σώμα από πολίτες για να συγγράψει το νέο Σύνταγμα. Εκλέγονται 25 πολίτες, χωρίς πολιτική εξάρτηση, από τους 522 που παρουσιάστηκαν ως υποψήφιοι. Η προϋπόθεση υποψηφιότητας ήταν να είναι ενήλικοι και να έχουν προταθεί από 30 άτομα.
Το σώμα αρχίζει την εργασία του τον Φεβρουάριο του 2011 και θα παρουσιάσει μια carta magna λαμβάνοντας υπ' όψιν τις ομόφωνες συστάσεις διαφορετικών συνελεύσεων που θα πραγματοποιούνται σε όλη τη χώρα.
Θα πρέπει να επικυρωθεί από την υπάρχουσα βουλή και από την επόμενη αναθεωρητική που θα προκύψει από τις επόμενες εκλογές.
Αυτή είναι η σύντομη ιστορία της Ισλανδικής επανάστασης: Παραίτηση ολόκληρης της κυβέρνησης, εθνικοποίηση της τράπεζας, δημοψήφισμα για τις κρίσιμες οικονομικές αποφάσεις, φυλάκιση των υπεύθυνων της κρίσης και ξαναγράψιμο του συντάγματος από τους πολίτες.
Μίλησαν για όλ' αυτά τα ευρωπαϊκά ΜΜΕ? Φυσικά ΟΧΙ!
Ο ισλανδικός λαός έδωσε ένα μάθημα δημοκρατίας σ' όλον τον κόσμο.
ΕΥ.ΚΑΛ.
Αν κάποιος πιστεύει οτι δεν υπάρχει λογοκρισία σήμερα, ας μου πεί πώς, ενώ έγινε γνωστό τι συνέβη στην Αίγυπτο, δεν γράφτηκε ποτέ τι συμβαίνει στην Ισλανδία:
Στην Ισλανδία ο λαός κατάφερε να παραιτηθεί η κυβέρνηση, εθνικοποίησε τις μεγαλύτερες τράπεζες, αποφάσισε να μην πληρώσει το χρέος που είχαν δημιουργήσει αυτές στην Μ. Βρετανία και την Ολλανδία λόγω της κακής οικονομικής πολιτικής τους και κατέληξε να δημιουργήσει ένα λαϊκό σώμα για την αναδιαμόρφωση του συντάγματος.
Και όλο αυτό με ειρηνικές διαδικασίες. Μια πραγματική επανάσταση κόντρα στην εξουσία που μας οδήγησε στην παρούσα κρίση.
Εδώ, γιατί δεν μπορέσαμε να μάθουμε τίποτα γι' αυτά τα γεγονότα εδώ και δύο χρόνια;
Τι θα γινόταν αν όλοι οι Ευρωπαίοι πολίτες έπαιρναν αυτό το παράδειγμα;
Αυτή είναι εν συντομία η ιστορία:
2008. Εθνικοποιείται η κύρια τράπεζα της χώρας. Καταρρέει το νόμισμα, σταματάει τη λειτουργία του το χρηματιστήριο. Η χώρα είναι σε πτώχευση.
2009. Οι διαμαρτυρίες του κόσμου μπρος στην Βουλή καταφέρνουν και κηρύσσονται πρόωρες εκλογές και προκαλούν την παραίτηση του πρωθυπουργού και όλης της κυβέρνησης. Συνεχίζει η άθλια κατάσταση της οικονομίας της χώρας.
Μέσω ενός νόμου προτείνεται να πληρωθεί το χρέος στην Μ.Βρετανία και την Ολλανδία, με την πληρωμή 3.500 εκ. ευρώ, που θα πληρώσουν όλες οι ισλανδικές οικογένειες μηνιαία για 15 χρόνια με 5,5% επιτόκιο.
2010. Ο κόσμος βγαίνει στους δρόμους και ζητάει δημοψήφισμα για το νόμο.
Τον Γενάρη του 2010 ο πρόεδρος αρνείται να θέσει τον νόμο σε ισχύ και ανακοινώνει οτι θα υπάρξει αίτημα για λαϊκή ετυμηγορία.
Τον Μάρτιο γίνεται το δημοψήφισμα και σαρώνει το ΟΧΙ στην πληρωμή με 93% των ψήφων.
H κυβέρνηση αρχίζει δικαστική έρευνα για ευθύνες για την κρίση. Αρχίζουν οι συλλήψεις τραπεζιτών και υψηλόβαθμων στελεχών. Η Interpol εκδίδει διαταγή και όλοι οι εμπλεκόμενοι τραπεζίτες εγκαταλείπουν την χώρα.
Στο πλαίσιο της κρίσης, εκλέγεται ένα σώμα από πολίτες για να συγγράψει το νέο Σύνταγμα. Εκλέγονται 25 πολίτες, χωρίς πολιτική εξάρτηση, από τους 522 που παρουσιάστηκαν ως υποψήφιοι. Η προϋπόθεση υποψηφιότητας ήταν να είναι ενήλικοι και να έχουν προταθεί από 30 άτομα.
Το σώμα αρχίζει την εργασία του τον Φεβρουάριο του 2011 και θα παρουσιάσει μια carta magna λαμβάνοντας υπ' όψιν τις ομόφωνες συστάσεις διαφορετικών συνελεύσεων που θα πραγματοποιούνται σε όλη τη χώρα.
Θα πρέπει να επικυρωθεί από την υπάρχουσα βουλή και από την επόμενη αναθεωρητική που θα προκύψει από τις επόμενες εκλογές.
Αυτή είναι η σύντομη ιστορία της Ισλανδικής επανάστασης: Παραίτηση ολόκληρης της κυβέρνησης, εθνικοποίηση της τράπεζας, δημοψήφισμα για τις κρίσιμες οικονομικές αποφάσεις, φυλάκιση των υπεύθυνων της κρίσης και ξαναγράψιμο του συντάγματος από τους πολίτες.
Μίλησαν για όλ' αυτά τα ευρωπαϊκά ΜΜΕ? Φυσικά ΟΧΙ!
Ο ισλανδικός λαός έδωσε ένα μάθημα δημοκρατίας σ' όλον τον κόσμο.
ΕΥ.ΚΑΛ.
Σάββατο 16 Ιουλίου 2011
Αγωνιζόμαστε γιατί μπορούμε να ονειρευόμαστε
Παρουσιάζουμε εδώ ορισμένες δράσεις συναδέλφων στα σχολεία της περιοχής. Είναι όσες πληροφορηθήκαμε γι΄αυτό ας μας συγχωρήσουν οι υπόλοιποι, των οποίων τη δράση παραλείψαμε. Όμως, μπορούμε να επανορθώσουμε. Στείλτε νέες ή συμπληρωματικές πληροφορίες στα σχόλια της ανάρτησης αυτής. Αν δεν μπορείτε ή θέλετε να κάνετε ανάρτηση, στείλτε το υλικό σας στο ilion19@yahoo.gr.
Δανειστική Βιβλιοθήκη & Μετεωρολογικός Σταθμός στο ΕΠΑΛ
Ο Σύλλογος διδασκόντων του ΕΠΑΛ το Μάρτιο αποφάσισε τη δημιουργία σχολικής βιβλιοθήκης. Αποτελεί μέρος ενός εγχειρήματος το οποίο διαπνέεται από πνεύμα αλληλεγγύης προς τους μαθητές μας και τη τοπική κοινωνία και συνδυάζεται και με μια σειρά άλλων δραστηριοτήτων μας προς την ίδια κατεύθυνση όπως τα δωρεάν ενισχυτικά μαθήματα στους μαθητές μας κι η διοργάνωση πολιτιστικών δράσεων που έγιναν με επιτυχία.
Ως καθηγητές είμαστε πεπεισμένοι πως πρέπει να λειτουργήσουμε ενάντια στην απαράδεκτη λογιστική λογική με την οποία αντιμετωπίζεται επίσημα πια η Παιδεία. Ενάντια και στη γενικότερη απαξίωση της μόρφωσης ως παράγοντα που συνέχει και προάγει την κοινωνία. Έτσι, αγωνιζόμαστε με τις μικρές μας δυνάμεις για τη μετατροπή του σχολείου μας σε ένα κέντρο δημιουργίας και μορφωτικής και πολιτιστικής υπεραξίας για τη τοπική κοινωνία. Θέλουμε ένα σχολείο εξωστρεφές προς την κοινωνία, που θα προάγει την κριτική σκέψη ενάντια στην λογική των έτοιμων προς κατανάλωση απαντήσεων.
Ακολουθώντας αυτήν τη λογική πειραματιζόμαστε με την δημιουργία μιας δανειστικής βιβλιοθήκης/αναγνωστηρίου, που να μπορεί να συνδυαστεί και με την ηλ. βιβλιοθήκη που οργανώνεται στο ΣΕΚ Α. Λιοσίων, sekanoliosion.org. Φιλοδοξούμε να γίνει ένας ζωντανός χώρος συζήτησης και δημιουργικής συλλογικής σκέψης και δράσης.
Πραγματοποιήθηκε στις 17 Ιουνίου 2011 η εγκατάσταση μετεωρολογικού σταθμού στο ΕΠΑΛ από το Εθνικό Αστεροσκοπείο Αθηνών (ΕΑΑ). Με αυτόν τον τρόπο το σχολείο μας συμμετέχει στο μεγάλο δίκτυο μετεωρολογικών σταθμών του ΕΑΑ συνεισφέροντας στις προγνώσεις που πραγματοποιούνται και παρουσιάζονται στο ευρύ κοινό μέσω του κόμβου www.meteo.gr.
Ο μετεωρολογικός σταθμός μετρά συνεχώς τις βασικές μετεωρολογικές παραμέτρους (θερμοκρασία, πίεση, υγρασία, ταχύτητα και κατεύθυνση ανέμου, ύψος βροχής) τις οποίες αποστέλλει μέσω internet στον κόμβο του ΕΑΑ για επεξεργασία. Οι μετρούμενες τιμές σε πραγματικό χρόνο αλλά και διάφορα στατιστικά και κλιματολογικά στοιχεία της περιοχής απεικονίζονται στην ιστοσελίδα http://penteli.meteo.gr/stations/anoliosia. Επίσης τα δεδομένα του σταθμού μας μπορούν να αναζητηθούν και μέσω της διαδικτυακής κοινότητας www.metar.gr
Καλλιτεχνικές εκδηλώσεις στο 2ο Γυμνάσιο Α. Λιοσίων
Πραγματοποιήθηκαν τον Ιούνιο, μετά την ολοκλήρωση των εξετάσεων, οι εκδηλώσεις του Γυμνασίου στο χώρο του σχολείο με μεγάλη επιτυχία. Υπήρχε κέφι, πρωτοτυπία, μεγάλη προσπάθεια και προετοιμασία. Οι μαθητές κι οι συνάδελφοι δούλεψαν με την καρδιά τους κι ευχαριστήθηκαν το αποτέλεσμα της προσπάθειας. Μάλιστα κάποιοι συνάδελφοι ανέδειξαν και τα μουσικά τους χαρίσματα!!!
Πειράματα στο Λύκειο Φυλής
Το Μάιο έγινε μια πολύ ενδιαφέρουσα εκδήλωση στο Λύκειο. Είχε ως πρωτεργάτες τους συναδέλφους ΠΕ04 που με τη συνδρομή των υπολοίπων και των μαθητών φυσικά, παρουσίασαν πειράματα και…άλλα πολλά, γοητεύοντας όλους τους παρευρισκόμενους.
Τι γίνεται στο 1ο Γυμνάσιο Ζεφυρίου;
Οι συνάδελφοί μας εκεί διαμόρφωσαν ένα πολύ ενδιαφέρον ιστολόγιο, το 1gymzefyri.blogspot.com. Εκφράζει περισσή αγάπη για τα παιδιά, τους μαθητές μας. Αξίζει πραγματικά τον κόπο να το επισκεφθείτε. Υπάρχει και στους ενδιαφέροντες συνδέσμους στο παρόν ιστολόγιο.
Δανειστική Βιβλιοθήκη & Μετεωρολογικός Σταθμός στο ΕΠΑΛ
Ο Σύλλογος διδασκόντων του ΕΠΑΛ το Μάρτιο αποφάσισε τη δημιουργία σχολικής βιβλιοθήκης. Αποτελεί μέρος ενός εγχειρήματος το οποίο διαπνέεται από πνεύμα αλληλεγγύης προς τους μαθητές μας και τη τοπική κοινωνία και συνδυάζεται και με μια σειρά άλλων δραστηριοτήτων μας προς την ίδια κατεύθυνση όπως τα δωρεάν ενισχυτικά μαθήματα στους μαθητές μας κι η διοργάνωση πολιτιστικών δράσεων που έγιναν με επιτυχία.
Ως καθηγητές είμαστε πεπεισμένοι πως πρέπει να λειτουργήσουμε ενάντια στην απαράδεκτη λογιστική λογική με την οποία αντιμετωπίζεται επίσημα πια η Παιδεία. Ενάντια και στη γενικότερη απαξίωση της μόρφωσης ως παράγοντα που συνέχει και προάγει την κοινωνία. Έτσι, αγωνιζόμαστε με τις μικρές μας δυνάμεις για τη μετατροπή του σχολείου μας σε ένα κέντρο δημιουργίας και μορφωτικής και πολιτιστικής υπεραξίας για τη τοπική κοινωνία. Θέλουμε ένα σχολείο εξωστρεφές προς την κοινωνία, που θα προάγει την κριτική σκέψη ενάντια στην λογική των έτοιμων προς κατανάλωση απαντήσεων.
Ακολουθώντας αυτήν τη λογική πειραματιζόμαστε με την δημιουργία μιας δανειστικής βιβλιοθήκης/αναγνωστηρίου, που να μπορεί να συνδυαστεί και με την ηλ. βιβλιοθήκη που οργανώνεται στο ΣΕΚ Α. Λιοσίων, sekanoliosion.org. Φιλοδοξούμε να γίνει ένας ζωντανός χώρος συζήτησης και δημιουργικής συλλογικής σκέψης και δράσης.
Πραγματοποιήθηκε στις 17 Ιουνίου 2011 η εγκατάσταση μετεωρολογικού σταθμού στο ΕΠΑΛ από το Εθνικό Αστεροσκοπείο Αθηνών (ΕΑΑ). Με αυτόν τον τρόπο το σχολείο μας συμμετέχει στο μεγάλο δίκτυο μετεωρολογικών σταθμών του ΕΑΑ συνεισφέροντας στις προγνώσεις που πραγματοποιούνται και παρουσιάζονται στο ευρύ κοινό μέσω του κόμβου www.meteo.gr.
Ο μετεωρολογικός σταθμός μετρά συνεχώς τις βασικές μετεωρολογικές παραμέτρους (θερμοκρασία, πίεση, υγρασία, ταχύτητα και κατεύθυνση ανέμου, ύψος βροχής) τις οποίες αποστέλλει μέσω internet στον κόμβο του ΕΑΑ για επεξεργασία. Οι μετρούμενες τιμές σε πραγματικό χρόνο αλλά και διάφορα στατιστικά και κλιματολογικά στοιχεία της περιοχής απεικονίζονται στην ιστοσελίδα http://penteli.meteo.gr/stations/anoliosia. Επίσης τα δεδομένα του σταθμού μας μπορούν να αναζητηθούν και μέσω της διαδικτυακής κοινότητας www.metar.gr
Καλλιτεχνικές εκδηλώσεις στο 2ο Γυμνάσιο Α. Λιοσίων
Πραγματοποιήθηκαν τον Ιούνιο, μετά την ολοκλήρωση των εξετάσεων, οι εκδηλώσεις του Γυμνασίου στο χώρο του σχολείο με μεγάλη επιτυχία. Υπήρχε κέφι, πρωτοτυπία, μεγάλη προσπάθεια και προετοιμασία. Οι μαθητές κι οι συνάδελφοι δούλεψαν με την καρδιά τους κι ευχαριστήθηκαν το αποτέλεσμα της προσπάθειας. Μάλιστα κάποιοι συνάδελφοι ανέδειξαν και τα μουσικά τους χαρίσματα!!!
Πειράματα στο Λύκειο Φυλής
Το Μάιο έγινε μια πολύ ενδιαφέρουσα εκδήλωση στο Λύκειο. Είχε ως πρωτεργάτες τους συναδέλφους ΠΕ04 που με τη συνδρομή των υπολοίπων και των μαθητών φυσικά, παρουσίασαν πειράματα και…άλλα πολλά, γοητεύοντας όλους τους παρευρισκόμενους.
Τι γίνεται στο 1ο Γυμνάσιο Ζεφυρίου;
Οι συνάδελφοί μας εκεί διαμόρφωσαν ένα πολύ ενδιαφέρον ιστολόγιο, το 1gymzefyri.blogspot.com. Εκφράζει περισσή αγάπη για τα παιδιά, τους μαθητές μας. Αξίζει πραγματικά τον κόπο να το επισκεφθείτε. Υπάρχει και στους ενδιαφέροντες συνδέσμους στο παρόν ιστολόγιο.
Τετάρτη 29 Ιουνίου 2011
Τα αγωνιστικά ραντεβού μας στις 28 και 29 Ιουνίου
... Αυτός ο αγώνας δεν είναι κρίσιμος μόνο για το μέλλον μας, αλλά αποτελεί φάρο ελπίδας για όλους τους λαούς του κόσμου που θέλουν να πάρουν τις ζωές τους στα χέρια τους. Το Σύνταγμα είναι η αφετηρία μιας νέα πορείας.
Στις 28 Ιουνίου μαζευόμαστε στις 9:00 πμ στην πλατεία Συντάγματος για να διαδηλώσουμε και περιμένουμε τις απεργιακές διαδηλώσεις να ενωθούν μαζί μας. Στις 6:00 μμ θα ξεκινήσει μεγάλη λαϊκή συναυλία που θα διαρκέσει μέχρι αργά το βράδυ.
Στις 29 Ιουνίου συντονίζουμε όλες τις δυνάμεις μας για να επιτευχθεί η ουσιαστική περικύκλωση της Βουλής. Οι λαϊκές συνελεύσεις των βορείων προαστίων δίνουν ραντεβού στις 8:00 πμ στο μετρό Ευαγγελισμός. Ενδεικτικά στον Ευαγγελισμό θα είναι οι λαϊκές συνελεύσεις Αγίας Παρασκευής, Χαλανδρίου, Χολαργού, Παπάγου, Ζωγράφου, Γλυκών Νερών, Παλλήνης, Γαλατσίου, Αμαρουσίου, Ηρακλείου, Νέας Ιωνίας, Πατησίων, Ν. Φιλαδέλφειας, Γκύζη, Πειραιά, Αμπελοκήπων-Ερυθρού Σταυρού- Πολυγώνου. Οι λαϊκές συνελεύσεις των νοτίων και ανατολικών προαστίων μαζεύονται στις 8:00 πμ στο Καλλιμάρμαρο. Ενδεικτικά: Ν. Σμύρνη, Βύρωνας, Αγ. Δημήτριο, Βούλα-Βάρη, Νέος Κόσμος, Πετράλωνα-Θησείο-Κουκάκι, Ελληνικό. Οι δυτικές συνοικίες συγκεντρώνονται στο Σύνταγμα (Αμαλίας και Β. Σοφίας). Ενδεικτικά: Πετρούπολη, Αιγάλεω, Περιστέρι, Χαϊδάρι, Άγιοι Ανάργυροι-Καματερό. Τα πρωτοβάθμια σωματεία και οι λαϊκές συνελεύσεις από όλη την Ελλάδα, συμμετέχουν επίσης στα διάφορα σημεία συγκέντρωσης. Για τον κόσμο που θα έρθει από όλη τη χώρα έχουν προβλεφθεί δομές φιλοξενίας.
Για όλο τον κόσμο που για οποιοδήποτε λόγο δεν μπορεί να είναι πεζός στα μπλόκα, είναι πολύ σημαντικό να βοηθήσει την περικύκλωση με το αυτοκίνητό του από τις 8 πμ, συμμετέχοντας σε μια λευκή κυκλοφοριακή διαδήλωση. Μερικές εκατοντάδες αυτοκίνητα που θα κινούνται διαρκώς με 10-20 χλμ την ώρα στην Κηφισίας, την Μεσογείων και τη Μιχαλακοπούλου και θα επιστρέφουν από εναλλακτικούς δρόμους κάθε φορά που η τροχαία θα τα εκτρέπει, μπορούν να δημιουργήσουν τεράστιο πρόβλημα στην πρόσβαση των βουλευτών.
Επαναλαμβάνουμε, επίσης ότι όπως ακριβώς έχουμε πράξει από τις 25 Μαΐου ως σήμερα, θα επιμείνουμε στο μαζικό και αποφασιστικό χαρακτήρα του αγώνα μας. Καλούμε τους πάντες να σεβαστούν και να περιφρουρήσουν αυτήν την επιλογή. Προειδοποιούμε την κυβέρνηση και τους επιτρόπους της τρόικας να μη τους περάσει καν από το μυαλό τους ότι η καταστολή μπορεί να σπάσει την κινητοποίηση μας. Στα διλήμματα «Μεσοπρόθεσμο ή τανκς» του κου Πάγκαλου, εμείς απαντάμε: «το μήλο κάτω από τη μηλιά θα πέσει». Να χαίρεται τον παππού του!
Δεν φεύγουμε αν δεν φύγουν. Αυτοί και τα διλήμματα τους!
Οι πλατείες μας ανήκουν.
Το δίκιο είναι με το μέρος μας.
Διεκδικούμε το αυτονόητο: ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ-ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗ-ΑΞΙΟΠΡΕΠΕΙΑ!
Πίστη στις δυνάμεις μας. Ή εμείς ή αυτοί!
Είμαστε καταδικασμένοι να νικήσουμε. Το Μεσοπρόθεσμο ΔΕΝ ΘΑ ΠΕΡΑΣΕΙ!
Άμεση Δημοκρατία τώρα!...
26/06/2011,
Η Λαϊκή Συνέλευση της πλατείας Συντάγματος.
--
Στις 28 Ιουνίου μαζευόμαστε στις 9:00 πμ στην πλατεία Συντάγματος για να διαδηλώσουμε και περιμένουμε τις απεργιακές διαδηλώσεις να ενωθούν μαζί μας. Στις 6:00 μμ θα ξεκινήσει μεγάλη λαϊκή συναυλία που θα διαρκέσει μέχρι αργά το βράδυ.
Στις 29 Ιουνίου συντονίζουμε όλες τις δυνάμεις μας για να επιτευχθεί η ουσιαστική περικύκλωση της Βουλής. Οι λαϊκές συνελεύσεις των βορείων προαστίων δίνουν ραντεβού στις 8:00 πμ στο μετρό Ευαγγελισμός. Ενδεικτικά στον Ευαγγελισμό θα είναι οι λαϊκές συνελεύσεις Αγίας Παρασκευής, Χαλανδρίου, Χολαργού, Παπάγου, Ζωγράφου, Γλυκών Νερών, Παλλήνης, Γαλατσίου, Αμαρουσίου, Ηρακλείου, Νέας Ιωνίας, Πατησίων, Ν. Φιλαδέλφειας, Γκύζη, Πειραιά, Αμπελοκήπων-Ερυθρού Σταυρού- Πολυγώνου. Οι λαϊκές συνελεύσεις των νοτίων και ανατολικών προαστίων μαζεύονται στις 8:00 πμ στο Καλλιμάρμαρο. Ενδεικτικά: Ν. Σμύρνη, Βύρωνας, Αγ. Δημήτριο, Βούλα-Βάρη, Νέος Κόσμος, Πετράλωνα-Θησείο-Κουκάκι, Ελληνικό. Οι δυτικές συνοικίες συγκεντρώνονται στο Σύνταγμα (Αμαλίας και Β. Σοφίας). Ενδεικτικά: Πετρούπολη, Αιγάλεω, Περιστέρι, Χαϊδάρι, Άγιοι Ανάργυροι-Καματερό. Τα πρωτοβάθμια σωματεία και οι λαϊκές συνελεύσεις από όλη την Ελλάδα, συμμετέχουν επίσης στα διάφορα σημεία συγκέντρωσης. Για τον κόσμο που θα έρθει από όλη τη χώρα έχουν προβλεφθεί δομές φιλοξενίας.
Για όλο τον κόσμο που για οποιοδήποτε λόγο δεν μπορεί να είναι πεζός στα μπλόκα, είναι πολύ σημαντικό να βοηθήσει την περικύκλωση με το αυτοκίνητό του από τις 8 πμ, συμμετέχοντας σε μια λευκή κυκλοφοριακή διαδήλωση. Μερικές εκατοντάδες αυτοκίνητα που θα κινούνται διαρκώς με 10-20 χλμ την ώρα στην Κηφισίας, την Μεσογείων και τη Μιχαλακοπούλου και θα επιστρέφουν από εναλλακτικούς δρόμους κάθε φορά που η τροχαία θα τα εκτρέπει, μπορούν να δημιουργήσουν τεράστιο πρόβλημα στην πρόσβαση των βουλευτών.
Επαναλαμβάνουμε, επίσης ότι όπως ακριβώς έχουμε πράξει από τις 25 Μαΐου ως σήμερα, θα επιμείνουμε στο μαζικό και αποφασιστικό χαρακτήρα του αγώνα μας. Καλούμε τους πάντες να σεβαστούν και να περιφρουρήσουν αυτήν την επιλογή. Προειδοποιούμε την κυβέρνηση και τους επιτρόπους της τρόικας να μη τους περάσει καν από το μυαλό τους ότι η καταστολή μπορεί να σπάσει την κινητοποίηση μας. Στα διλήμματα «Μεσοπρόθεσμο ή τανκς» του κου Πάγκαλου, εμείς απαντάμε: «το μήλο κάτω από τη μηλιά θα πέσει». Να χαίρεται τον παππού του!
Δεν φεύγουμε αν δεν φύγουν. Αυτοί και τα διλήμματα τους!
Οι πλατείες μας ανήκουν.
Το δίκιο είναι με το μέρος μας.
Διεκδικούμε το αυτονόητο: ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ-ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗ-ΑΞΙΟΠΡΕΠΕΙΑ!
Πίστη στις δυνάμεις μας. Ή εμείς ή αυτοί!
Είμαστε καταδικασμένοι να νικήσουμε. Το Μεσοπρόθεσμο ΔΕΝ ΘΑ ΠΕΡΑΣΕΙ!
Άμεση Δημοκρατία τώρα!...
26/06/2011,
Η Λαϊκή Συνέλευση της πλατείας Συντάγματος.
--
Δευτέρα 20 Ιουνίου 2011
ΣΥΝΤΑΓΜΑ, 15/6/11, ΨΗΦΙΣΜΑ ΛΑΪΚΗΣ ΣΥΝΕΛΕΥΣΗΣ
Εκατοντάδες χιλιάδες εργαζόμενοι, άνεργοι, φοιτητές, συνταξιούχοι, μετανάστες περικυκλώσαμε σήμερα την Βουλή και βουλιάξαμε το Σύνταγμα. Χιλιάδες απεργοί ένωσαν την φωνή τους διατρανώνοντας ότι δεν θα αποφασίζουν πια για εμάς χωρίς εμάς, ότι το μεσοπρόθεσμο δεν θα περάσει.
Παράλληλα, σε πολλές πόλεις της Ελλάδας πραγματοποιήθηκαν καταλήψεις Δημαρχείων και κτιρίων περιφερειών. Είναι ένα παράδειγμα δράσης, μία πρωτοβουλία που πρέπει να εξαπλωθεί παντού.
Η σιδερόφρακτη Βουλή, η αστυνομοκρατούμενη Αθήνα και οι βουλευτές που κατάφεραν να μπουν στην Βουλή μόνο με τη συνοδεία των ειδικών δυνάμεων της αστυνομίας απέδειξαν ότι έχει χαθεί κα το τελευταίο ίχνος κοινωνικής νομιμοποίησης της κυβέρνησης.
Οι δολοφονικές αστυνομικές επιθέσεις και η ωμή κρατική βία δεν λύγισαν χιλιάδες διαδηλωτές που παρέμειναν στο Σύνταγμα εν μέσω χημικών δακρυγόνων.
Σήμερα οι πολίτες της Αθήνας κι όλης της Ελλάδας με την αποφασιστικότητά τους έγραψαν ιστορία. Είναι η πρώτη φορά μετά τα Ιουλιανά, που ο λαός οδηγεί στην κατάρρευση μια κυβέρνηση.
Είναι αυτονόητο ότι θα μείνουμε στις πλατείες μέχρι να φύγουν και να μην επιστρέψουν με οποιοδήποτε προσωπείο, όλοι όσοι δημιούργησαν το σημερινό αδιέξοδο: ΔΝΤ, Μνημόνια, Τρόικα, ΕΕ, Κυβερνήσεις, τράπεζες και όλους όσους μας εκμεταλλεύονται.
Το μεσοπρόθεσμο δεν θα ψηφιστεί όποιον κι αν έχουμε απέναντί μας. Οι ελιγμοί του πολιτικού συστήματος και της κυβέρνησης δεν μας ξεγελούν.
Δεν διαπραγματευόμαστε και δεν επαναδιαπραγματευόμαστε. Η ψήφος εμπιστοσύνης στην κυβέρνηση είναι ψήφος εμπιστοσύνης στο Μνημόνιο και στο Μεσοπρόθεσμο.
Την παραμονή της ψήφου εμπιστοσύνης στην κυβέρνηση, να ζητήσει η λαϊκή συνέλευση του Συντάγματος από όλα τα σωματεία, τα εργατικά κέντρα, την ΓΣΕΕ και την ΑΔΕΔΥ να κηρύξουν την ημέρα της ψήφου εμπιστοσύνης, Γενική απεργία, και μαζί με όλους τους εργαζομένους να περικυκλώσουμε την Βουλή με αίτημα την πτώση της κυβέρνησης. Όλοι στους δρόμους τη μέρα εκείνη για να τους ανατρέψουμε.
Καλούμε όλα τα σωματεία να προχωρήσουν σε επαναλαμβανόμενες απεργίες.
Κάθε μέρα στην πλατεία Συντάγματος, κάθε βράδυ στη συνέλευση και την Κυριακή 19.6 όλοι στους δρόμους.
Αλληλεγγύη στους τραυματίες και συλληφθέντες για τους οποίους ζητάμε την άμεση απελευθέρωση.
Παράλληλα, σε πολλές πόλεις της Ελλάδας πραγματοποιήθηκαν καταλήψεις Δημαρχείων και κτιρίων περιφερειών. Είναι ένα παράδειγμα δράσης, μία πρωτοβουλία που πρέπει να εξαπλωθεί παντού.
Η σιδερόφρακτη Βουλή, η αστυνομοκρατούμενη Αθήνα και οι βουλευτές που κατάφεραν να μπουν στην Βουλή μόνο με τη συνοδεία των ειδικών δυνάμεων της αστυνομίας απέδειξαν ότι έχει χαθεί κα το τελευταίο ίχνος κοινωνικής νομιμοποίησης της κυβέρνησης.
Οι δολοφονικές αστυνομικές επιθέσεις και η ωμή κρατική βία δεν λύγισαν χιλιάδες διαδηλωτές που παρέμειναν στο Σύνταγμα εν μέσω χημικών δακρυγόνων.
Σήμερα οι πολίτες της Αθήνας κι όλης της Ελλάδας με την αποφασιστικότητά τους έγραψαν ιστορία. Είναι η πρώτη φορά μετά τα Ιουλιανά, που ο λαός οδηγεί στην κατάρρευση μια κυβέρνηση.
Είναι αυτονόητο ότι θα μείνουμε στις πλατείες μέχρι να φύγουν και να μην επιστρέψουν με οποιοδήποτε προσωπείο, όλοι όσοι δημιούργησαν το σημερινό αδιέξοδο: ΔΝΤ, Μνημόνια, Τρόικα, ΕΕ, Κυβερνήσεις, τράπεζες και όλους όσους μας εκμεταλλεύονται.
Το μεσοπρόθεσμο δεν θα ψηφιστεί όποιον κι αν έχουμε απέναντί μας. Οι ελιγμοί του πολιτικού συστήματος και της κυβέρνησης δεν μας ξεγελούν.
Δεν διαπραγματευόμαστε και δεν επαναδιαπραγματευόμαστε. Η ψήφος εμπιστοσύνης στην κυβέρνηση είναι ψήφος εμπιστοσύνης στο Μνημόνιο και στο Μεσοπρόθεσμο.
Την παραμονή της ψήφου εμπιστοσύνης στην κυβέρνηση, να ζητήσει η λαϊκή συνέλευση του Συντάγματος από όλα τα σωματεία, τα εργατικά κέντρα, την ΓΣΕΕ και την ΑΔΕΔΥ να κηρύξουν την ημέρα της ψήφου εμπιστοσύνης, Γενική απεργία, και μαζί με όλους τους εργαζομένους να περικυκλώσουμε την Βουλή με αίτημα την πτώση της κυβέρνησης. Όλοι στους δρόμους τη μέρα εκείνη για να τους ανατρέψουμε.
Καλούμε όλα τα σωματεία να προχωρήσουν σε επαναλαμβανόμενες απεργίες.
Κάθε μέρα στην πλατεία Συντάγματος, κάθε βράδυ στη συνέλευση και την Κυριακή 19.6 όλοι στους δρόμους.
Αλληλεγγύη στους τραυματίες και συλληφθέντες για τους οποίους ζητάμε την άμεση απελευθέρωση.
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)